2.søndag i advent

Igår kveld var det julebord med jobben til mannen. God mat og triveleg stemning. Men kva er det med slike lag? Her kjem eit hjartesukk frå ei med dårleg hørsel. Først stappar du masse folk, som har lyst til å snakke saman inn i eit lokale med god klang(det gjeld dei fleste slike festlokaler) så sett du på bakgrunnsmusikk, akkurat litt for lavt til at du eigentleg får med deg musikken, men akkurat nok til at det saman med stemmesurret blir uråd å høyre noko av samtalen rundt bordet. Iallfall for meg, sjøl om eg stilte med både høreapparat og Rogerpenn, og det gode øret mot folk.  Og eg trur, utfrå alle som sa meir eller mindre "hæ" at det er fleire som har problem med å høre i slike rom og samanhengar.

Eg gjekk før det vart full fart og levande musikk, så eg fekk ein times tid heime med stillheit før eg for tilbake for å hente mannen. Lell har eg sove dårleg i natt, for så mykje lyd fortsett i hodet, lenge... Jaja, det var dagens hjartesukk! Eg er mest glad i små og oversiktlege selskap, utan bakgrunnsstøy!

Sola skein på stjerna, som laga skyggebilde på stoveveggen.

Dagen idag starta med sein og lang frukost, nypressa appelsinjuice, adventste og julebrød. Tenning av to adventslys og julemusikk. Så kjente eg at eg var klar for sofaen. Kanskje sove litt til? Kanskje løse litt kryssord, steike pepperkakene eg sette deig til igår? Finns det noko betre enn sofa og laurdagsavisene ein søndag formiddag?
Mannen hadde andre planer, "sjå ut" Det er sol og snø og Så fint! Vi må ut på tur" Eg mumla noko om ."..trøtt...forkjøla...kryssord...stiv nakke", men det tolka han som "Hurra! Tur! Ski! Gjerne!" Eg mumla litt tydelegare "Sofa litt til, tur snart, sakte tur, sakte" og det høyrte han nesten. Etter at eg sa det litt høgare. Kvar gong eg bladde om kvitra han "vi må ut i sola".
Men altså, ut i kuldegrader og snø, når sofaen er mjuk og det brinn i omnen? Eg som er glad i tur var lell ikkje overbevist.  Ull over og under, ein ullgenser til, tørre klær til å ha på etter turen, ski og sko og ut i bilen. Det viste seg at det var ikkje berre vi som skulle på tur idag! Heldigvis er marka stor og skispora mange, så vi gjekk ikkje i kø, iallfall berre litt. Og når eg først var ute, var det ikkje så ille lell. Det vart tur, sol, ski. Og fine bilder! (for ei som er på snap, insta og face er jo det heilt sentralt!) Formen kom seg også, med sol og tur og lys.
Og eg tenkjer som eg ofte gjer, at eg er glad i årstider! Noko finare enn ein klar vinterdag er vanskeleg å tenkje seg, det måtte vere ein vårdag med sol og lysegrønne blad på trea, ein sommardag med solgangsbris eller ein haustdag med høg himmer og fine farger. Årstider altså!

Så ok, eg har takka for at han ikkje ga seg, men drog meg ut av sofaen og ut i marka. Kanskje er eg ikkje like motvillig neste gong.

Dagens vers, sidan det er 2.søndag i advent:

No tenner vi det andre lys
dei står der stilt og skin
Vi ventar på at Gud vår far
skal sende sonen sin 

Vekestart veke 45

Eg har fleire innlegg i hodet, tankar om kva eg skal skrive og slikt. Eg tenkjer særleg godt når eg går på tur, men eg har ikkje med skrivesaker og nokre av dei særdeles gode formuleringane blir vekk før eg kjem heim. Så du må nok ta til takke med eit dikt, litt strøtankar og ein del bilder frå dagens tur i fantastisk fint, og kaldt, tidleg-vinter-vær.

I morgon skal eg for andre gong denne veke her vere profesjonell pasient. Audiografutdanninga trong nokon frivillege med hørselstap, som kunne bli intervjua for at studentane skulle lære seg å snakke med pasientar. Sidan eg jobbar i samme huset, kostar det meg lite å bruke eit par timar på dette, og det gir også litt minner tilbake til eiga bioingeniørstudietid, og nervar i møte med ekte pasientar!

Vi har pakka båten inn i vinterfrakken, det var friskt og kaldt ved sjøen igår! Men utruleg kva ull, ull, ull, boblebukse og dunjakke gjer. Og det å kome heim til vedomnen!

