"Tålmod er ei dyd"

Jada, det vil eg tru!
Dersom alle var tålmodige, ville verda stått stille! Eg ser det difor som mi plikt å vere utålmodig no om dagane...
Har du ønska deg nokre rolege dagar? Ein liten draum om stille dagar, der du kan sitte i sofaen og berre sitte? Ikkje noko som burde gjerast, berre lese og sjå tv og høyre radio? Oh yeah! Det ønskar eg meg stadig vekk, ingen barn som skal fraktast, ingen oppvask som skal ryddast, ingen klær å brette. Eg har fått nokre slike dagar i sofaen, og tenkte dette skulle bli bra. La planer om slaraffenliv deluxe!

Det viser seg at ein ønskjer seg det ein ikkje har!

Eg gløymte å realitetssjekke... Kvardagen gjekk sin vante gang utan å ta hensyn til at eg sitt i ro. Krykker dei første dagane gjorde meg litt inmobil og upraktisk, har du prøvd å bære eit glass med vatn når du går med krykker? No er krykkene kasta, men eg er framleis ikkje spesielt kjapp og lett på foten når eg manglar noko som ligg på soverommet, ei trapp ned. Det er forresten ikkje allverda å sjå på tv på dagtid heller. Eg har brukt mange dagar på å roe meg ned og lande i sofaen og innsjå at grunnen til at eg sitt her er foten og at den skal ha ro. Gløymer eg det, hovnar foten opp og blir gretten!
Enkelte onde tunger i heimen har hevda at eg har framstått som utålmodig, nærast som ein kveks i ei fyrstikkeske...

Bilde lånt herifrå: http://sofiebj.blogg.no

Men dei siste dagane har eg klart å senke skulderene, eg har kome meir i balanse med mitt eige tålmod. Ikkje heilt tålmodig, ein skal ikkje overdrive heller :) Men eg legg ei plan for dagen; skifte bandasje på foten, ete frukost, lese aviser, sette på oppvaskmaskina, gå ein liten tur, lese aviser, og ha sofaen som base. Alle klarer leite i haugen(vi snakkar om ein stor haug) med reine klær for å finne to ganske like strømper, rein t-skjorte eller boxer. Er vi tom for pålegg og brød, viser det seg at ingen svelt ihjel!! (Men at nokon har ete opp sjokoladen eg trudde låg i kjøleskapet, det er alvorleg og går utover tålmodet!!!)

Ein ekte venn i nøden! Sofalivet krever aviser og radio, helst P2! 

Eg er på grensa til skoavhengig... Det er både ei ulempe og ein fordel no. Ulempa er at eg ikkje kan bruke kva som helst av sko. Fordelen er at eg har mykje å velje i! Crocs er store og gode og mjuke og passar til nyopererte føtter som ikkje vil ha det trangt, flaks eg har 4 par :) Dei brune med sløyfe har fordelen at dei er flate og ikkje trykker på såret. Eg har meir spennande i skoskapet, så no er det sjanse for å gjenoppdage gamle skattar.

Forviklingar

Eg huskar eg såg "Forviklingar" då det gjekk på TV, ein gong i fjern fortid. Eg forsto ikkje programmet og humoren, men eg huskar forteljarstemma og musikken klart og tydeleg. Enkelte dagar har det med på sett og vis å vere akkompanjert av samme musikk og kunne med fordel hatt ei slik forteljarstemme som forklaring og trøyst....

Det byrja så fint, eg hadde togbillett til Røros, der skulle det gjerast litt vedlikehald på høgre fot. Etter ein roleg formiddag heime, kunne eg sette meg på toget og reise oppover. Sidan vegen vart stengt av ras nokre dagar før, så opna og så stengt igjen, var eg veldig glad eg hadde togbillett!

Lite er som å sitte på toget og lese litt, sjå litt ut av vindauget, ete litt niste, berre vere der og bli frakta fram til målet! Heilt utan ansvar, berre passe på billetten sin og oppføre seg som forventa.

Å sove på hotell er luksus, nyreidd seng, ingen plikter :)

Vel framme på Røros fann eg sjukehuset, ikkje noko stor bragd kanskje, men då visste eg iallfall kvar eg skulle møte neste dag. Eg vurderte å kjøpe vottar, det var veldig kaldt, men eg gjekk heller på hotellet. Etterpå tok eg ein liten spasertur i Røros sentrum, noko som ikkje er å forakte! Vakkert by!

