Folk eg er på nikk med

Eg går ein del på ski. Eg likar å gå på ski. Ut i skogen og over myrene.

Når ein går på ski, møter ein andre som går på ski. Ein møter ulik folk etter kvar ein er i marka. Og når på døgnet, eller kva vekedag det er.

I motbakkane rett etter parkeringsplassen blir eg rask forbigått av ein som sist kjøpte nye ski i 1980, for då slutta han å dra pulk og tenkte han skulle teste desse nye glasfiberskia alle snakka om. Han kjøpte nye treningsklær samtidig. Alt er godt brukt, han er lang og tynn og det ser ikkje ut som han går så fort, men det gjer han.

Går eg på formiddag ein fridag, møter eg han på godt over 80 som er på tur tilbake bilen, når eg såvidt har starta å gå. Han vil gjerne stoppe for å prate, han er på tur heim til kona -ho er ikkje så sprek lenger- og dei skal drikke formiddagskaffe. Han har ikkje vore så langt i dag "berre rundt om til Bratsberg og tilbake over Liaåsen, og kanskje ein sving om Rossmoen". Tru meg, dei fleste går ikkje så langt.

Pass deg! Brått kjem det ein med pulsklokke!

I lysløypa etter jobb møter eg han som har pulsklokke og ALT nytt i både ski og stavar og bekledning, som slett ikkje slår av ein prat, som kavar på, med Birken eller Marcialoga i blikket. Og nåde deg om du sinkar han i ein motbakke. Han er ca 42 og er svært nær ei midtlivskrise!  Eg møter også han som har betre råd enn form, og som intenst håpar på at alt i utstyr vil gje han god form, helst utan trening... men har han er allereie i midtlivskrisa!

På formiddagen kan du forresten også møte damene med boblejakke, nystelt hår(dei brukar ikkje lue, til nød pannebåd, og går aldri i dårleg vær) dei har sminke ein Grand Prix-fest verdig, og det er rettast å seie dei trippar avgarde. Sakte. Gjerne med ein bitteliten hund, evt ei venninne ved sida. På tur til nærmaste stad med kaffe og kanelbolle.

Nye løyper, "trikkeskinner", sol, og eg er på 
det høgste punktet i marka.
 (svett og andpusten) 

På søndag møter du barnefamiliar, førebudd på alt, med eit håp om å komme litt lenger enn sist søndag, med oppakning for dei fleste forhald, kriser og behov. Pølser, bleiar, ekstra vottar, sitteunderlag, ved til evt bål, akebrett og bærmeis. Og pulk. Dei fleste kjem ikkje så langt før baktroppen er kalde/ våte/ tørste/ har blitt dytta/ insisterer på å gå først/ ikkje vil gå lenger +++. Men av og til møter eg desse familiane langt inn i marka, det er solskinn og idyll og pølser på bål.  Det fortener dei!

Naturlegvis møter eg andre også, som kosar seg med nye løyper. Unge og gamle. Folk eg seier hei til, eller iallfall er på nikk med. Nokre går fort, andre glir avgarde. Det er folk med kondomdress, og andre med nikkers. Ryggsekk eller rumpetaske. Vi kan diskutere skismøring, det er vel blått som gjeld idag? "Nei, eg har kjøpt felleski", ja, kan du anbefale det?, og så snakkar vi litt til, skryt av dei som kjører løyper, før vi går kvar vår veg.

Og så har du meg. Som berre går på ski!
(Eg kjøpte felleski for 3 år sidan, eg har skidress frå i fjor,  eg er litt opphengt i kor lag tid eg brukar på faste rundar, eg veit kor mange turar eg gjekk i fjor. Eg veit om dei skjulte perlene i marka, der det går lite folk. Eg likar ikkje å bli forbigått, eg vil helst gå forbi dei eg når att. Eg tek det roleg i nedoverbakkane. Eg høyrer skiløypene rope på meg, og er innom skisporet.no mange gonger pr dag når det snør for å sjå om det er kjørt løyper. Neida, eg kjem nok ikkje inn i noko gruppe!)

Winter wonder land

Treng eg seie meir? Skogen!

Desembersnø

Igår hadde eg sesongens første skitur! Det byrja å snø på fredag, men helga var full av program, så det var først idag eg rakk ut.

