Rein mat

Eg er opptatt av kva vi et, kvar maten kjem frå, korleis den er dyrka eller avla fram. Eg er ikkje så opptatt av økologisk, men likar kortreist mat. Eg likar å plukke bær sjøl, mannen er med på elgjakt, eg er vant med hjortekjøt frå skogen heime, og pappa har fiska mykje fisk som vi har fått nyte godt av i mange år.

Eksempel på å bli kjent med maten, og
vite kvar den kjem frå.

Eg er mot matsvinn, og prøvar halde orden i kjøleskapet og passe på at ikkje maten blir dårleg. Eg kjøper gjerne mat frå den disken med varer som held på å gå ut på dato. Det har vorte litt meir utfordrande når vi berre er to heime, for vi et ikkje like mykje som 4 gjer, og eg strevar med å nedskalere innkjøpa mine. Brød for eksempel,  får pels før eg veit ordet av det, og då går det i komposten. Rart kor mykje det gjer at junior, som gjerne smurte 6 skiver til matboksen, har flytta ut...

Fangst frå kortreist bærtur

Eg har ein kjøkkenhage som i år har fått vokse seg stor og frodig, og det er lov å lese mellom linjene uryddig, med både grønkål og spinat som no er oppeten. Det er igjen sukkererter, og det er skikkeleg livskvalitet å gå ut og ete ferske, sprø erter rett frå belgen. Straks er rødbetene ferdige og, og då blir det bakte beter med fetaost...umm!

Men av og til maten bli for rein, same kor gode tankar det er som litt bak! Vi er i fårikåltider igjen, og til glede for gamle og nye lesarar, resirkulerar eg dette innlegget frå oktober 2012:

Fårikålen som vaska seg

Her ein dag laga eg ertesuppe, det er langsom mat som det tek tid å lage. Det er tradisjonsmat som vekkjer gode bandomsminner! Og ikkje minst er det matprodusjon som utløser mengder av husmorpoeng! Først kokte eg svineknoke i flerie timar, så tilsette eg ertene som hadde ligge i vatn sidan dagen før og tilslutt hadde eg oppi gulrot, potet og sellerirot. Eg hadde ikkje timian, det var ein skuffelse, men det gjekk bra lell.

Då suppa var ferdig seint på kvelden, avkjølte eg den og sette den  vaskekummen på vaskerommet til neste dag. Dei fleste likte den, særleg eg, og særleg likte eg at eg hadde ferdig middag som berre skulle varmast opp då eg kom heim frå jobb!

Samtidig fekk eg flashback til fjorårets fårikålmiddag, eg rødmar enno....

I fjor haust skulle vi ha fårikål ein dag, det er ekte haustmat, men det tek litt lang tid å lage. Men eg hadde naturlegvis høyrt at fårikål er minst like god dagen etter, så då kunne eg like gjerne lage den dagen før og ha maten raskt klar dagen etter. Eg handla inn, fann fram den store kjelen, la kjøt og kål lagvis, hadde peppar i pepparfårikålboksen, salta og slo på vatn. Gryta vart sett plata, den putra og kokte lenge, fårikållukta spreidde seg i huset(den lukta er eigentleg ikkje god, men....) Eg gledde meg til middagen neste dag!!
For å ta best mogeleg vare på maten, avkjølte eg gryta i kaldt vatn på kjøkkenkummen, og så bar eg den ned på vaskerommet og sette den i vaskekummen som eg fyllte med kaldt vatn. Snakk om å vere ei god husmor og kjenne slektskap med alle fårikålkokkar i slekters gang! Neste dag skulle eg berre koke potet og varme fårikålen.

Neste dag gjekk eg innom vaskerommet og sette på vaskemaskina, mørk 60gr-vask, og såg glad og lukkeleg på kjelen med mat.
Då eg skulle henge opp klesvasken var det merkeleg vått på golvet å vaskerommet, og forresten, kvifor seglar fårikålkjelen rundt i vaskekummen?!
Jo...det var fordi vatnet frå vaskemaskina blei tappa opp i vaskekummen, den eg hadde korka godt igjen for at fårikålen skulle stå kaldt...Gryta var no full av såpe-og skyllevatn i tillegg til resten av maten, golvet var fullt av sauefett... Humøret sakk, husmorstoltheita fekk seg ein alvorleg knekk og det var godt eg var åleine i rommet!
Kva gjer ein når slikt skjer? Sjølv om ein har laga mat i årevis, er over 40 år og i det meste taklar livet? Jo, ein ringer mamma! "Mamma, fårikålen er full av såpe! Kan den reddast?" Svaret frå mamma var enkelt og greit: "Start på nytt!"
Eg gjekk til butikken med ei tordensky over hovudet, kjøpte inn alt eg trong, det vart sein middag den dagen, men det vart fårikål!

Nyvaska fårikål er ikkje å anbefale, såpe er ikkje godt og smaken var vaska bort... Ikkje hadde eg brukt MILO heller....

Fårikål uten såperestar

Ordning og reda i oppvaskmaskina

For ei stund sidan skreiv Dagens Næringsliv om stabling i oppvaskmaskin; Oppvaskmøte. Då eg tømte oppvaskmaskina idag, byrja eg tenkje på den artikkelen.
Igår såg eg junior tømme oppvaskmaskina. Han starta med bestikkorga! Det var så rart at eg å måtte kommentere det. "Hæ, det gjør æ alltid!" sa junior. Kvar har han det frå? Eg startar (nesten) alltid med glasa i øverste skuff, og arbeidar meg nedover, og står igjen med den kjedelege bestikkorga til slutt. Eg ser at junior har eit poeng, det kjedelegaste først. Men endre rutine?!