Påkledning av båt

Godt kledd og skodd!

Snøen kom denne veka, det har vorte så lyst og fint! Altfor lite snø til ski, og ikkje veit eg om eg klarer gå på ski i år heller, men piggsko og gåstavar er supert følge. (og det er mange med piggsko og stavar som ser rett så spreke ut, og eg vel å indetifisere meg meir med dei, enn dei som går stivt og sakte med stavar...viktig med dei rette forbilda) Når været er som no, kan eg leve fint med snøen, det er verre når det blir slaps... Bilda er frå dagens søndagstur i Estenstadmarka.

.

Eg veit ikkje kvar haren hoppar, men eg veit kvar han hoppa forbi

Snødekt myr i novembersol

Mønster på isen

Men til deg som syns det er litt trist at det enno berre blir mørkare og mørkare, har eg eit dikt denne veka!

På jorden et sted

Tro ikke frosten som senker en fred
av sne i ditt hår.
Alltid er det på jorden et sted
tidlig vår.

Tro ikke på mørket når lyset går ned
i skumringens fang.
Alltid er det på jorden et sted
soloppgang.
     André Bjerke

Soloppgang i november

Håpar veke di blir lys og god!

Livet med BAHA

Eg satt og kikka litt på gamle innlegg ein dag, og oppdaga at det har gått eit år sidan eg fekk operert inn skrue for BAHA, og snart eit år sidan eg byrja bruke apparatet.
Korleis har det eigentleg gått, når eg ser tilbake? Brukar eg BAHA? Har eg glede av det? Når brukar eg det mest? Har eg fått ekstrautstyr?

Veska med det rare i, alt utstyret samla ein stad er
lurt. Lettare å få det med seg då!

Ytre sett er det lite å sjå, håret dekker både skruen og BAHA. Det har fordeler og ulemper, for då er det heller ingen som ser at eg brukar høreapparat. Frisøren har lært seg at ho skal klippe forsiktig, og skvett ikkje lenger når ho kjem borti skruen.
Eg har vore lite plaga med såret etter at det hadde grodd saman. Eg kom fort inn i rutinen med å rense rundt skruen kvar kveld, og berre ein gong i vår vart det litt irritert og betent. Då er det ein fordel å jobbe med bakteriologi, eg tok prøver og fann ut kva bakterie som vaks og kva antibiotika som skulle til.

Inni håret her skjuler det seg eit døvt øre og
ein BAHA

Eg er litt til og frå med å bruke BAHA. Då eg akkurat hadde kome inn i ein god vane, vart det nokre veker heime med dårleg rygg, og eg syns det er unødvendig -og slitsomt- å bruke det når eg er åleine heime. Etterpå tok det litt tid å kome inn i vanen med å bruke det igjen. Så no øvar eg på å bruke det kvar dag, igjen. Eg kjenner at når eg er vant med å bruke det, manglar det noko når eg ikkje har det på. Når eg kjem på jobb, tek eg på BAHA og finn fram databrillene, først då er eg klar for arbeid. Eg syns også det hjelper mot tinnitusen, dei dagane eg ikkje har brukt BAHA på jobb, blir tinnitus verre utpå ettermiddagen. Eg blir meir sliten og får vondt i hodet, kanskje fordi eg har anstrengt meg meir?

BAHA

Eg har fått Roger pen (mellom vener kun Roger) og streamer.  Roger er ein slags mikrofon, som sender lyden rett inn i BAHA (eller andre høreapparat) Det er fasinerande når det er mykje støy rundt meg, og eg held over den "gode" øra og hører betre enn før! Den er særleg til hjelp i bilen, då henger eg den på mannen og får stemma hans "rett inn" og eg blir ikkje så forstyrra av bilstøyen. Eg har også brukt den litt i lunsj på jobb, då kan eg enten legge den på bordet eller gi den til den eg skal snakke mest med. Ellers er eg heilt avhengig av å ha personen eg skal snakke med på rett side, eller bare vere der og ikkje få med meg så mykje...
Roger kan også koblast på telefon, radio og tv, men det har eg ikkje hatt så mykje behov for, iallfall ikkje enno.

Oppsummering så lang: Eg brukar BAHA meir og meir, og Roger til og frå.

Men alt i alt lever eg betre med hørselstapet no enn for 2 år sidan. Då var alt nytt, eg måtte venne meg til ein ny måte å lytte på. Skuldrene var høgt oppe og eg sleit med å forstå lydbildet. No veit eg at eg ikkje kan stole på kvar eg trur lydar kjem frå, og ser meg godt for ute i trafikken og snur meg heilt rundt når nokon snakkar til meg bak meg, for å finne ut kvar dei er. Eg plasserer meg strategisk når eg skal snakke med folk og innimellom vel eg å koble ut, dersom det berre er småprat og det er for mykje som forstyrrer. Eg treng ikkje få med meg alt, og av og til må eg kvile.

