Å lese bussruter

Sidan eg starta i ny jobb i august, har eg gått til og frå jobb. Kvar dag! I all slags vær. Det har vore godt (kanskje ikkje alltid klokka kvart på sju om morgonen, men når eg først har kledd på meg og starta å gå, har det vore godt)

Denne veka har ein fot slått seg vrang, og etter turen til jobb igår, innsåg eg at eg måtte ta buss heim. Og idag har eg bussa begge vegar. For ei som er vant til å gå når det passar, så er dette litt vanskeleg. Heldigvis går det buss ofte!

Utsikt får busskur.
Eg meiner det manglar ein buss her.

For i dag tidleg gløymte eg å sjekke klokka og når bussen gjekk, så den gjekk når eg sto på feil side av gata. På tur heim att viste det seg at eg går saktare enn eg trur, og eg såg kun baklysa på bussen då eg kom til busstoppet.
Men eg gir ikkje opp, og prøvar på nytt i morgon!

Julelunsj på jobb

Ny jobb betyr nye ting, naturleg nok. Eg har høyrt mykje om julelunsjen, og tenkt mitt om at det er vel ein lunsj som så mange andre?

Etterpå kan eg forstå at denne lunsjen ikkje er som andre, men eit klart høgdepunkt i desember! I dagane før lunsjen gjekk festkomiteen rundt og talte opp ledige bord rundt om, og stolar. Det kom beskjed om at kjøkkenkroken vart stengt den aktuelle dagen og det dukka opp serviettar og lys og kasser med julepynt.

Sjølve dagen var det julemusikk og bord vart dratt fram og dekt og pynta. Det var stadig opptelling av antall stolar opp mot kor mange vi var, og stadig konklusjon om at det var for få stolar. Eit stort bord med kaker og frukt og sjokolade sto rett utanfor kontordøra mi... Nokre brukte timar på å legge pålegg på fat og pynte. Det var generelt god stemning!

Etterkvart kom pensjonistane og dei som er i permisjon,. Dei rutinerte var kjappe med å finne seg sitteplass. Og så var det julemusikk og grovbrød med sild eller ost eller egg eller skinke eller noko av alt det andre gode. Og til slutt var det kaker og frukt og sjokolade...

No er det berre å håpe på at eg er der neste år også!

Foredrag

Då eg starta i nyjobben (kor lenge er ein jobb ny, forresten? Eller kor lenge er eg ny? Det har starta minst 3 stykker etter meg) vart eg spurt om å ha eit foredrag om den forrige jobben min. Det har ført til at eg i det siste har sett igjennom mange hundre bilder, for å finne illustrasjonsbilder. 

Bilder er effektivt til å få igang mimring!

Eg skal ikkje gje dykk dei mest blodige her! Ikkje til dei nye kollegaene heller, når eg tenkjer meg om.

Sopp sett i mikroskopet er fantastisk vakkert!

Jobbveg

Det har sine sider å vere sta! Eg har bestemt at eg går til og frå jobb no. Det har eg måtte gje meg på to gonger, men elles går eg. Eg har hatt sol og regn, mest regn...

Eg må nok snart kjøpe nye sko, men det er jo berre ei glede! Eg legg fram ullklær og regntette klær om kvelden, for det viser all erfaring at er nødvendig!

No er det mørkt når eg går ut døra, så refleks er også viktig. Eg har fått nye vottar frå mannen. Mummivottar kjøpt i Helsinki, men Stinky og Lille My som refleks på kvar sin vott!

Men der er ikkje så verst å møte dagslyset på veg til jobb, berre sjå!

Bioingeniør

No har eg hatt ei veke i ny jobb. Det går stort sett bra, men det er langt igjen før eg kan seie at eg kan jobben!