Det tok litt tid å finne fram ski, skistavar og skisko. Men altså: HURRA for ski med faste feller! Det var berre å legge avgarde. Lite løype enno, men det var lys i lysløypa.

Stemningsfullt med skitur i mørkret!

No håpar eg berre at værvarslet tek feil, så det ikkje blir regn og 8 grader i morgon....

Det eine treet

Du veit dei beskjedane om at "på tirsdag stiller alle i svart eller grått"?

Trur nokon ikkje fekk med seg den beskjeden. Eller så er dette eit tre som har sin eigen stil!

Fint var det iallfall då vi såg det i skogen på søndagsturen vår!

Å ta seg tid til å sjå

Eg likar å vere ute på tur, men ofte likar eg også presse meg sjølv til kjappe rundar, og ikkje rusle rundt. Trenign og kondis og alt det der.

No har eg vore tvinga til å gå sakte, og då får eg tid til å sjå meg rundt. Det er noko med å ta seg tid, eg skal ikkje love at eg skal gjere det mykje, men litt meir kanskje, for då ser eg og opplever andre ting.

Eg rekk ikkje ta inn alt dette når eg går fort, det får bli ein øvelse å gå saktare... Ekornet eg møtte, hadde ikkje reflektert over å oppleve naturen i meir sakte tempo, så det klarte eg ikkje å fange på bilde!

Å kunne krysse av på oppgåvelista

Eg veit ikkje om du har ei slik liste der du skriv ned ting du skal huske, men det har eg.

Den er litt sånn

• ring tannlegen
• ta med metallsøppel
• vask i hylla på kjøkkenet

Akkurat no står det også litt om kva eg må huske før helga og før eg får besøk ein kveld neste veke, altså

• bake kjeks
• sende invitasjon
• kjøpe inn til besøk
• +++

Så idag, på sjølvaste fridagen, har eg prøvd å gjere unna litt, i tillegg til det som sto i kalenderen.

Eg starta dagen hos tannlegen, for eg hadde huska å ringe og endre tidspunkt for timen. Det vart litt stress, for eg er ikkje vant med å kjøre bil til sentrum på morgonen, og sjølv om eg hadde lagt inn det eg trudde var god tid, så måtte eg ringe og seie eg vart 5 minutt for sein. For i Trondheim har dei akkurat lagt om bussruter og bussystem og kjøremønster, og der var det ikkje berre eg som hadde problem! Itillegg er Toppidrettsveka i Trondheim i morgon, og nesten alle parkeringsplassar i sentrum var sperra... Men eg rakk det og det var "Null hull"! 

Etterpå var eg hos fysioterapeuten for vedlikehaldsbehandling. Vi diskuterte, igjen, om vi skulle prøve den øvelsen som måtte kuttast i fjor, men heldigvis tok fysioterapeuten til fornuft og sa at den truleg ikkje er noko for min rygg. Puh, for den er så vond, både der og då og etterpå. Det er ikkje alltid "vondt skal vondt fordrive" er sant!

Vel heime, gjekk eg laus på dei konkrete rydde- og vaskepunkta på lista mi. Det går så sakte! For når eg startar med å tørke støv, samlar det seg opp med ting som ikkje står der dei skulle stått. Så då må dei sorterast og settast på plass, eller eg må finne ein plass. Og medan eg driv med det, så er eg kanskje innom kjellaren og finn klær som skal vaskast, noko anna som skal kastast og noko som står på feil plass der også. Og når eg kjem tilbake på stova der eg heldt på, er det framleis rotete og støvkluten ligg midt oppi alt. Så då må eg fortsette, og plutseleg eg finn ein ny ting som ikkje står der den skal osv. Kanskje står det ein blomstervase med visna blomster, den må vaskast og så skal eg skifte duk og vips er eg på vaskerommet og der er det ting som skal gjerast. Men til slutt vart det ganske greit! 

Akkurat no støvfri vinduskarm!

Iallfall vart det greit nok til at eg gjekk frå alt og fekk ein fin tur i skogen! Varmt, sol og shortsvær, og nesten ikkje folk! 

Lista har vorte kortare, før eg noterer ned meir, og eg kan klappe meg sjølv fornøgd på skuldra!