I helga var eg i ein ukjent situasjon, med masse, jamn støy ein heil dag. Vi sette båten på land, det var ei stor mobilkran som dura og gjekk heile dagen. Båtane kom på land, og folk brukte høgtrykkspylar for å vaske. Det var lydar på alle kantar. Eg høyrte ikkje når mannen snakka til meg, dersom han ikkje aktivt tok kontakt først. Eg hadde problem med småprat med folk eg ikkje kjenner, eg prøvde diskret å bytte plass slik at eg fekk dei på "godsida", for eg orka ikkje byrje å forklare hørselproblema mine. Eg fann også ut at eg ikkje kunne hjelpe til med å få båtane på land og på plass i krybbene, for eg ville vere farleg for både meg sjølv og andre når eg ikkje klarte å høyre beskjedane. Eg fann meg andre oppgåver. Men det var slitsomt, og eg likte ikkje å oppleve så tydeleg at hørselsproblema la hindringar. Eg er nok heldig i kvardagen som ikkje har så store problem då. Dagen etter var eg heilt utslitt!

Her var det mylje lyd!

Eg har vore på kurs "Behold jobben" på Briskeby kompetansesenter, det var veldig bra, nyttig og lærerikt. Når eg sitt her og skriv, kjem eg på at eg har ein ganske ferdig presentasjon om hørselen min som eg skal halde for kollegaene mine, det bør eg gjere snart... For eg har eit ansvar for å informere om hørselen min, og utfordringane eg har. Sjølv med gode hjelpemiddel, og til tross for at eg høyrer godt når vi sitt to stykker og pratar, får eg problem når det blir bakgrunnsstøy, som andre som pratar saman eller i telefonen eller annan støy. Skuldrene går opp og eg brukar meir krefter. Der har eg eit stykke å gå, for eg er ikkje flink til å seie frå om at eg ikkje høyrer, evt at andre må vere stille eller gå ein annan stad å prate, for eg likar ikkje å vere til bry. Kanskje er det grunnen til at andre kanskje ikkje alltid tek hørselsproblema mine på alvor...

Og jamfør forrige innlegg, om å gå ut av komfortsona. Eg datt fort ut av komfortsona mi, utan å ha noko val, då hørselen på eine øret vart vekk over natta! Eg måtte berre, trass motvilje, leve med og godta endringane. Eg kom ikkje langt med endringsuvilje... Eg vart stiv i skuldrene og lei meg, utan å kunne endre nokon ting! Eg måtte leve idet. Og der er eg litt enno. Eg tenkjer på kor behageleg det hadde vore å høyre på begge ørene, og at det ville vore endå større endring om hørselen hadde vorte vekk på begge ører.
Og om å kjøpe båt: seglbåt er eit godt val! Stillare enn vind i segla kan det nesten ikkje bli, og då klarer eg høyre beskjedane som blir gitt, og delta i samtalen!

Vind i 

Vekestart veke 14

Litt på etterskot med blogginga. Eg har mange tankar om kva eg skal fortelje om og skrive om, men det blir liksom ikkje. Eg skal berre først, lese avisa, sette på ei vaskemaskin, snakke med mannen, vere på jobb, lage middag etc...og så er det kveld, og ingenting er skrive eller lagt ut!

Men idag skal du få eit lite livsteikn! Det er tirsdag, og du skal få eit lite dikt med deg ut i resten av veka. Eg skal fortelje deg om gleder og bekymringar.

I helga hadde vi mykje god mat; bacalao på laurdag. Med fine folk på besøk, og rikeleg med mat, må det jo berre bli bra. På søndag gjorde eg eit forsøk, eg fann andebryst på tilbod for ei stund sidan, og tenkte at det kunne vere artig å prøve. Litt googling og lesing av koebøker, god tid ein søndag og vips(nå ja, vips og vips...) hadde vi andebryst, med appelsinsaus, bakte rotgrønsaker, løkkompott og potet! Fekk ros av resten av familien, og det kan fort bli laga flerie gonger.