Eg har helsa på mykje folk, eg har gått meg bort i gangane. Eg har lurt på om den eg helsa på no, var den eg også helsa på for 2 timar sidan? Eg finn stort sett fram til kontroplassen min.
Det har vore is på takterrassen, men mest matpakkelunsj i fellesarealet. Eg prøvar finne ut av koden med kven som sitt kvar, og når.

Laboratoriesenteret

Mi nye farge er kvit!

Det er veldig mange trapper, og ikkje alltid like greit
å huske kva som er kvar.

No har eg snart klart for meg kva som skal kastast kvar.
Trur eg...

Eg har lese om spa, pvl og mecA og lurt på kva eg har gitt meg ut på. Eg googlar helgenomsekvensering og spa-typing (som enten du trur meg eller ei, har lite med spa og velvære å gjere) Eg les om MRSA, og påvisning og utbrot og smittekilder.

Eg har fått tilgang til ein del dataprogram, men manglar andre program. Eg har fått garderobeskap, og har funne ut av klesstørrelsar og korleis hente reine klær og kvar eg skal levere dei skitne. Eg huskar nesten alltid adgangskortet før eg går ut gjennom dører som er låst.

Eg står opp tidlegare enn før, for dagen startar før. Eg går til og frå jobb, og satsar på at det skal eg fortsette med heile vinteren. Det er bra trim, særleg dei 25 minutta med motbakke heim... Men eg saknar bilen bittelitt   ganske mykje når det pøsregnar som idag. Det er godt å gå, så eg klagar ikkje. (og i verste fall får eg ta bussen)

Forrige veke var eg heilt utslitt på ettermiddagane, for det krever si kvinne å henge med, ta til seg ny kunnskap og bli kjent med nye folk dagen lang! Så no håpar eg at denne veka blir litt lettare, eg har vore gjennom mange ting ein gong, og kan nikke gjenkjennande til somt.

26 år går fort no for tida!

Idag var altså dagen. Den siste arbeidsdagen. Eg har lagt inn timar i timeregistreringssystemet. Eg har lagt inn fråværsassistent for mailen. Innimellom har vi ete sjokolade og drukke te. Eg har sendt mail til kollegaene mine om at no tek eg ferie, og etter ferien kjem eg ikkje tilbake. Då er det ny jobb. Heldigvis er det ikkje "femti og ferdig".

Eg kom inn dørene 1.august 1993. Nyutdanna og naiv. Eg går ut at med mykje erfaring og kunnskap, og slett ikkje så naiv lenger. Det har skjedd mykje, både på jobb og privat desse åra. Eg kan meir fag, og eg kan meir om livet. Heldigvis! Eg har hatt mange gode kollegaer, vi har hatt faglege diskusjonar og djupe samtalar om livet. Og ikkje minst delt galgenhumor og frustrasjonar!

Tomt kontor

Takk for meg!
(Dette får vere ei symboldør, for dette er ikkje den eg gjekk inn
i 1993, og heller ikkje den eg gjekk ut idag...)

Snart er eg uvedkommande!

Eg har kjent på vemodet over å slutte. Eg har kjent på gleda over at no er det ferie! Eg har fått så mange godord, eg har fått klemmar, det har vore latter og tårar.

Då eg gjekk ut døra, vart det veldig klart for meg at no er ein epoke over. Eg har skrive om det her, vi har snakka om det på jobb, eg har snakka med mange om det. Men no var det heilt på ekte! Klump i halsen-ekte!

Regnvåt dame. Har lukka ei dør, opna ei ny til ferie.

Marikåpe med regndråpar

Vått, skittent, skodde.
Turvær! 

Så eg køyrte heim, skifta til turklær og gjekk ein lang tur i skogen!
I regnet. Eg såg fuglar, blomster, og lite utsikt, for skodda låg tett! Eg gjekk i gjørme og må vaske både sko og bukse. Eg kunne senke skuldrene og ta inn at no er det ferie! 5 veker, lite planer og forhåpentlegvis tid til å kjede seg? Lese bøker. Sole seg. Besøke folk, få besøk. Vi skal ha ein liten tur neste veke. Eg trur på overskot og lyst til å rydde i kjellaren, kanskje er det vel optimistisk? Båttur. Fjelltur. Familietreff.
Eg trur sommaren kan bli fin!

