"Eit bilde kan lyge meir enn tusen ord!"

Forrige helg var eg i Romsdalen. Det kunne eg skrive mykje om, kanskje ein annan gong.
Litt tilfeldig møtte eg fleire eg for tida kun har kontakt med via Facebook og Instagram og slikt. Kjekke, tilfeldige møter med småprat. Men eg fekk ei påminning om at ingen er berre det vi ser.
For kva legg eg ut på sosiale medier?

Dagens skitur
Ikkje eit ord om bakglatte ski, evt klabb, og isete løyper

Dei eg møtte skrytte veldig av kor ofte eg er ute på tur (og ei av dei nemnte forresten bøker og sko også...) men ja, det er mykje bilder av tur på Instagram, og det er sant. Men ikkje heile sanninga!

Utsikt mot mitt fjell. Sett frå svigers si stove.
Ikkje eit ord om slaps og sludd og eit grisevær utan like.
Stort sett såg vi ikkje fjorden ein gong!
Men av og til er det ein god grunn til å sitte inne og prate :)

 Livet er jo stort sett ikkje tur. Livet er jobb, kollegaer, irritasjon, for lite tid, ting eg ikkje kan (eller utfordringar som enkelte kallar det) Lange møter. Mange møter. Oppgåver å følgje opp. Travle morgonar, og glatte fortau. Kjøkkenbenk full av oppvask, haugar av reine klær, som ventar tålmodig på at nokon legg dei på rett stad. Sko i yttergangen, jakker og skjerf utan fast plass. Ein mann på reise, soner både her og der. Uferdig strikketøy, halvferdig strikketøy, strikketøy med feil som ventar å at nokon eg tek seg meg saman. Bunker med aviser, havleste bøker. Familieliv som ikkje skal delast på sosiale medier. Sjukdom. Kjensla av å ikkje strekke til medan livet hastar avgarde!

Bildet er ikkje arrangert. Dessverre.

Men det som er på sosiale medier er gode bøker, kloke sitat, tekoppar og tulipanbukettar!  Nye sko. Kafetreff, utsikt frå kontoret, snøvær og julepynt.

Når jobben av og til gjer at eg har kontor ein annan stad i byen, og eg
må bytte buss og kan sjå på Nidarosdomen medan eg ventar på neste buss.

Eg trur ikkje eg skal byrje å legge ut alt som det er, ufiltrert! Men det var litt artig og interessant med ei påminning om kva andre ser.

Kva skjer?

Eg syns ikkje eg har så mykje å skrive om akkurat no.
Det er ikkje det at det ikkje skjer noko, det skjer masse. Men det er mykje det samme kvar dag.

Tidleg opp, eg er b-menneske og gruar meg til det blir mørke morgonar. Ete frukost og gå til jobb (eg går til jobb, KVAR dag. 22 minutt til jobb, 24 minutt heim) Vere på jobb, lærer stadig noko nytt, flytter grensene for komfortsona, prøver og feiler. Prøve å ikkje tenke på alt som kan gå galt... Ete lunsj med kollegaer, litt etter litt bli meir kjent. Gå heim, kanskje sove middag (ref at eg står tidleg opp) og så har det skjedd noko nesten kvar kveld i det siste. Prøve å komme i seng i rett tid (kva er eigentleg rett tid? Det må naturlegvis vere slik at ein får nok søvn, samtidig er rett tid av og til altfor seint, fordi det skjer noko artig!)

Slik går dagane.

Men eg har hatt fødselsdag denne veka! Og ingen fødselsdag utan tiara!

Heime

Vi er heime igjen.

To veker med båttur, familieferie og farting er over. Det er skitne klær, krølla klær, klær som er litt brukt, dyner som luktar båt (eit snev av diesel og saltvatn) Kroppen byrjar å falle i balanse igjen, etter nokre dagar i båt, gyngar at, også på land.
Etter to døgn er ca 3/4 av klærne vaska. Det meste er pakka ut, men ikkje lagt på plass. Det står ein koffert og 4 ryggsekkar i gangen. Det står 1 kasse med ukjent innhald og 1 kasse med sko i yttergangen. Eg har kasta ein del utgåtte varer frå kjøleskapet, dei med pels må ut! Eg har sortert og kasta gamle aviser og levert 5 store poser med klær og bøker ++til Fretex idag (har ingenting med utpakking å gjere, dei sto ferdig pakka før ferien). Eg har overført mange hundre bilder frå telefon til Mac, men dei er ikkje sortert.