Klar for å lage bacalao

Søndagsmiddag

Sist veke hadde eg ein spennande avtale med hjelpemiddelsentralen og bedriftshelsetjenesten, der eg skulle få opplæring i det nye hørselstekniske hjelpemiddelet(slike ord kan skremme kven som helst) mitt. Eg hadde så vidt prøvd det før, men no fekk eg med meg Roger heim(Roger-pen, høg og mørk, nok ein mann i livet mitt. Oppladbar og lyttande!) Det vart mykje informasjon, masse utstyr og spennande oppleving av å høre "nye" lydar. Eg vil aldri få tilbake hørselen på venstre øre, så alt som gjer at samtale kan gå greit sjølv om det er støy rundt er gull! Roger er ein mikrofon som den som pratar kan ha hengande rundt halsen, den kan ligge på bordetnår det er møte, eller eg kan peike den mot den som snakkar. No treng eg berre rutiner for å lade streamer og Roger og huske å skru på dei ulike delene etter kva eg brukar, for elles virkar det ikkje. Så no testar eg ut i lunsjen på jobb, i bil, på tur, på trening etc, og har langt igjen! (og eg må finne ein stad til alle ekstra ledningar, koblingar, bruksanvisningar osv slik at eg finn det igjen når eg står fast.)
Eg skal skrive  meir om Roger når eg har meir erfaring.

Ladestasjon(Roger til høgre)

Idag har det også vore ein spennande dag. Minstejunior hadde oppkjøring for lappen! Det er skikkeleg spennande medan ein ventar på å høyre korleis det går, og det var fint for mamma´n å få melding om at lappen var i boks! Men spenninga varer jo, for han tok bilen og stakk ut etterpå! Og slik blir det vel framover...junior kjører og mor formanar! Kjør etter forhalda, ikkje kjør når du er trøytt, ikkje køyr for fort +++ Og eg har forresten fått ein telefon med ein kommnetar eg ikkje hadde venta idag; mamma som ringte og refererte til noko eg hadde skrive på Facebook! Slik går det når mor på 80 får nettbrett og Facebook-profil i gåve.

Vekas ord passar godt no på våren, snart vil alle fuglar forsvare reira sine og sleppe små kladasar rett ned på den som ikkje passar seg:

Burde man ikke nikke
tilfreds, og glede seg litt,
hver gang man nesten, men ikke, 
blir truffet av en fugleskitt. 
-Dag Evjenth

Det er jo vår i lufta. Snøen har nesten forsvunne, på søndag åt vi lunsj på terrassen for første gong i år(og eg har vorte snørrete og sår i halsen) og det er fuglesang og tid for lettare klær!

Lunsj i sola(og god bok!)

Ha ei strålande veke vidare!

Opplæring

Eg er på kurs.
Rett før eg skal reise på kurs, byrjar eg angre. Det skjer nesten kvar gong. Kanskje det ikkje blir så bra. Tenk om eg ikkje finn nokon å snakke med? Har eg bestilt flybillett til rett dag, og har eg beregna god nok tid?

No er eg her. Det viser seg at eg gjorde lurt i å ta bekymringene på førehand, for det ville ikkje borte noko av ellers. Ferdig med dag 2 av 3 på denne kurssamlinga, som er den 2. av totalt 3 samlingar.  Sidan vi har møttest før, er det kjente folk som er lett å snakke med.

Kva eg er på om? Kurset heter 'Behold jobben', om å vere hørselshemma og i jobb. Vi er altså ein gjeng som ikkje kjenner kvarandre frå før, men vi har mykje til felles. Det er utveksling av erfaringar.  Vi har kjent den same skoen trykke og er i samme båt. Det er mykje prat, latter og alvor.
I tillegg får vi mange gode foredrag! For eksempel om kva hørsel er og kva hørselsskade kan vere. Hjelpemiddel til bruk på jobb, kroppslige reaksjoner,  avspenningsøvingar og regelverk.
Om kvelden er det felles middag. Fine dagar!

Utsikt frå hotellrommet

Men du verda kor slitsomt! Det er intenst, og det er godt å gå ein tur, sjå litt i  veggen eller kvile på rommet.  Likevel anbefalar eg kurset varmt til alle som er i jobb og er hørselshemma i ein eller annan grad. Det er godt å lære, og her har eg fått kunnskap eg hadde måtta leite lenge for å finne sjølv, og det viktigste er kontakten med dei andre på kurset. Å møte andre som forstår kva ein snakkar om! Det står meir om kurset her Behold jobben

Men litt rekk eg innimellom. Eg har sett litt av byen. Kjøpt nye sko. Og idag har eg treft Åshild som skriv bloggen Bestemors hage. Utrulig kjekt å treffe mennesket bak bloggen!  Og i helga skal eg ha husmorferie her i Drammen saman med to venninner. Fine greier!