Juni utan skulebarn

For nokre år sidan, då ungane budde heime, og vi sprang frå avslutning til avslutning, tenkte eg at om nokre år blir det nok veldig stille i juni. I juni opp gjennom åra har eg vore kald i fjæra og i skogen. Eg har grilla i regnvær og i sol, trur iallfall vi har grilla i sol? Det har vore motvind og sidevind og ofte litt dårlig tid. Grillpølser og potetsalat kjøpt på veg til avslutning. Men mykje triveleg folk!

Eg må seie at eg tok feil om stille juni.. Tid er noko som kjem, og passar du ikkje på, blir den vekk!

Denne veka her har blitt fylt opp på mystisk vis, utan ei einaste grilling i fjøra i regnvær og motvind! Derimot mykje fine folk og god mat og faktisk sol!

På fredag kom mannen heim etter ei veke på jobb i Korea, litt døgnvill.
Laurdag morgon sto vi opp før fuglane og reiste til Molde i bryllaup. Hurra for kjærleiken! Fint brudepar, fine gjester og nydeleg vær! Vi fekk låne seng med min nevø og familie, så vi fekk med oss frukost på terrassen deira på søndag, før vi reiste vidare til middag hos svigers og kaffe hos pappa.

Slik såg det ut då vi avslutta festen natt til søndag.
Fullmåne over Romsdalsfjella. Nesten for fint til
å legge seg, men eg slukna i det samme eg la
hoveudet på puta...

"Kjærleikens fergereiser"

I går kveld hadde eg avtale med ei venninne, og vi evaluerte livet, jobb og første halvdel av 2019. Kvalitetstid av dei sjeldne!

Trondheim ei sommarnatt!

Idag er mannen på sommarfest på sin jobb, eg håpar dei er inne, for det pøsregnar! (sjøl om sola skin innimellom)

I morgon skal vi i 50årsdag, og eg har skaffa gåve. Sjeldent tidleg ute!

Tordag skal eg på jobbfest, vi planlegg visst innefest...

Og mellom alt dette har eg mine siste dagar på jobb. I tilleg til å jobbe, ryddar eg. Eg les møtereferat frå 1997, finn kursnotat frå kurs eg har gløymt eg deltok på og ser på gamle notater frå studietida. Eg kastar med hard hand. Det hjelper ikkje at det er artig å sjå over, det hjelper ikkje at eg har verdas finaste forelesingsnotater (eg kladda på forelesning, og reinskreiv notatane på kvledstid!) Eg MÅ kaste! Og det gjer eg. Med tungt hjarte. Men nokre få ting (ikkje spør mannen kva få betyr...)  tek eg med heim. Og kontoret blir tomt og trist! Det er så rart. Samtidig er eg klar for å slutte og starte i ny jobb, eg har kome så langt at eg nesten ikkje er sint lenger, nesten. Men eg er spent, kor mange tårar kjem det den siste dagen på jobb? Korleis blir det å byrje i ny jobb? Kan eg det eg seier eg kan? Og rekk eg å avslutte det eg skal før eg går ut døra for siste gong? Det er litt hardt å motivere seg til ein ekstra innsats akkurat no... Eg skriv lister over "lurt å huske", "MÅ huske", "snakk med den, skriv mail dit". Eg kjem vel i mål!

Igår var hyllene fulle av bøker og permar...

Jada, eg er her

Facebook masar om at eg ikkje har lagt ut noko på bloggen si facebookside på lenge. Og det har facebook rett i, for eg har ikkje blogga på lenge. Eg trur det er det som heiter kvardag som har kome i mellom!