Eg har sola meg(igår) og vi klipte plen, eg har plukka jordbær i jordbæråkeren. Eg har kasta døde planter, inne og ute, og kjøpt nokre få nye. Idag har eg vore i skogen og ein liten tur til byen. Eg prøvar å huska at det er ein slags kvardag, og at måltida difor ikkje treng overlappe lenger. Eg står opp når mannen går på jobb, i eit slags forsøk på å finne rytmen og snu døgnet. 

Eg "skriv" stadig nye blogginnlegg i hovudet, og noterer idear på lappar rundt om i huset, kanskje blir det systematisert og skrive etterkvart?

Og heile tida går hjernen på repeat i bakgrunnen, at "på tirsdag skal eg byrje i ny jobb".

Jada, eg er her

Facebook masar om at eg ikkje har lagt ut noko på bloggen si facebookside på lenge. Og det har facebook rett i, for eg har ikkje blogga på lenge. Eg trur det er det som heiter kvardag som har kome i mellom!

Kvardag, livet: det er for eksempel den haugen med skitne klær, som må innom vaskemaskina før det blir ein haug med reine klær som "nokon" etterpå må brette og legge på plass i skap og skuffer. Det er kjøkkenbenken med skitne koppar, kjøleskapet ingen har huska å fylle med ost og mjølk. Og det er brødskuffa med tørt og/eller grønt brød. (eller som då junior var heime: ikkje brød i det heile...) Det er plener med frodig gras som kunne vorte fint høy om vi slo med ljå og hesja det. Det er grønsakshagen, som er raus med skvalderkål, og i år har eg gått for kun jordbærplantene som har overlevd vinteren og så sådde eg ei pakke ringblomster, for det er nostalgi og barndom! Det har vore bøker å lese, genser å strikke til junior, turar å gå og dagar for jogging.

Og det er jobb, der eg framleis er, men som eg er veldig delt om! Eg skal snart slutte, eg skal rydde kontoret, og hodet mitt har allereie byrja tenkje på den nye jobben, sjøl om det er nesten 2 månader til eg byrjar der. Eg har vore der på besøk, og fått omvising og helsa på dei nye kollegaene mine, veldig
kjekt! Men det er altså rydding av kontoret...og det er nyttig og trist og fullt av minner! Eg har vel lagra meir enn strengt tatt nødvendig. Og det er vemodig å snart levere nøklar og vinke hadet til kollegaene. Den krever energi, denne fasen her! (Samtidig får vi karriererådgivning! Det er spennande og krevande og litt absurd, for der er det mykje eg ikkje har lært og tenkt på før! Det var lite snakk om LinkedIn og slikt då eg søkte jobb sist, i attenhundre og grønkål, slik cirka! Men no har eg oppdatert CV og snart oppdatert LinkedIn-profil og skulle det dukke opp ein jobb som fristar, står det ikkje på det tekniske)

Det har vore Romsdalstur og rydding. Det har vore 2 konfirmasjonar og det er fint å kunne ta fram bunaden og feire fine ungdommar, men blogging skjer jo ikkje slike dagar.

Sånn, eg skal ikkje klage meir! Nokre bilder kanskje?

 Mamma sitt blomstervindu lever vidare. 

 Eg fekk roser av nokre kollegaer

Blomster i skogen!

 Solnedgangen igår

 Dagens skogtur

Har vent på tordenvær heile dagen, men det kjem ikkje. 

Har fått regn da.

Dei siste vekene har eg tatt bilder av folk og blomster. Så då får du blomster! 

Screenshot

Tek du screenshot? Og kva tek du i så fall av?

Eg såg nokon som hadde laga eit blogginnlegg om screenshot som ho hadde på telefonen. God ide, tenkte eg, og no har eg sett litt kva eg hadde liggande på telefonen. Alt kan ikkje delast, forsåvidt, men her er eit glimt!

 Dikt! Eg tek skjermbilder av dikt på Facebook og Instagram, for å ha til seinare!