Det klassiske motivet

Alt var stengt, så det var berre å sjå på detaljar og vindusshoppe. Det er jo veldig billeg, og kan anbefalast! Tusle rundt i fred og ro, i kaldt fjellvær, men fint lell.

Så langt, alt vel. Men kvar er forviklingane?

Eg skulle møte på sjukehuset kl 0800 neste dag, så eg testa ringelyd og tidspunkt på mobilen fleire gonger for å vere sikker på at eg ikkje skulle forsove meg. Eigentleg var eg litt usikker på om eg kom til å sove, for eg var spent på neste dag. Eg forsov meg ikkje, eg sov overraskande godt og vakna i rett tid, åt ikkje frukost, vaska beina grundig for gong nr x denne veka, reinhald er ein dyd, og tusla opp til sjukehuset.

Dokumentasjon: Foten før

Der var det stille og roleg, for mange hadde ikkje kome på at raskaste veg var stengt, og var difor forsinka. Klappa meg sjølv på skuldra for at eg hadde vore lur og reist dagen før. Eg fekk sette føtene rett i fotbad, ingen fare for skitne bein! Legen kom og lurte på om eg ville ha operasjon, noko eg takka ja til(legar no tildags er forresten veldig unge! Det har vel ingenting med min alder å gjere?) Eg trudde igrunnen eg hadde takka ja for lenge sidan, og at det var difor eg var der. Han trykte litt her og der på foten og teikna opp med tusj kvar det skulle skjærast.

Rakk ringe mannen for å seie at no starta straks operasjonen, så han kunne starte på turen for å hente meg, sidan det tross alt var over 20 mil å køyre. Høyrde ei litt stressa røst, han måtte gjere ferdig noko først. Det går sikkert bra, sa eg.

Så var det rett inn på operasjonsstova, der eg vart plassert på bordet og pakka inn i grønt. Grønt er mi farge! Etter meir vasking(!) og lokalbedøving, starta det som skulle vere dagens høgdepunkt for meg! Etter ei stund byrja legen mumle og brumme bak munnbind og forheng, og ville ha opplest diverse frå papira mine. Eg lurte på kva som skjedde! Nei, han fann ikkje det han trudde han skulle finne... Neihei... Fann andre ting, får vere nøgd med det ein har! Så vart eg sydd saman og sendt til påpassing. Eg kunne ikkje reise heim åleine, må vite, eg måtte hentast av vaksen og ansvarleg person!

Dokumentasjon: Foten etter

Den vaksne og ansvarlege ringte og sa at han var på veg, eg fekk mat og drikke og alt såg bra ut! Når ein ikkje får lov å drikke, blir ein veldig tørst! Det var godt å ha ei seng å sløve i, sjukehuset hadde trålaust nett, eg hadde tatt med lesestoff og eigentleg var taket fint å sjå på, så det kan hende eg sov litt.  Det har dessutan ein viss underhaldningsverdi å følgje med på alt som skjer, observere og småprate.

Melding frå mannen, no var han kome til Selbu. Fint:) Litt meir sløving i senga, lese litt, surfe på nettet, halde kontakt med omverda via instagram, twitter og facebook. Aldri åleine når ein har nett og sosiale medier!

Telefon frå mannen etter ein liten time, han var tilbake i Selbu....med bilproblem! (det er no eg særleg høyrer forteljarstemma frå Forviklingar i hovudet mitt) Ei lita stund såg eg for meg å måtte feire 17.mai på Røros i joggebukse og på krykker! Jada, kjente at det ikkje var heilt etter plana! Men når mannen fekk sagt litt meir, kom det fram at han både hadde funne bilverkstad og fått låne bil hos det som var dagens helt for oss:

Eg vart oppgradert og flytta ut av overvakingsrommet og inn på eige rom, med tv! Det var skikkeleg luksus, meir mat fekk eg og vips sov eg :)

Klar for henting, merk den lekre "blåsokken" på foten!

Så kom mannen, med leiebil, og henta meg. Eg var på full fart(nuja) mot trappa, før eg fekk tips om heisen lenger bort i gangen. Å køyre biltur med mannen er fint, det er god tid til å prate saman, noko som ofte er mangelvare i kvardagen. Eg fekk debrifa operasjonsdagen og mannen fekk debrifa bilproblema.

Vel framme i Selbu, sto bilen nyreparert og kjekk og venta på oss, heldigvis. Det var berre å flytte pikk og pakk over frå lånebilen. Berre...vel, godt eg hadde mannen med til å bære. Eg hadde nok med å stokke bein og krykker.