Ein av mine beste venner!

Eg kan forresten sjå kven som har stabla og starta maskina også. No er det oftast eg, men er det mannen, ser eg det klart og tydeleg. Han sorterar glasa, slik at dei like står saman, og koppar for seg. Tallerkenane er også sortert, slik at det berre er å ta dei ut som ein stabel og sette rett på plass skapet.
Men han utnyttar ikkje plassen så godt!

Eg fyller nemleg maskina for å få mest mogeleg inn! Vi snakkar mest! Eg veit akkurat kvar kasserollelokka kan stå, og samtidig få på plass til ei gryte, saftmugga og middagstallerkenane. Eg veit(betre enn alle, meiner eg) kvar glas og koppar og litermål skal stå i øverste hylle for å utnytte plassen best mogeleg og framleis bli reint. Eg kan bruke god tid på stabling for å sleppe å vaske noko for hand... Eg kan vurdere kva eg skal dekke med, utfrå om det kan gå i oppvaskmaskina eller ikkje! Vi har ei tredje skuff i oppvaskmakina også, i midten. Der kan sleiver og vispar ligge, og det er plass til lave glass og matboksar etc. Eg veit akkurat kva som er lurt å sette der, slik at det blir plass til fleire glas i øverste hylle! Og eg veit kva om IKKJE skal stå der, for då får ikkje rotoren plass og oppvasken blir ikkje rein. Og eg flytar gjerne om på det andre har gjort. Eg er nok ein stappar (ref artikkelen i DN.no)
Eg nektar ikkje gjestar å sette inn i maskina, men eg flyttar kanskje om på ting etterpå...

Er du også den som er flinkast i heimen til å stable i oppvaskmaskina? (og no satsar eg på at mannen ikkje les bloggen min på ei stund... )
Og kanskje eg skulle skrive litt om sortering av klesvask og oppstart av vaskemaskin også?!

Vekestart veke 40

Ein slik kveldsmat, der alle er samla, for første gong på over ei veke. Der første delen av måltiden går med til å diskutere og delvis vise kor mange trappetrinn det går ann å hoppe  i stille lengde/høgde. Der tenåringane berre pratar tøv, ler tenåringslatter over mor som sukkar, der det plutseleg blir nødvendig å google "kvark", der nokon fortel at det i USA er litt pinleg at den eine kvarken heiter bottom. Der vi brått er innom mobbing, og observasjonar av kva som blir gjort til humor på tv, men som ville vore ondsinna i det verkelege livet. Der det er allsang til musikken mor hadde i bakgrunnen då ho vaska opp. Der det er godmodig krangling om middagsrestane, der nokon meiner at pølsebiten ingen veit kvar kjem frå, iallfall høyres ut som mat når dei dunkar den i brødfjøla. Der nokon snakkar om mobiltelefonar og forskjellen på eit kamera og ein telefon. Eit måltid å minnast. Der det mor seier blir vridd og vendt på slik at eg brått meinte noko anna. Der vi lurer på kor mykje mindre mat han på 18 kan ete når vi ikkje får barnetrygd for han lenger. Ein slik kveld der dei lurer på om eg vil synge sangen min, om at "dette er eit galehus", men det vil eg ikkje, for det er jo ikkje det. Det er meir eit gladehus!
Ein slik kveldsmat der mammahjartet bankar hardt og stolt over dei fine gutane, mannen min, den gode stemninga og familien min!

Og ute er det mørkt, det er stor tekopp til mor og hausten lurer i krokane.

Ein slik kveld ein skulle vore steinhoggar;

"Det gode skal en hugge i fjell, det onde skal en skrive i snø."

Ønskjer deg ei god veke!

Fotoshoot

Idag har vi hatt ein liten foroshoot, eg ser det er så populært på andre bloggar, og tanken var at eg kanskje kunne få nokre gode illustrasjonbilde som kan brukast her på bloggen. Men det er jammen ikkje lett med fotomodellar!!! Her var det både divaer, tøysekoppar og linselus.

Fotomodellane er kjøpt og betalt for oppdraget, slik er det med dei profesjonelle, dei jobbar ikkje gratis. Men då forventar eg naturlegvis at dei gjer som dei får beskjed om, nuja… Det er mogeleg at eg er for kravstor, men det gjekk litt over stokk og stein.

Første gjengen kom på plass, men dei vart litt uklåre. Enno hadde eg slik nokonlunde kontroll.

Så prøvde eg få med resten, men det er alltid nokon som kan tulle og tøve når det er bildetaking… "Ikkje sjå på meg, eg vil ikkje vere med!" "Eg står/ligg der eg vil!"

Og medan dette sto på, oppdaga eg linselusene der bak… Jaja, bloggen heiter jo noko med kjærleik også!

 Snillaste bamsen fekk lov å posere heilt åleine, som premie!

Livet, døden, kjørligheten og Bamsemums

Gruppebilde, sånn nokon lunde alle mann på rett plass. Det er liv, død, kjærleik og bamsemums! (livet illustrert med hjertet og døden forsøkt illustrert med korset)



Og alt dette til tross for at eg hadde utlova grusom straff dersom dei ikkje gjorde som eg sa

(Ein får det ikkje artigare enn ein sjølv gjer det! Dette var dagens "kvile-hodet"-stund)