Niese med fjøsvakt sendte bilde av ein freidig liten sjarmør på frifot!

 Sa eg dikt? Alltid plass til fleire. Dette var så fint at eg sendte det til mannen også.

Svoger har fått ny jobb og er intervjua av Teknisk Ukeblad.

Endå eit dikt, altså! Kan beskrive litt av livet, det diktet der!

Mange skjermdumper har handla om jobb. Om eg trur på alt...tja...

Junior var på ferie i Italia, det kom bilder av fjell og ski og snø og blå himmel (det regna i Trondheim denne perioden...)

Og eg var på framsida av Adresseavisa...

Tilbake til kvardagen

Sjølv om eg starta på mi femte veke etter ferien idag, er det først no den verkelege kvardagen startar, for no har gutta flytta ut og starta på sine studier, og vi er oss to heime. Då er det meir rytme på døgnet, kan du trygt seie, meir forutsigbart kor mange som kjem til middag og litt mindre klesvask. Både enklare og kjedelegare, må seiast.

Så idag tok vi det enkelt til middag, risotto med svinefilet til forrett, elggulasj til hovudrett og ei rute mørk sjokolade til dessert, eller restar som det også blir kalla!

Veke 14

På måndag avslutta vi påskeferien og reiste heim til Trondheim. Eg tok ingen bilder, viser det seg. Så dette glimtet frå 1.påskedag og det ekte påskefjellet får duge!

Tirsdag var litt blåmåndag. Tilbake til jobb og rutiner og pc og bakteriar. 

Men kontorpulten var enno ryddig! 

 Onsdag viste seg å ha ein fin solnedgang!

På torsdag snødde det. Og det snødde endå meir etterpå. 

Det vart ikkje til at eg sette meg på terrassen.

Fredag var fri. Og ski. Og på kvelden var vi på Fagn. Vi åt 18 rettar. Vart rett gode og mette.  (og litt blakke, men det var det verdt!) Matkunst med god smak! Og det var jo litt artig at akkurat den dagen vi var der sto det anmeldelse i VG

Kylling med aspargessaus og asparges med blomster

På laurdag åt eg rugbrød til frukost. Frå Fagn med smør laga på fermentert fløte (ikkje spør, dette kan eg ingen ting om!) For Fagn sender med deg eit lite brød og litt smør som du kan ete til frukost dagen etter! Etterpå vaska eg vindu. Det vart veldig mykje betre enn det var!

På søndag var det ikkje igjen brød frå laurdagen, men eg hadde havrekjeks med tranebær og nøtter som eg åt til tekoppen min, medan eg las bok! 

Veke 8

Eg er alltid spent når eg skal sjå tilbake på sist veke, har eg tatt bilder kvar dag? Og kv har eg fotografert? Er det berre skituppar og sol og snø, eller er det meir om kvardagen min?

Måndag var det jobb. Måndagar er lange og litt tunge å starte. For å hjelpe meg sjølv igang, vart det blomstra skjørt og rosa sko! (og kvit frakk, alltid kvit frakk på jobb)

Tirsdag baka eg grove horn. Musikkjunior skulle på lang togtur, og det passar alltid med grove horn fyllt med ost og skinke på tur. Og eg fekk omløp på tørr ost og kokt skinke i kjøleskapet. Og ein salamirest.

Onsdag hadde eg fri. Det snødde. Det var nesten ikkje køyrt løyper, eg hadde skogen omtrent for meg sjølv. Det var perfekt!

Torsdag var nok ein vanleg dag, eg har ikkje tatt eit einaste bilde. Så her kan det vel passe med eit dikt?

(no hastar det)

no hastar det meir enn 

nokon gong med å ta det 

heilt med ro

Øystein Hauge

På fredag laga junior middag. Det var fersk pasta og ein langkokt tomatsaus med kyllinglår. Så godt! Og så greit å ikkje lage middag sjølv.

 Det blir nokre tur- og snø-bilder. Laurdag gjekk eg ein ganske lang tur eg aldri har gått før. Eg gjekk stader nesten utan folk (det var visst OL enno) Det var sol og snø og #mykindofmindfullness . Eg blir så glad av slike turar, det er energipåfyll. 