Selbu, klar for siste etappe heim

Då eg omsider fekk tak i tenåringane heime, for å forklare at vi var forsinka, fekk eg nesten inntrykk av at vi ikkje var sakna...

Vel heime! Home, sweet home!

Vekestart veke 21

På tide med eit vekestartinnlegg, vi er igang med ei ny veke, igjen. Slike maiveker med fridagar før og etter helg og midt i gjer ein litt forvirra :)
Eg skriv på eit innlegg om den eine foten min, men det er ikkje ferdig enno. Men det kjem! At sommaren plutseleg kom i helga, er også verdt nokre ord.

Dermed passar det godt å bruke dagens innlegg til å gratulere mannen min som har fødselsdag denne veka!! Eg har funne eit fint dikt  som handlar om livet vi har saman:

Ekteskap er to om alt,
to om sukker, to om salt,
oppvaskbenk og lengt og håp,
fjernsyns-skjerm og kjøleskåp,
godlynt dryss og dumme tretter,
varme bein i kalde netter,
to om siger, to om tap -
først og fremst er ekteskap
ein å dela natt og dag med
og ein venn å le i lag med.

                        Ingvar Moe 

Gratulerer!!!

Vekestart veke 20

Eg er av dei problemorienterte, er det ikkje eit problem, kan eg alltids lage eit. Bekymringsgenet mitt er godt utvikla og velfødd, passa godt og fora gjennom mange år.
Dessverre er det ikkje viktige og store ting eg bekymrar meg for(kanskje er det berre bra), eg ligg ikkje søvnlaus pga finanskrisa i Europa, klimautfordringane eller krig og fred og slikt.
Nei, det er meir dei nære ting! Eg lurer på om vi har nok mat, noko vi alltid har,  eller om bilen virkar(med god grunn, forsåvidt).Været 17.mai har eg tenkt på lenge, endå eg mest sannsynleg skal sitte inne med foten på ein stol. Og passar klærne til ungane? Været til jul tenkjer eg og på av og til, for skal vi ut og reise, er det ikkje artig med snøstorm ala det vi hadde sist jul: "Er det nokon som ser ei brøytestikke? Nei...jo, der, rett foran bilen..." Vel, vi kom fram då og, det tok berre lengre tid. Men dersom det blir fint vintervær i jula og eg ikkje bekymrar meg no, er det ikkje sikkert eg rekk beymre meg.  Godt med det som er unna gjort!

Før var det alltid fint vær 17.mai, iallfall slik eg huskar det, og iallfall på bilete. Kan det vere at det ikkje vart teke bilete i snøslaps og regn den gongen? (Ikkje alltid det blir gjort no heller når eg tenkjer meg om. At det snødde fredag før junior sin konfirmasjon er ikkje dokumentert, sjølv om eg bar planter inn og ut av carporten i håp om at dei skulle sjå friske og fine ut den store dagen, og vi hadde ullklær i beredskap i tilfelle vi måtte ha det under finstasen)

1971?, iallfall i bunad.

1970?, legg merker til skjørtelengda! Hekla kåpe frå tante og stråhatt!

Vekas vers må berre vere ein syttendemaisang!!!

Vi ere en nasjon vi med

Tekst: Henrik Wergeland

Vi ere en nasjon vi med,
vi små en alen lange,
et fedreland vi frydes ved,
og vi, vi ere mange.
Vårt hjerte vet, vårt øye ser
hvor godt og vakkert Norge er,
vår tunge kan en sang blant fler
av Norges æres-sange.

Mer grønt er gresset ingensteds,
mer fullt av blomster vevet
enn i det land hvor jeg tilfreds
med far og mor har levet.
Jeg vil det elske til min død,
ei bytte det hvor jeg er fødd,
om man et paradis meg bød
av palmer oversvevet.

Hvor er vel himlen mere blå?
Hvor springer vel så glade
de bekker som i engen gå
for blomstene å bade?
Selv vinteren jeg frydes ved,
så hvit og klar som strøet med
all stjernehimlens herlighet
og hvite liljeblade.