Blåbær på hotellrommet

Det passar alltid å kjøpe nye sko!

Den første veka med BAHA

No har eg hatt BAHA i ei veke, korleis har det vore?
Her kjem ein liten statusrapport:

Hørselen er ikkje tilbake. Det hadde eg ikkje venta heller, men det verkar som om ein del rundt meg trudde det var det som skulle skje.
Eg var kjempespent på korleis det ville bli å få BAHA på. Eg syns det var fasinerande då lyden vart skrudd på og eg høyrte lydane frå datamaskina. Lydar som ikkje var i rommet, som gjekk inn i apparatet og via beinet til den høyrande øra! Det virka altså!

Eg "knotar" framleis litt meg å sette på apparatet, det er ikkje så lett å finne fram bak øret og under håret alltid. Men det brukar gå greit, eg har ikkje gitt opp enno. Men litt frustrasjon kan herje om morgonen, særleg når håret kilar seg mellom skruen og apparatet...

 Apparatet på plass! Her med oppsatt hår. Med håret nede er det ingen som ser BAHA.

Eg var litt spent på om apparatet ville kjennest tungt ut når det er på, men det merkar eg lite til. Skruen sitt tydeligvis heilt fast!

Virkar det?!
Eg høyrer særleg godt håret mitt som skrapar mot apparatet... Eg trur vel at eigentleg høyrer eg håret på andre sida og, men det er eg så vant til at eg ikkje legg merke til det. Kanskje blir det slik på den døve sida også etterkvart? Igår trudde eg det var noko galt med bilen, for det var så rar skrapelyd då eg var ute og køyrte, det viste seg å vere kragen på jakka...
Men meir alvor: Ja, eg trur eg merkar bedring. Særleg på dei som sitt på den døve sida av meg. Det var litt rart den første dagen eg klarte høyre det som skjedde til venstre for meg. utan å vri meg, utan å vere så anstrengt og konsentrert at kroppen knyttar seg! Før har eg snudd og vridd meg for å høyre, med dertil stiv nakke, eller eg har gitt opp og ikkje deltatt i samtalen.
Men eg treng mykje meir trening enno! Eg skrur lyden opp og ned alt etter kva som skjer rundt meg. Eg må lære meg å huske å gjere det. Eg øver å å sette det på. Huske å ta det av før eg går i dusjen. Komme inn i rutinen med å ta det på om morgonen. Aktivt høyre etter korleis lyden er, når det virkar og når eg kunne trengt meir støtte.
Det kjem nok fleire innlegg om temaet hørsel!

Klar, ferdig helg!

Det er fredag.
Middagen står og blir ferdig av seg sjøl i omnen. Eg har avtala tid med mannen, og kanskje passar det for 17åringen å ete saman med oss også?
Huset er ryddig nok. Iallfall for levande lys, sofa og lesing av bok.
Eg har gått tur, for å kaste glass- og metallsøppel. Er det ikkje rart kor fort den dunken inni kjøkkenbenken blir full, og kor vanskeleg det er å få kasta det? Men no er det gjort og eg er godt fornøgd med meg sjøl. Eg har fått stramma inn litt på brillene mine, slik at dei sitt betre på. Eg byrjar å venne meg på å bruke dei! Eg har kjøpt mengder med klementiner og bittelitt sjokolade til fredagskos. Eg har møtte ein nabo på butikken og fekk ein triveleg fredagsprat. Eg gler meg på selskp i morgon kveld, og satsar på at ryggen tåler høge hælar.
Eg har fått time for tilpassing av det beinforankra høreapparatet. Eg har venta tålmodig og spurt berre ein gong om kvifor eg ikkje har fått time før, har eg no ein avtale til veke. Det blir spennande! Eg gler meg og er topp motivert for å lære å bruke det.
Eg har fått time hos smerteklinikken for meir utredning av ryggen, det er eg litt meir spent på. Men det skjer iallfall ting, og no veit eg når eg skal inn. Det er motiverande!
Ute er det ein merkeleg haust, på ein måte godt med lune dagar, men burde ikkje november vore kaldare?!
Fredag! Ei heil helg framfor oss, og eg skal starte med å nyte denne kvelden!
Gog helg!

Fint å bu i by når det ser slik ut i nabolaget!

Haust 

Dagens solnedgang!