Særleg godt at eg ikkje visste at den fødselsdagsfeiringa eg trudde var på søndag, var på laurdag... Men det hadde eg ikkje oppdaga enno og hadde all verdas tid der eg gjekk åleine på tur. Eg rakk begge deler, med god margin.

Natt til søndag snødde det, masse. Og søndag var det mjuke, milde løyper å skli sakte fram i (sagt på den måten høyres det ut som eg har god teknikk. Det er nok ikkje sant, men det er betre å dette når det er mjuk snø!)

No er det straks slutt på februar, mars lyser framfor meg, med endå lengre dagar og meir sol(og kanskje litt russerkulde). Eg syns denne vinteren har vore fin, stabilt vær og lite slaps og glattis. Eg gler meg lell til varme og vår.

Eg har dokumentert litt meir enn skiturar, men eg kan forbetre meg på kvardagen, ser eg. Det får bli mål for denne veka. Kva tek du bilder av?

God måndagskveld til deg!

Februarmorgon

Vi prøvar oss med berre ein bil for tida. Av og til (veldig sjelden) er det eg som må gå til jobb. Idag var det min tur å vere utan bil.
Det er ikkje så ille. Det gjeld å kle på seg, ha gode sko, lue og vottar.
No har det byrja å bli lyst om morgonen. Lyset er ein kant over Estenstadmarka. Og kjem meir og meir. Og det var så vakkert!

Å gå inn i soloppgangen er ikkje det verste! 

Årets første fredag

I kveld er det stille i stova. Trur vi er slitne etter å ha jobba hardt for å kome tilbake til kvardagen!  Eg treng iallfall helg no.

Juletreet står enno, og skal få stå til søndag. I morgon skal vi avslutte  jula med sjølvsalta og sjølvtørka pinnekjøtt og jordbær til dessert. Pinnekjøttet ligg i vatn no, og vi har igjen fløte frå jul (som eg håpar ikkje er sur) som blir saus til jordbæra. Begge sonene har sagt dei skal kome, det blir stas!

Det er i det heile mykje mat i jula,  og dermed mykje restar.  Vi har hatt diverse varianter av restemat, og eg trur vi har tatt godt vare på det meste!  Pizza med kylling- og osterestar. Ribbe med wokgrønsaker.  Julepølse med rotmos. Idag pai med litt tørr edamerost,  diverse løk og juleskinke.

Restepai

I morgon blir det pinnekjøtt

Dei fleste julekakene  forsvann  då mannen hadde besøk ein kveld. (Men det er delfialake og lefser i fryseren!) Og eg meiner det skal ligge eit julebrød i fryseren,  som eg skal ta fram I morgon når minstemann kjem heim frå nokre dagar i København.  Då blir nok han glad!

Det blir bra med kvardag i matveien.  Og elles i livet. "Ordning og reda", fast rytme (eller iallfall nesten) og gulrot som snacks i matpakka.
God helg!

Veke 38

Tirsdag. Ettermiddag. Joggetur i skogen, best etterpå. Åleine heime. Ostesmørbrød og Pepsi max. Ut og treffe fine folk i kveld. Oppvaskmaskina som jobbar. Prat på telefon med viktige folk i livet mitt. Regn i dag tidleg. Jobb. Sol no. Blå himmel. Norske epler som snurpar i munnen. Søte plommer.
Kvardagen altså.

Piano

Jeg skjønte ikke vitsen med de svarte dagene
ikke før jeg forsøkte å spille på dem
det klinger annerledes
når jeg får inn noen hvite
innimellom
Trygve Skaug

Dei nære ting

Den store verden treng mykje merksemd, men av og til kikkar eg mest på eigen navle (ikkje bokstaveleg då...) Hodet fyllest med tankar om det nære, her og no.

• eg kosar meg blomster. Eg plukkar blomster frå hagen, og lagar bukettar med hageblomster, blomster eg sådde i vår og ugras i skjønn forening. Lukta og synet minner meg om barndom og fødselsdag (som eg har i slutten av månaden).
  
• eltefrie rundtykker til frukost. Og rørte bringebær. Nam! Så godt,  så enkelt og ganske lettvint. 
  