No står det berre att å finne antrekk til i kveld, då skal eg i 60årsdag! 

Ein gong til? Please!

Som mor har eg fått spørsmålet, "Berre ein gong til? Vær så snill??? Berre ein altså!" Gjerne med verdas største og søtaste Bambiauger som følge. Det kan vere ein tur til i sklia, ein tur til med karusellen (med 30 minutt ventetid...) berre eit kapittel til frå Harry Potter-boka før leggetid (eg har lese ALLE sju bøkene høgt til kveldsmaten, det er ikkje få sider)

Nesten berre mine spor!

Eg tenkte det i dag då eg var i skogen. "Ein skitur til? Det må vere lov å spørre om ein til?" Eg prøvar å bruke opp ein del fleksitid på jobb, for fleksitid kan ein ikkje ta med dersom ein skulle finne på å bytte jobb, og det fører til skitur i sol og dagslys. Idag var det berre SÅ fint! Eg fekk lyst å sende bilder og film i alle kanalar, til alle som satt inne og jobba, alle som går på skule, alle. Eg prøvde å begrense meg, men er redd nokre syns eg ikkje begrensa meg nok.
Eg har ein favoritt-app på telefonene, særleg på vinteren, det er skisporet.no. Der kan du følge løypemaskinene i sanntid, og sjå kvar det er køyrt løype og kvar maskina er. Eg satt og fulgte med og la ei plan før eg stakk til skogs. Eg skulle først gå dit, så over der, tvers over den myra, rundt ved skyttarhuset, opp dit osv.

Overskrifter på nettet og i papiraviser er at "NÅ kommer våren". Då eg var ute i dag, tenkte eg "Ein skitur til, please?" (eller mange, var det vel eg tenkte) Det var så fint! Sola varma, det var nye spor, innimellom så nye at eg var den første som gjekk der, sola blinka i snøen utover myrene. Det var lite folk, om ein ser vekk får desse godt vaksne som ser ut som dei går veldig sakte, men som er umuleg å halde følge med, dei som berre kjører rett ned bakkane, og som er tilbake frå det innerste, øverste punktet i marka når eg spenner på meg skiene på parkeringsplassen. "Nei, det vart no ein tur i dag også", seier dei når eg spør. Det er dei samme som ser på meg og seier det er fint at også vi unge bruker marka. Eg likar dei!

Eg hadde ein så fin tur, eg vil ha fleire!

(Eg kan strekke meg til å seie at det er greit med vår rundt huset, kanskje kunne finne fram ein stol og sitte litt ute i sola med ein tekopp, kanskje ta i bruk bålpanna eg fekk til jul. Men i marka? Der vil eg ha nokre fleire skiturar!)

Novembersøndag

Eg er her.
Idag har eg brukt dagen på lang frukost saman med mannen. Egg, rundstykker og gåve, det er jo farsdag. (og lillesøster er på besøk hos pappa og leverte gåve der)

Etterpå har vi gått i skogen. Vått og skittent og eg har vaska skoa mine etterpå.

Bloggen står langt ned på lista akkurat no, men eg kikkar innom.
 

Egg og te. Fine greier!

Ett er nødvendig. Ett er nødvendig her i denne  vår vanskelige verden av husville og heimløse: Å ta bolig i seg selv. Gå inn i mørket og pusse sotet av lampen. Slik at mennesker på veiene kan skimte lys i dine bebodde øyne. Hans Børli

Ut på tur

Igår gjekk eg tur. Det var føre for piggsjo, som eg ikkje hadde, men eg gjekk med gåstavar. Kjenner det i skuldrene no, for der er det musklar som ikkje har vore brukt på ei stund...

Det var sol, nysnø og framleis haust. Altså massevis av fotomotiv. Eg sto på kne, strekte med opp, låg paddeflat på magen, fotografsrte medan eg gjekk (og oppdaga først etterpå at eg hadde fotografert folk eg ikkje såg)

Ein fin dag i skogen!