Denne huskar eg at vi lærte i tredje klasse, trur eg det var. Eg huskar at teksten var rar og litt uforståeleg...men noko fekk vi forklart og noko forsto eg og eg kan teksten enno! Når eg les den no, er eg raskt tilbake på Åfarnes skule, litt sliten etter toget og med gnagsår, litt spent på opptredenen eg skal vere med på og mett av is og kaker! Det var både potetløp og sekkeløp, ein kunne kjøpe lapskaus eller rømmegraut. Gymsalen er full av folk frå bygda, alle er der, snart blir det lese opp kven som har vunne rebusløpet og kor mange erter det var i norgesglaset. 

Alt eg har gløymt...

Ein annan ting eg har gløymt, vart eg minna på då eg las bloggen Livets små underfundigheter
Ho skriv om å organisere 17.mai! Eg har vore der, sitte i FAU med lange lister med oppgåver: kakelister som skal fyllast, nokon til å bære stolar inn og ut av gymsalen, nokon til å stå i fiskedammen og kven kan ta på seg å lage eit foreldreorkester?
Og all aktiviteten skjedde etter at ein først hadde pynta dei små, ete bittelitt frukost, vore på flaggheising på skulen, kome seg til byen, ropt høgt hurra til barnetoget! Kanskje rakk vi ete kaker og sjå starten av borgartoget, før vi sto i kø på tur heim igjen saman med nesten alle andre med barn på barneskulane rundt i byen og kasta i oss litt mat før vi møtte opp på skulen og leverte kake for 1.klassingen og sto vakt ved tombolahjulet for han i tredje. Ikkje rart det var godt å sige ned i sofaen etter å ha tatt av bunaden!!!
Men no er eg ferdig med den fasen i livet, snart er vi tilbake til å kunne ha 17.maifrukost og god tid, vi kan møtes etter borgartoget og ha koldtbord, kaker og god tid, og ingen masar heile dagen om å få ein gassballong som snart stig opp mot himmelen til lyden av sår barnegråt. Kvar fase sin sjarm!

Burdisme

Det er alltid noko ein burde gjort, brette klær, vaske opp, tømme oppvaskmaskina, lage sunn mat, rydde på loftet, ringe nokon, betale rekningar, kjøpe fødselsdagsgåver, bestille service på bilen. Eg burde slanke meg, følgje opp lekser med ungane, starte i kor, gå på konsert, sjå filmen alle snakkar om....lista er så lang som berre det, den burde kanskje vore lengre også? Er det noko eg har gløymt at eg burde?

Nokon burde rydde vekk matvarene

Eg øver på å ikkje bry meg, iallfall om mange burder. For burde blir fort ei byrde(hehe, eit fint ordspel)

Eg blir sliten av alt eg burde, så eg prøvar å snu ryggen til. Og eg øver meg på å skille mellom det eg skal/vil/må, og det eg bør. Ikkje bry meg når folk snakkar om at dei vaskar kjøkkengolvet kvar kveld, eller kvar veke for den del. Heller tenkje på det eg velgjer å gjere, som å lage middag som tek lang tid enkelte dagar fordi eg har tid og lyst, og andre dagar heller ta ei posesuppe, sjølv om "alle" seier at det går like fort å lage den frå botnen! 

Eg likar gå tur, det er godt for humøret. Men ikkje så effektivt som jogging, naturlegvis. Men kjem eg meg ut på tur er vel gåtur betre enn å sløve på sofaen?!

Eg er avhengig av bøker! Å finne ei god bok...å, glede!! Eg burde ikkje kjøpe så mange av dei, det kostar pengar og tek plass, men når det gir meg glede? At andre strikkar kofter og heklar skjerf, eller syr ein juleduk,  det ville ikkje gitt meg same gleda å gjere det!

Forebygger stress!

Å ikkje gjere noko ein kveld kan vere den aller beste medisinen for mange ting, vonde bein, slitent hode, trøtte tankar, men er lite å slå i bordet med i lunsjen, når dei andre har vore på den høgste toppen i marka eller vaska ned huset eller bakt 12 brød og 50 bollar. Burde gjort det eg og! Eg øver på å tenkje at det ikkje var det viktige for meg den dagen, og ikkje la det bli ei byrde. Ein annan gong kan det vere eg som har vaksa kjøkkenvifta, rydda i tørrvareskapet og skura flisene i dusjen(og sove dårleg)

Å blogge gir overskot, det er artig å få tilbakemeldingar på det eg skriv. Men det tek tid, og folk lurer på når eg rekk det, det er vel så mykje anna eg skulle gjort? Eg høyrer "burde gjort" og blir stressa, men det er mi tolkning? Øver og øver på å ikkje høyre feil og velge sjøl!