• junior har flytta ut i løpet av helga. Vi har gjort ei skikkeleg planleggingstabbe, og måtte på IKEA i går. Laurdag før studiestart! Snakk om... Vi var ikkje åleine. Men vi viste kva vi skulle ha og kom oss ut før køene  vart lange! No lurer eg på om eg har gløymt å lære han noko viktig! Så eg masar ganske janmt med ting eg kjem på kan vere lurt. Av og til har eg uínntrykk av å snakke for døve ører. (yngstemann flyttar om 2 veker, og der er eg litt meir roleg, han skal på folkehøgskule og det har eg prøvd før) Eg 
• takka vere båtlivet har eg ganske brune bein, og knær som flassar... Eg er på konstant jakt etter hudkremen som held huda på plass, slik at eg ikkje treng smøre meg mange gonger for dag.
• idag er det ein forsmak på haust. Eg prøvde meg ein tur ut og gå, med sandaler og kort kjole. Eg har kledd på meg etterpå! Kaldt! Men eg tenkjer at august kan gje oss mange fine, varme dagar og håpar det skjer! Snarast!

  

  Eksempel på kaldt!

• i morgon er ferien over. 3 veker er over (og før det ei veke ferie og ei veke jobb, så det har vore 5 veker meir eller mindre i anna tempo) Eg burde ha snudd døgnet, no har eg berre i kveld igjen... 
• august. Det er månaden for oppstart. No er det oppstart for gutta, jobb for meg. Og tida for å avrunde sommaren. Eg har altså kjent litt på hausttemperatur, igår kveld tente eg mange levande lys i stove, for kveldane blir mørkare. Det luktar annsleis i august, jord, blomster, bær og frukt. Det er lesetid, det kjem stadig vekk nye bøker, og eg gler med på fleire av dei.
  

Slik er det her, rundt meg og i mitt hode. Og som sagt, i morgon byrjar alvoret! Som berre er ei fortsetting på det som var før ferien, forsåvidt. Det blir litt godt også.

Vekestart, ferieavslutning og liste for neste veke

Det er søndag i heimen, vi har hatt grillmiddag med både storfemørbrad og lammekotelettar med bakte potetbåtar og grønsaker. Og dessert, det er det ikkje ofte vi har. Men når eg har plukka bittelitt ganske modne blåbær i skogen er det berre å nyte med vaniljeis.

Det er søndag, og eg går inn i siste ferieveke. Mannen startar på jobb i morgon, ein junior skal jobbe litt denne veka, men eg har fri! Planene er litt uklare, men eg skal nyte at det er fri, eg skal nyte tekoppar og avis til frukost, radio, at eg har lite avtalar og kan la humla suse!

I mangel av humle, får denne sommarfuglen
gjere nytta!

• tekopp og avis, late morgonar
• vaskemaskin og restar av skitne klær frå båtturen. Satsar på klestrøk ute, og at eg finn golvet på vaskerommet snart. Det er akkurat no dekt av 3 dyner og nokre sengesett...
• innkjøp til junior #1 og #2. Etter planen flyttar begge ut i løpet av nokre få veker, det trengs sengesett, handklær, koppar og kar, kanskje ei seng til den eine, og eit skrivebord?
• tur i skogen. Kanskje finn eg meir multer? Igår gjekk eg meg på ei myr eg ikkje viste om, og der fann eg gull! Men det er iallfall blåbær i skogen, og om nokre dagar er den meir moden og klar for plukking. Mannen fann sopp idag, og kanskje kjem det kantarell snart?!
• sylte bringebær. Trur eg må satse på hjelp av butikken til plukking, det er lenge til det er full sesong i marka. Min indre hamster frydar seg over alt som er å plukke og sanke, eg har god plass i frysaren enno.
• eg skal lese. Eg hadde jo så mange bøker klar til båtturen og ferien, og det meste er ikkje lese enno.
• blogging. Ferien hadde som ei slags overskrift "ut av komfortsona", og eg har ikkje berre vore på båttur! Eg har gjort noko som var mykje meir utfordrande! Meir kjem etterkvart.
• blir det sol, skal eg jobbe meir med brunfargen og fylle opp lageret med D-vitamin så godt eg klarer!
• eg skal prøve finne ut kva eg har brukt pengar på i sommar. Eg mista litt kontrollen då det vart oppdaga svindelforsøk på lønnskontoen og kortet vart sperra... Men no har eg nytt kort, og alt er i orden!
• treffe fine folk! Vi er mellom anna inviterte på middag ein dag, og kanskje rekk vi fleire slike treff?
• ambisjonar om å rydde i klær. Vi får sjå kva det blir til!
• bake brød eller bollar, eg bakte bollar her ein dag, og det var tydelegvis ikkje familien vant til, for eg fekk så mange godord!