Kvardag, livet: det er for eksempel den haugen med skitne klær, som må innom vaskemaskina før det blir ein haug med reine klær som "nokon" etterpå må brette og legge på plass i skap og skuffer. Det er kjøkkenbenken med skitne koppar, kjøleskapet ingen har huska å fylle med ost og mjølk. Og det er brødskuffa med tørt og/eller grønt brød. (eller som då junior var heime: ikkje brød i det heile...) Det er plener med frodig gras som kunne vorte fint høy om vi slo med ljå og hesja det. Det er grønsakshagen, som er raus med skvalderkål, og i år har eg gått for kun jordbærplantene som har overlevd vinteren og så sådde eg ei pakke ringblomster, for det er nostalgi og barndom! Det har vore bøker å lese, genser å strikke til junior, turar å gå og dagar for jogging.

Og det er jobb, der eg framleis er, men som eg er veldig delt om! Eg skal snart slutte, eg skal rydde kontoret, og hodet mitt har allereie byrja tenkje på den nye jobben, sjøl om det er nesten 2 månader til eg byrjar der. Eg har vore der på besøk, og fått omvising og helsa på dei nye kollegaene mine, veldig
kjekt! Men det er altså rydding av kontoret...og det er nyttig og trist og fullt av minner! Eg har vel lagra meir enn strengt tatt nødvendig. Og det er vemodig å snart levere nøklar og vinke hadet til kollegaene. Den krever energi, denne fasen her! (Samtidig får vi karriererådgivning! Det er spennande og krevande og litt absurd, for der er det mykje eg ikkje har lært og tenkt på før! Det var lite snakk om LinkedIn og slikt då eg søkte jobb sist, i attenhundre og grønkål, slik cirka! Men no har eg oppdatert CV og snart oppdatert LinkedIn-profil og skulle det dukke opp ein jobb som fristar, står det ikkje på det tekniske)

Det har vore Romsdalstur og rydding. Det har vore 2 konfirmasjonar og det er fint å kunne ta fram bunaden og feire fine ungdommar, men blogging skjer jo ikkje slike dagar.

Sånn, eg skal ikkje klage meir! Nokre bilder kanskje?

 Mamma sitt blomstervindu lever vidare. 

 Eg fekk roser av nokre kollegaer

Blomster i skogen!

 Solnedgangen igår

 Dagens skogtur

Har vent på tordenvær heile dagen, men det kjem ikkje. 

Har fått regn da.

Dei siste vekene har eg tatt bilder av folk og blomster. Så då får du blomster! 

Nokon må gå

Det har vore ein lang vinter og vår på jobb. Etter beskjeden i februar om at det måtte bli nedbemanning og omorganisering på jobb, har eg fått prøvd tålmodet mitt! Det har vore frister og planer, nye frister, andre planer, meir utredning, og mykje meir. Det har stått om oss i avisene. Landbruksministeren har meint ting. Eg har meint ting, som ikkje har vore det same som leiinga har meint, og mest inni meg.

Ok da, ikkje berre inni meg. Også på framsida av avisa...

Det har vore ein lang vinter og vår. Eg har venta, eg har akseptert, eg har vore ueining, eg har vore sint og lei meg. Det har vorte mykje venting, det har ikkje vore greit. Galgenhumoren har herja fritt.

Sist veke kom brevet, med beskjed om at nokon må gå, og at eg er av dei som må gå. Straks 26 år med same arbeidsgivar, nokon vil seie eg har grodd fast. Eg vil seie eg har trivdes og vore trufast. Vi er fleire i same båt no, det hjelper. Litt. Det er nokon å vere lei seg saman med.

Nokon andre har bestemt at slik er det. Av årsaker eg ikkje kan gjere noko med, blir jobben min og oppgåvene mine borte. Det står svart på kvitt. Pengar veks ikkje på trær og økonomi er ikkje lett å forstå.