Husvask og rydding og andre ting ei god husmor gjer med smil om munn og glede i kvardagen, eg er nok inga husmor.

Gode husmødre vaskar nok opp istadenfor å ta bilete av oppvaskkosten?

Og gode husmødre tek nok ikkje bilete før kleda er fint bretta(og støkne?)

Enkelte burder skjønnar eg (utan at nokon treng seie det) at eg burde gjort,  huska og utført. "Alle" har bunad på 17.mai, "alle" har julegardiner og "alle" andre har orden på bileta sine. Det er forventningar frå andre, som ikkje blir sagt ein gong, men som eg kjenner på. Desse blir byrder i hovudet mitt! Det er ikkje det at eg ikkje er einig. Eg burde vore slank nok til bunaden, eg burde hatt gardiner(kanskje), men bileta er mannen sitt ansvar.

Men dei verste burdene er dei eg lagar sjøl; eg burde rekke både full jobb perfekt og strøkent hus og fin hage. Eg burde besøke foreldra mine oftare, eg burde vere eit betre venninne med betre tid til samtalar og shopping, eg burde ringe søskene mine oftare, eg burde kjøpe blomster til den eine eller den andre, eg burde tenkje klokare tankar, eg burde vere ei meir oppmerksam mor og ei meir støttande kone. Desse burdene lagar eg sjøl, og eg lagar dei uavhengig av om det trengs eller ikkje, og dei blir iallfall ei byrde om eg ikkje sorterar i viktig og mindre viktig og skal/skal ikkje.

Eg veit eg ikkje er åleine, eg høyrer det når eg snakkar med folk. "Eg burde luka i blomsterbedda eller vaska bil, sydd ferdig juleduken og sett mindre på fjernsyn". Alle har burder i hovudet sitt, alle har sine eigne burdebyrder, og at andre seier "gløym det!" er ikkje altid nok.

Eg har nettopp hatt konfirmasjon, og lista med burder var lang! I starten var den veldig lang, skuldrene var høge, stressnivået høgt, humøret lavt. Vi burde ha sang, tale, bilder, blomster, kaker, gjestar... Vi hadde konfirmanten på plass, det var det viktigste :) Etterkvart datt detaljer på plass, eg fekk mange gode hjelparar og enkelte punkt på lista datt ut - heldigvis, den var halsbrekkande lang... I etterkant ser eg at for mange detaljer ikkje gir ein betre dag, men meir stress. Men eg kan ikkje garantere at eg huskar det til neste feiring. 

Ikkje veit eg kva som er løysinga heller, anna enn å vere litt bevist. Det burde ikkje vere umogeleg?!

Eit lite triks har eg, men det er ikkje alltid det passar, eller at eg huskar det. Eg må ut av huset, vekk frå det meste, gjerne med ei bok, eg tek friminutt på kafe!! Åleine, på ein stad der det ikkje er noko eg må gjere.

Eg prøvar å legge inn ei pause på kafe når eg køyrer og hentar barn her og der, istaden for å springe ærend og gjere burde-ting. Eg les bok eller lyttar hemningslaust til samtalen ved nabobordet, ser tomt ut i lufta eller tenkjer ferdig ei tankjerekkje og skriv kanskje ei liste over noko eg må huske. Dette burde eg gjere meir.

Vekestart veke 19

Etter langhelg med konfirmasjon, må eg seie at dagen idag kom brått på!

Eg kunne trengt ein dag å sjå i veggen før alvoret starta igjen....men dengong ei, det var rett på!

Og eg kom meg gjennom, og avslutta dagen med attpålag med 30 gjestar :) No er kakefata tomme, dei kvite dukane fulle av flekkar og kasta til vask! Det er halvbrente lys og litt slitne blomster på alle bord, eit lett "etter-festen"-preg på huset. Utover i veka blir vel huset meir og meir likt seg sjøl, og vi finn igjen det som har vorte stua bort då vi rydda siste rest før festen.

Festen er over, det er ikke kake igjen!

Vi har hatt ei strålande helg med feiring, til tross for at eg til tider har vore både monstermor og hatt røyk ut ørene av utålmod og fordi det ikkje vart som eg ville. Eg las værmelding til auge var stort og vått, medan det snødde ute... Men den store dagen hadde vi SOL, om enn litt kaldt.