August, mørkare kveldar, vi går mot skulestart og ferien er snart over. Rutinene kjem meir og meir tilbake, det er slutt på seine kveldar og impulsive turar. Men det er jo godt med dei faste rutinene, dei gode vanene og kvardagaen også. Kanskje er det lukke?

Lukko

Lukko, hu kan no vera sjelden,

hu.

Men av og te når hu kjeme tuslande

te meg på sokkaleisten, ein sånn

heilt alminnelege dag, så seie eg da

no òg:

Har du kanskje vore her heila tido,

du? 

Oskar Stein Bjørlykke

Vekestart veke 6.

Idag skal eg skrive om glattis, bråstopp og digital detox!

Eg tenkjer innimellom på at eg må gjere noko med alle timane eg brukar på tv, telefon, nettbrett, alle slags skjermrelaterte sysler. Men som oftast blir det med tanken, eller eg legg slikt vekk -for ein times tid- og så tek gamle vaner og rutiner over styringa. Eg tenkjer alltid på det rundt nyttår, det er jo eit passande nyttårsforsett?

Men no skaffa eg meg ein liten hjernerystele, og vips vart det digital detox, heilt ufrivilleg og uunngåeleg og utan det minste nedtrapping.

Vi skulle ha ei hyggeleg helg, mannen og eg. Eg hadde gitt han ei helg på hotell på Røros i julegåve. Eg hadde planlagt kos, lave skuldre, god mat, kultur etc. Det byrja bra, vi tok toget, åt lunsj på kafe, rusla i gatene, (fekk shoppa irriterande lite). Vi var på ein skuldersenkande, nydeleg kammerkonsert med strykekvartett og obo.
Men så vart det litt mindre kos! Eit fall på isen, eg rakk tenkje "nei, ryggen min!!!" i det beina forsvann. Så traff ryggen bakken, og eg tenkte at dette gjekk visst bra. Men så traff hodet bakken, "bang" og eg tenkte at dette var dumt. Alt dette, og mykje meir, for gjennom hodet mitt på veldig kort tid! Og eg spratt tilbake på beina igjen. I full fart!

Bakhode med plaster.
Eg skal spare dykk for nærbileta med blod
mannen tok på legevakta...

Det viste seg at eg hadde fått ein kul i bakhodet, og to kutt, som blødde. Mykje! Det har sine klare ulemper med blodfortynnande medisin. Eg vart ein slags lokal kjendis på hotellet, med blodig håndkle rundt hodet, der eg forta meg å finne nokon som kunne ringe legevakt og taxi. Sanneleg godt at mannen er roleg og sindig når det gjeld(han er det til vanleg og altså). Både pulsen og blodtrykket mitt nådde nye høgder. Etter legevakt, prydsaum i bakhodet og instruks om vekking på natta og generell omsorg og pass, skulle vi ha festmiddag. Den vart litt prega av forslått kone med plaster i håret og litt dårleg matlyst. Det vart ikkje som vi planla, men ein roleg kveld saman fekk vi! Og ein roleg søndag, med nydeleg lunsj før togtur heim til eiga seng og eigen sofa.