BAHA, operasjon og tida etterpå

For 3 veker sidan fekk eg operert inn skruen til beinforankra høreapparat(BAHA). Kva som har skjedd før, som førte til behov for dette, kan du lese her . Kva BAHA er? Dette sitatet kan kanskje forklare litt:

BAHA kan være et alternativ til de som av forskjellige årsaker ikke kan bruke tradisjonelle høreapparat. Årsaker til at denne løsningen blir tatt i bruk skyldes som oftest øregangs- eller mellomøreproblematikk, men kan også være aktuell for ensidig døve. 

Ved hjelp av vibrasjoner fra en lydprosessor, sendes signalet videre via benet bak øret som igjen vil stimulere cochlea/indre øret. Dette betyr at en er uavhengig av ytre og mellomøret sin funksjon, men at en helst skal ha et velfungerende indreøre/cochlea. For å oppnå best mulig lydoverføring og resultat må en implantere en benleder/titanskrue med et koblingsstykke som apparatet skal sitte på. Fra Oslo universitetssykehus sine nettsider

Eg prøvde først ut BAHA på bøyle, for å sjekke om det kunne vere noko for meg. Så vart det bestemt opersajon, og det tok litt over 6 månader frå det var bestemt til operasjon vart gjennomført. Det er alltid spennande med operasjon, og på førehand er iallfall eg flink til å finne ting å lure på og bekymre meg for! Denne operasjonen er dessutan med lokalbedøvelse, eg skulle altså vere vak! Jada, eg funderte på både det eine og det andre; smerter, lukter, lydar...

Eg hadde heldigvis time på morgonen, så det var berre å møte opp, kledd med ledige klær og nyvaska frå topp til tå. Det blir alltid litt venting ein slik dag, men det var eg førebudd på. Eg trong ikkje møte fastande, og det var fint særleg å kunne drikke litt te og vatn! Hadde eg vore lur, hadde eg spurt om å få litt beroligande før opersajonen, men det kom eg på først etterpå. For akkurat idet eg vart ropt opp, byrja eg angre! "Kva har eg sagt ja til?!"
Eg fekk på sjukehusskjorte, type "one-size, fits nobody", men den hadde dei fleste av knappane iallfall. Eg fekk på hette på håret, og størrelsen der passa ikkje hårmengda mi, men litt tvang og alle krøllane var gjemt. Inne på operasjonssalen vart eg lagt på benken, pakka inn i sterile papir og vaska grundig rundt og bak øret og dei barberte vekk litt hår, men mindre enn eg hadde venta. Eg fekk sett litt av utstyret som skulle brukast og litt forklaring før dei sette igang.
Så kom kirurgen og ein lege som berre skulle vere med for å sjå. Det førte til at eg fekk veldig grundig gjennomgang og innføring av operasjonsprosedyrene...slik går det når ein er vak! Men det var stort sett greit, og eg syns jo det er bra at fleire blir lært opp(og det blir iallfall gjort grundig arbeid når det er opplæring samtidig!). Det som plaga meg mest, var lydane, som når dei borra, skraping i bein og klipping, men vondt var det heldigvis ikkje. Kvar gong eg syns eg kjente noko, som eg sikkert eigentleg ikkje gjorde, sette dei meir bedøvelse.

Slik såg det ut den første dagen

Operasjonen tok ca 1,5 time. Eg var i god form etterpå, satt ca 30 minutt på eit kvilerom før eg reiste heim(junior hadde haustferie og kunne hente meg). Der tok eg litt smertestillande og sov nokre timar, for natta før sov eg litt lite. Då eg vakna skulle eg tatt meir smertestillande, for etterkvart gjekk bedøvelsen ut, og då sprengte det litt i såret og beinet.
Eg vart operert ein onsdag og var tilbake på jobb måndagen. Det gjekk heilt greit, eg har hatt lite smerter etterpå. Litt plager er det etter ein operasjon. Eg fekk ikkje vaske håret på 14 dagar. Eit ilandsproblem, heilt klart, og det hjelp med tørrshampo, men det var fint då eg endeleg kunne vaske! Eg har vore øm rundt såret og i beinet, det sitt litt i enno. Eg søv ikkje godt om eg legg meg på sida med skruen i. Det kjennes litt som eg har ein stor blåflekk der. Eg har ikkje blødd frå såret, men eg gjekk med plaster over ca 2,5 veker for å beskytte såret og skruen(som hadde annan beskyttelse på også)

Slik såg det ut utan plaster

Eg tok stinga etter 12 dagar. Eg var tilbake hos kirurgen, som ville sjekke at såret var grodd, at det ikkje var infeksjon og at skruen satt som den skulle. Både han og sjukepleiaren var strålande fornøgd med kor pent arret mitt hadde blitt! Eg var mest fornøgd med at eg no kunne vaske håret igjen! 14 dagar med tørrshampo er lenge nok...