Så då går eg.

Jobbintervjuet eg var på i mars gjekk bra. I august går eg inn dørene til ny jobb på St.Olavs hospital. Det blir "nye tider, nye skikker". 26 år etter at eg vart bioingeniør, skal eg jobbe som det. Det blir ny lærdom, heilt sikkert noko(les mykje) å strekke seg etter. Det er frykteleg godt å ha ein ny jobb å gå til! Det er skummelt herfrå til eg veit ikkje kvar, å starte på nytt, lære nytt, bli kjent med nye. Eg trur det blir bra! Etterkvart.

Men først skal eg avslutte der eg er. Rydde kontoret, kanskje gråte litt over det eg forlet, ta farvel med gode kollegaer. Så skal eg ha ferie. Og så kjem august...

Heimekontor

Eg har aldri heimekontor, men idag vart det det.

I selskap med te i mummikopp og blomstrande greiner frå eit plommetre. Og mac og ein bunke papir. Eg skal systematisere innhaldet i papira og samkjøre med tankar i hovudet. Overraskande nok tek det lenger tid enn eg hadde planlagt. Ord som kompetanse, sertifikat, utdanning og erfaring skal samordnast.
Men det er vel godkjent med lunsjpause sjølv på heimekontor?

Samordne litt meir, så lunsj!

Laurdagsfrukost

Det er noko med å vakne opp laurdag morgon, med det meste av helga framfor seg. Eg vakna før eg måtte idag, sto opp, fyra opp, sette på NRK Klassisk, laga meg te og las avisa til mannen sto opp.

Så vart det frukost for to. Med egg og laks og dill og paprika, kjeks med blåmuggost, quiz frå avisa. God tid! Godt selskap. Tid til å planlegge dagen.

Det blir nok bittesmå påskeliljer etterkvart.

Frukost for to.  I morgonsol!

Etterpå vart det bytur, for å bruke gåvekort vi fekk til 50årsdagene. Veldig artig å gå på Mammutsalg med gavekort når det var 50% ekstra avslag! Jada, vi har mange bøker frå før, men alltid plass til nokre til...trur eg.
Og etter det har vi vore på skitur, det var påskestemning og god glid ned bakken, både når vi gjekk opp og ned ...om du forstår?

Ein slik dag, det er akkurat kva eg treng etter denne veka! Det har vore spenning og mykje fundering denne veke. Eg har søkt fleire jobbar, og det er jo ganske spennande i seg sjøl. Eg har knapt skrive ein jobbsøknad sidan det var vanleg å skrive dei for hand! Sett opp CV? tja... Takk og pris for Google og andre gode hjelparar. Eg kom i mål før søknadsfristen. Men spenninga er jo ikkje over når søknaden er sendt, for korleis blir den mottatt!?
Heldigvis gjekk det berre ei veke, og så fekk eg innkalling til intervju. Oh du milde, skrekkblanda fryd frå morgon til kveld og litt når eg vakna på natta. Det var hurra for at eg faktisk er aktuell og hjelp fordi eg aldri, nokonsinne, har vore på jobbintervju. Så hei igjen til Google og til alle gode hjelparar som kunne svare og gje gode råd.  Men eg hadde høg puls i går, for dette var ut av komfortsona så det heldt. Ytre ting blir også ein ting, kva har ein på seg!? Det vart fin bukse og skjprte, og kloke sko. Eg hadde ein del planer utover dagen, for å avlede meg sjøl...frisørtimen vart riktig lang, for frisøren serverte te og sjokolade og sa at eg berre skulle ta meg god tid medan håret tørka!
Korleis intervjuet gjekk får vi ta når eg veit svaret, men eg trur eg kom greit frå det. Det er faktisk mange måtar å stille spørsmål på som er vanskeleg å førebu seg på, det er mange måtar å svare på også. Eg har brukt deler av natta til å tenkje på om eg vektla samarbeid for mykje og om eg sa litt for lite om andre ting.
Men uansett, helg akkurat no er veldig godt!