Men altså: ein liten hjernerystelse. Litt omtåka, ikkje kvalm eller bevistlaus. Likevel skal ein visst ikkje spøke med slikt. "Ikkje lese, verken på skjerm eller papir, ei veke. Ikkje sjå tv, ikkje fikle med mobilen,", sa legen. "Du skal kjede deg!" Jammen, kva kan eg gjere?? Eg fekk lov til å høyre radio, og gå korte turar. Og kjede meg, det var faktisk det eg skulle.
TV har ikkje vore noko sakn. Når dei andre har sett tv, har eg vore i den andre stova, og høyrt på radio. Skjermen framsto dessutan som veldig lyssterk og ikkje fristande å sjå på. Eg har ikkje byrja sjå igjen, faktisk. Men eg skal prøve å få sett dei siste episodane av "Valkyrien", eg må finne ut korleis det går!
Å kutte ut Facebook, Instagram og Snapchat var heller ikkje noko stort problem, til tross for alle som meinte dette ville bli det verste for meg. Kanskje overraskande, men veldig gledeleg at eg ikkje vart heilt skjelven av å ikkje fått oppdatert meg på det alle gjer til ei kvar tid! For ikkje snakke om at eg ikkje fekk delt alt som skjedde meg, i stort og smått.
Nettaviser har eg sakna, men konstant radio har dekt ein del av suget for oppdatering. Blogg har eg heller ikkje sakna, eg hadde ein runde for å oppdatere meg, og så veldig mykje hadde eg ikkje mista. Eg har "skrive" ein god del blogginnlegg i hodet mitt, mengder av gode formuleringar har gått tapt i forbudet mot skriving. Jaja!
Det eg derimot har sakna med heile meg er aviser til frukosten, kryssord på ettermiddagen og bøker på kvelden. Eg som les bok etter bok, gjerne fleire på ein gong, eg som kjøper ekstra mange aviser kvar helg, for å verkeleg kose meg, eg skulle altså ikkje lese... Det gjorde litt vondt!

Eg har drukke bøttevis med te, medan eg har høyrt radio. Eg har konkludert med at ein får med seg meir om ein ikkje gjer andre ting samtidig som ein høyrer radio.

Eg har gått korte turar. Sett på soloppgang og solnedgang. Kjeda meg litt. Sett på tulipanane mine. Brent masse lys både morgon og kveld. Eg har kjeda meg. Eg har mata surdeigen og sett brøddeigen heve. Det er mykje mindfullness i ein brøddeig! Ingen snarvegar og kjappe løsningar der. Eg har ikkje lese jobbmail, og slik kanskje hatt meir pause enn vanlegvis. Eg har leita gjennom ulike DAB-kanalar, og funne nye program og det finns både god og dårleg radio! Eg har ete mørk sjokolade. Eg har tenkt ein del, kloke tankar, slitne tankar, optimistiske og meir pessimistiske tankar. Eg har tatt hensyn til kroppen og hodet og kjent meg betre innimellom, og tenkt at dette blir bra fort. Eg har gjort litt meir enn kroppen tåler og kjent meg dårleg andre gonger, og tenkt at dette vil aldri bli bra. Eg har lurt litt på om vi skulle hatt fliser over kjøkkenbenken, og skulle vi bygd hyller inni den nisjen på tv-stova? Eg har kjeda meg. Eg har venta på at mann og son skulle kome heim, for å ha nokon å prate med. Eg har fyra i omnen. Sett på gravemaskinene utanfor stovevindauget, og fundert på om dei aldri skal bli ferdige med arbeidet!?
Eg har tenkt på dei som har det slik til vanleg, at dei ikkje kan bruke dagane som dei vil, av ulike grunnar og begrensningar i kropp eller sinn.

Og så viser det seg at eg vart betre. Hurra! Framleis blir eg fort sliten, og eg tenkjer nok litt saktare og tåler mindre skjerm enn normalt. Men eg er på jobb denne veka. I dag har eg tatt stinga og vaska håret! Det vart berre ein liten ekstra pause.
Og detoxen? Den kan eg sikkert opp igjen seinare, for det er lett å gå tilbake til gamle vanar...

Eit lite dikt skal du få til slutt. Det blir litt ironsik med eit dikt om ord og bokstavar, men det var jo dette eg lengta etter sist veke!

Hvor skal vi, spør jeg diktet?

Dette lille diktet mitt

går i sokkelesten

over gulvet,

dette lille diktet mitt

går med lette sko over tunet.

Jeg følger ordene

over gårdsplassen,

jeg går mellom rader av epletrær,

jeg går gjennom bokstavenes høye, myke strå.

Over gresset, over gresset,

innunder fjellet, og sjøen ligger stor og tung og dyp

i hvert eneste spinkle ord.

Gro Dahle

Måtte veka di bli god vidare!