Slik ser det ut no

Slik ser det eigentleg ut, når håret er på plass

Eg ventar på time til å starte å bruke BAHA og øve meg på å bruke den, men det er vel ca 2 veker igjen til det. Det er viktig at skruen gror godt fast før bruk, og at huda er sterk, så her(St.Olavs hospital) anbefalar dei å vente minst 1 månad før oppstart. Det ser ut til at det går som det skal. No er eg igang med å lære meg renserutinene. Kvar dag skal huda vaskast og skruen skal vaskast/pussast for at det ikkje legg seg smuss der. Det er litt komplisert der bak øret. Ikkje er det enkelt å jobbe med hjelp av speil heller... Eg har fått litt hjelp av mannen så lenge eg måtte ha plaster på, men no klarer eg meg sjølv. Sånn litt forsøksmessig, speglvent og bakvendt. Eg har kjøpt med hårklemmer for å sette opp håret, elles blir det berre rot. Hos meg vises ikkje skruen, men eg har masse krøllar! Er litt spent på om det vil skape problem for forsterkaren? Då må eg evt sette opp håret fast.

Og rensesettet ligg klart til bruk på badet

Den mest spennande delen står igjen, syns eg! Å venne meg til lyd! Eg merkar at skruen, med beskyttelseskappe akkurat no, tek inn lyden av håret mitt. Eg høyrer puta på natta. Det er uvant og forstyrrande! Eg har jo ikkje høyrt noko på over eit år på den sida. Dei første dagane var det nesten ubehageleg! Eg er ikkje lova å få tilbake retningshørselen, men eg håpar å få følelsen av å få med meg meir av det som skjer på venstre side. Det skal også finnest hjelpemiddel som kan koblast til BAHA, og det er eg spent på. Kanskje er det ting som kan hjelpe meg på jobb for eksempel? Reknar med dette vil ta si tid og at det blir slitsomt, så eg prøvar vere tålmodig, noko som ikkje er mi sterkaste side...

Oktober

Igår var det operasjon. Den gjekk veldig greit, heldigvis. Eg byrja lure litt medan eg låg på opersajonsbenken og venta på kirurgen(det var lokalbedøvelse, så eg var vak)om eg eigentleg ville opererast... Altså, dei skulle skru ein skru inn i hodeskallen min! Det må vere normalt og sunt å lure på om det er klokt?! Men eg tenkte det var seint å snu, så eg låg i ro. Glad for det idag! Og kanskje skriv eg meir om operasjonen seinare.

Idag er det sofadag. Eg har ikkje så veldig vondt, men det er ømt der skruen er sett inn og sårt i såret. Eg tek det med ro. Ute er det øspøsregn, så mykje at det har fått namnet "Roar". Vi bur vel litt i ytterkant av "Roar", men det er sanneleg vått nok! Eg fyrar i omnen, les "Historia om det nye namnet" (Elena Ferrante), høyrer radio, har jamnt lav puls.

På tur ut for å hente posten, i oktoberregn, såg eg at erteblomstene ved inngangsdøra er igang med ein ekstra blomstringsrunde. Det luktar erteblomster, dei lyser med dei fine fargene sine. Dei gir litt ekstra sommar, i oktober.

Oktobersommar

Eg høyrer ikkje dårleg, eg er faktisk døv på det eine øret

Ok, katten er ute av sekken! På tide etter eit års tid...
Eg har dei siste åra sagt at eg høyrer dårleg, og det er sant. Men etter den siste endringa i hørselen påvenstre øre i fjor sommar, høyrer eg ikkje dårleg, eg høyrer ikkje på venstre øre.

Døvt øre

Ikkje så godt å sjå at denne øra ikkje virkar.

Eg har vegra meg for å seie det. Nokre vil kanskje seie at eg har fortrengt fakta. Eg har ikkje ville snakke om det, det er vel litt sant iallfall...tanken har vore at det ikkje skal få fokus. Eg ser i etterpåklokskapens lys at det blir dumt, for eg "skryt" på meg noko eg ikkje har. Og når ikkje andre veit, er det ikkje lett å tilrettelegge eller forstå. Både på hørselskontroll og hos ØNH-lege har eg fått høyre det, "den øra du er døv på" eller "den øra du har mista hørselen" men eg har snudd det døve øret(haha) til og lata som dei eigentleg sa noko anna! Alle diagram viser at det ikkje finns hørselrespons der, så ser eg på dei, er det ikkje tvil.