Skiføre!

Det kom snø. Det vart snø i marka. Det vart køyrt løyper.

Oh lukke!!!
Etter jobb var eg kjapt heimom, skifta, tok med ski og stakk i marka.

Ei humpete veke på jobb. Det har vore møter, diskusjonar, forvirring, sinne, godt kollegaskap og vanleg jobb. Det er slitsomt, men snart fell dommen. Det krever si kvinne å stå i dette. Men det er ikkje noko val akkurat no. Nokon andre vel for meg at eg må endre jobbkurs, heilt utan at eg blir spurt. Eg må henge på...eg les stillingsannonser, skriv søknader, lurer på om jobben kan bli redda i 12.time og kva vil eg då?

Nettopp no og difor er det GULL og GLEDE  å kunne spenne på seg skia! Gå. Motbakkar (eg hatar motbakkar, men det er dei som er best) gode spor og friske nedoverbakkar. Få opp pulsen, kjenne at eg blir sliten og blir svett. Å gå er terapi! Berre prøv!

Nysnø på trea, kan det bli finare??

Og etterpå vart det fredagskveld saman med mannen, god middag, god tid og lave skuldre.

«Tap for all del ikke lysten til å gå: jeg går meg til det daglige velbefinnende hver dag og går fra enhver sykdom; jeg har gått meg til mine beste tanker og jeg kjenner ingen tanke så tung at man ikke kan gå fra den.» 

Søren Kierkegaard

Eg er her!

Livet er fult av overraskingar. Som å plutseleg få oppsigelsesvarsel. Eg er opptatt med heilt andre ting enn blogging for tida!

Det er mykje som skjer på jobb, og vi prøvar å kjempe for arbeidsplassen vår. Trur det er eit gode, tross alt, det betyr at vi bryr oss.

Eg har vore på framsida av Adresseavisa, det var jo ei ny oppleving. Vi snakkar kraftig ut av komfortsona! Og det viser seg at veldig mange les avisa! Eg har vore, og er, sur, sint, lei meg, forvirra, eg forstår nesten ikkje at dette skjer. Samtidig som eg veit at noko må skje! Heller ikkje i staten veks pengar på tre og kan plukkast etter behov.

Eg har for første gong i mitt liv sett overføring frå spørretimen på Stortinget, for på onsdag handla det mykje om min jobb. Plutseleg var det interessant med politikk!

Så eg går mykje for tida. Går av meg stress og stive skuldre og trøtte tankar. Det virkar slik nokonlunde. Det er skiføre enno, det er godt!

Gult er kult!

Eg har strikka ferdig ein genser og starta på ein til. Eg gler meg over at musikkjunior er heime på vinterferie, og at han blir glad når eg testar ut vegetaroppskrifter. Berre sjekk ut denne grønnsakscurryen, kjempegod! Eg gler meg over at studentjunior snart er på heimlege trakter, mammahjertet likar å samle flokken sin!

Og eg gler meg over alle andre fine folk eg kjenner, som sender meldingar og ringer og bryr seg! Det er godt, det!

Winterwonderland

Idag gjekk eg til og frå jobb, eg klarte å la bilen stå i ro. Ein halvtimes tid i nysnø og winterwonderland. Og lyset som kom meir og meir.

Og rett etter at eg kom på jobb, kom sola. Alt var rosa, alle hus, himmelen og nabohusa. Eg sneik meg ein tur ut for å sjå og nyte desembermorgonlyset!

Heim att var det snøkave det meste av vegen og eg vart meir og meir enn snømann, slo fast at eg hadde valt feil jakke og feil vottar. Betre lukke neste dag!

No håpar eg veldig at snøen legg seg, det er så lyst og fint med snø! Og i fjor var skisesongen godt igang på denne tida, eg berre nemner det.