2.søndag i advent

Igår kveld var det julebord med jobben til mannen. God mat og triveleg stemning. Men kva er det med slike lag? Her kjem eit hjartesukk frå ei med dårleg hørsel. Først stappar du masse folk, som har lyst til å snakke saman inn i eit lokale med god klang(det gjeld dei fleste slike festlokaler) så sett du på bakgrunnsmusikk, akkurat litt for lavt til at du eigentleg får med deg musikken, men akkurat nok til at det saman med stemmesurret blir uråd å høyre noko av samtalen rundt bordet. Iallfall for meg, sjøl om eg stilte med både høreapparat og Rogerpenn, og det gode øret mot folk.  Og eg trur, utfrå alle som sa meir eller mindre "hæ" at det er fleire som har problem med å høre i slike rom og samanhengar.

Eg gjekk før det vart full fart og levande musikk, så eg fekk ein times tid heime med stillheit før eg for tilbake for å hente mannen. Lell har eg sove dårleg i natt, for så mykje lyd fortsett i hodet, lenge... Jaja, det var dagens hjartesukk! Eg er mest glad i små og oversiktlege selskap, utan bakgrunnsstøy!

Sola skein på stjerna, som laga skyggebilde på stoveveggen.

Dagen idag starta med sein og lang frukost, nypressa appelsinjuice, adventste og julebrød. Tenning av to adventslys og julemusikk. Så kjente eg at eg var klar for sofaen. Kanskje sove litt til? Kanskje løse litt kryssord, steike pepperkakene eg sette deig til igår? Finns det noko betre enn sofa og laurdagsavisene ein søndag formiddag?
Mannen hadde andre planer, "sjå ut" Det er sol og snø og Så fint! Vi må ut på tur" Eg mumla noko om ."..trøtt...forkjøla...kryssord...stiv nakke", men det tolka han som "Hurra! Tur! Ski! Gjerne!" Eg mumla litt tydelegare "Sofa litt til, tur snart, sakte tur, sakte" og det høyrte han nesten. Etter at eg sa det litt høgare. Kvar gong eg bladde om kvitra han "vi må ut i sola".
Men altså, ut i kuldegrader og snø, når sofaen er mjuk og det brinn i omnen? Eg som er glad i tur var lell ikkje overbevist.  Ull over og under, ein ullgenser til, tørre klær til å ha på etter turen, ski og sko og ut i bilen. Det viste seg at det var ikkje berre vi som skulle på tur idag! Heldigvis er marka stor og skispora mange, så vi gjekk ikkje i kø, iallfall berre litt. Og når eg først var ute, var det ikkje så ille lell. Det vart tur, sol, ski. Og fine bilder! (for ei som er på snap, insta og face er jo det heilt sentralt!) Formen kom seg også, med sol og tur og lys.
Og eg tenkjer som eg ofte gjer, at eg er glad i årstider! Noko finare enn ein klar vinterdag er vanskeleg å tenkje seg, det måtte vere ein vårdag med sol og lysegrønne blad på trea, ein sommardag med solgangsbris eller ein haustdag med høg himmer og fine farger. Årstider altså!

Så ok, eg har takka for at han ikkje ga seg, men drog meg ut av sofaen og ut i marka. Kanskje er eg ikkje like motvillig neste gong.

Dagens vers, sidan det er 2.søndag i advent:

No tenner vi det andre lys
dei står der stilt og skin
Vi ventar på at Gud vår far
skal sende sonen sin 

Søndag kveld

Mannen er heime frå jakt. Eg har hatt heime-åleine-helg, med besøk av venninne,  skogtur, lunsj på kafé,  middag på kafé,  enda ein skogtur. Aviser,  NRK klassisk i bakgrunnen det meste av helga, nybakt surdeigbrød,  gryterett, god prat, nyplukkete tyttebær.

Og skogen! Masse skog, ein lang tur med venninne igår, det vart lenger enn planlagt fordi formen og været var bra. Lang tur åleine idag, farger, stillheit,  framleis bær å finne,  tørre myrer etter lang tid med varme og ikkje regn.  Og vind! Masse vind.

Parken

Parken er fristedet
for fortrolige samtaler
med HØSTEN.
Lyset
som blir tidligere trett
gresset
som synger svakere
luften 
som dynkes med utålmodig kulde.
Sidsel Mørch 

(-og eg trur at skogen er som parken i dette diktet)

Ha ein fin måndag!