Men brikkene fall på plass, kaker vart levert på døra, gjestane kom frå fjern og nær, vi rakk lage både bordkort og pynte bord, og skrive både sang og tale(ferdig natt til konfirmasjonsdagen!) Bildeserie vart det og, og det ser ein at tida har gått! Kvar vart åra av?! 

Eg er glad vi kunne samle så mange av slekta på dagen til junior, at så mange ville kome, at vi har det så fint saman! Det er rikdom!

Og idag har vi hatt masse vener og gode naboar på attpålag, å fylle huset er kjekt og tømme kakefata samtidig!

Gjett gjerne på kva konfirmanten interesserar seg for!

Det kan ikkje bli for mykje kake!

Vekas ord er eit mykje brukt dikt til konfirmantar, man kanskje har det noko å seie til oss andre og?

Våg å være ærlig
våg å være fri
våg å føle det du gjør
si det du vil si.
Kanskje de som holder munn
er reddere enn deg?
Der hvor alt er gått i lås
må noen åpne vei.

Våg å være sårbar
ingen er av stein
Våg å vise hvor du står,
stå på egne bein.
Sterk er den som ser seg om
og velger veien selv.
Kanskje de som gjør deg vondt
er svakest likevel?

Våg å være nykter
våg å leve nå.
Syng, om det er det du vil
gråt litt om du må.
Tiden er for kort til flukt,
bruk den mens du kan.
Noen trenger alt du er
og at du er sann!

Hans Olav Mørk

Min indre hamster er på ferde igjen

Eg les litt her og der på nettet, kjekke interiørbloggar, spennande nettbutikkar... Å, så mykje eg har lyst på!
Eg prøvar for tida eigentleg å rydde huset slik at det blir plass til alle gjestane på laurdag, men innser at min indre hamster ristar på pelsen og er ute av vinterdvalen(den må vere heilt døgnvill, hadde det vore eg så hadde eg lagt meg ned igjen og sove vidare, snøbygene går, vinteren er ikkje over). Det kunne jo vore ei sjanse til å rydde og kaste og kvitte seg med overflødig lausøre, men nei...

Eg kan når som helst invitere omtrent 50 stykker til kaffe(dersom ein ser vekk frå at dei må sitte tett), med fruktsalat i desserskåler til iallfall 43 stykker. Så det kjekke serviset eg såg er det ikkje plass til!
Eg har nok blomstervasar til ein heil 80årsdag! Eg har serveringsskåler i kjellaren, sist brukt i ørtenhundre og grønkål, som kanskje kan kome til nytte ein dag? (Kvifor har hjernen min assosiert til "Kjekt å ha" med Ø.Sunde no? Den går som heismusikk bakerst i hodet) Så dei fine skålene eg såg på ein blogg kan eg berre gløyme...

Den som kjem heim  med så mange handlenett bør vel ikkje undre seg over fulle skap?!

Bokhyllene skrik etter luft...

Og eg har rydda gjesterommet... No står det stablar på vårt soverom med dei kleda som elles ligg på gjesterommet!

Noko må gjerast!
Eg tenkjer på inntaksstopp, sidan ingenting blir kasta. Ikkje heilt sant forresten, vi har nettopp kasta utslitet madrassar, gamal isolasjon frå loftet(ekte glasvatt, ekkel og stikkande) og byggeavfall! Men det vises ikkje på stova og i kjøkkenskapa.
Eg har hukommelse som ein gullfisk(liten dyrehage, både gullfisk og hamster!)og alle kjøpestopp blir gløymt så snart eg er i ein butikk. Eg ser at både lommebok og hus har godt av inntaksstopp, men så kjedeleg, da gitt!
Men idag har eg gjort ein innsats! Sidan eg fann ut at eg må slutte å kjøpe bøker, kom det naturegvis salg på masse bøker IDAG. Og mange av dei er slike eg har ønska meg! Men IDAG har eg ikkje kjøpt ei einaste bok!
Eg var ute på oppdrag med #morstutogkjør, og var innom nokre klesbutikkar medan eg hadde pause. Eg såg to kjolar eg kjente eg trong, den eine var til og med på salg og den andre var i rett farge og fasong, men eg kjøpte ingen av dei! Eg kjøpte heller ikkje ein einaste av dei 4 ulike og heilt uimotståelege lintoppane(eg lever elles etter prinsippet av ein aldri får for mange plagg i lin! Noko klesskapet flyt over av...)


No gjeld det berre å fortsette som eg har starta! Trur det skal gå greit til iallfall måndag :)
Wish me luck!