Kvifor eg ikkje vil seie det? Fordi det er så definitivt å seie eg er døv, kanskje. Så lenge eg høyrer dårleg, er det litt håp på ein måte. Iallfall for meg. Å seie eg er døv er så definerande, og det likar eg ikkje. Litt fortrening kanskje, sidan eg faktisk er det. Og no kjenner eg for presisering: eg er døv på eit øre! Eg høyrer godt på den andre! (der er det igjen, eg likar ikkje å fokusere på det)

Bak håret: øre med hørsel

Dei rundt meg merkar det jo, dei heime, kollegaer på jobb, folk eg treffer i sosiale samanhengar. Eg får ikkje med meg alt. Eg dett ut av samtalen. Eg misforstår. Eg melder  meg fort litt ut.
Så eg øver meg. Når eg treff folk eg ikkje har sett på ei stund, eller nye folk som eg må kunne kommunisere med, har eg byrja fortelje det. Sist veke hadde vi kontroll på jobb, eg skulle demonstrere laboratoriearbeid og svare på ein del spørsmål. Det ville vore pinlegare om eg svara 5000 når svaret er 10, enn å fortelje om hørselen først, fann eg ut. Så viste det seg at vedkommande hadde eit nært familiemedlem som er einsidig døv, og hadde stor forståing for problemet. Så mykje for å grue seg! Altså ei positiv erfaring som burde gjere meg meir frimodig framover.

Dei siste vekene har eg sett på "Ut av stillheten" på TV2. Det har vore utruleg interessant og lærerikt. Noko er heilt  nytt for meg. Eg har tross alt noko hørsel. Samtidig har eg kjent meg så igjen i mange ting. Kjensla av å mislukkast, misforstå, dette utanfor når ein ikkje får med seg det som blir sagt. Kjensla av å bli sliten av å prøve å følgje samtalen, sjå på den som snakkar, filtrere vekk bakgrunnsstøy. Det er ikkje kjekt å spørje om igjen for 3.gong etter ein artig kommentar, den er ikkje artig lenger då. Det er lettare å berre smile... Det er enno eit program igjen, eg anbefalar varmt å sjå og lære! (Og kanskje går det i reprise ein eller annan stad? Eg skulle gjerne sett alle episodane om igjen)

Eg vil ikkje at nokon skal synes synd i meg, men eg vil at folk skal vite og kanskje forstå litt kvifor eg spør om igjen, ikkje svarar eller svarar "god dag, mann, økseskaft" når svaret eigentleg var 3 veker!

Eg håpar denne dingsen skal hjelpe!

Og neste veke er det opersajon. Det skal settast inn ein skru inn i beinet bak øret slik at eg endeleg kan byrje å bruke beinforankra høreapparat(BAHA). Operasjonen er første steg, så skal det gro saman, før eg skal få tilpassa BAHA og lære meg å bruke det. Eg er spent, eg gler meg og eg prøvar vere realistisk i håpet. Eg vil ikkje få tilbake hørselen, men virkar det, vil eg få med meg meir av det som skjer på "den døve sida". Så eg er definitivt positiv, og tenkjer at det gjer det lettare både med opresajon, ventetid og trening og læring!

Skuffa!

Skuffa!

I morgon skulle eg opererast. Eg skal operere inn beinforankra høreapparat, som skal hjelpe meg no når det venstre øret ikkje virkar lenger. Operasjonen er utsett! Eg er skuffa!

Det er mykje i verda som er verre, heilt klart. Dette kjem ikkje i klasse med flyktiningetragediene, som eg nesten ikkje klarer ta heilt inn over meg, finanskriser og slike ting, dette gjeld jo «berre meg».

Men for meg i min kvardag hadde det vore fint å få tatt opersjonen no, eg har jo allereie venta ei stund. Det tek tid før såret gror og eg kan byrje å bruke høreapparatet, det tek tid å tilpasse seg og trene seg opp med nytt utstyr. Det er mange ting med hjelpemiddel etc som ikkje kjem på plass før eg har det beinforankra høreapparatet på plass.

Så eg vart litt paff då kirurgen starta forundersøkelsetimen igår med å seie at «som du veit er jo operasjonen utsett» . Nei, det veit eg ikkje! Eg såg sikkert ut som eit spørsmålsteikn! Posten leverer ikkje ut brev på laurdagar her hos oss, det kan vere grunnen til at eg ikkje viste noko...for då eg kom heim, låg brevet der. Heldigvis har eg fått ny dato, men eg må vente nokre veker og det var eg ikkje innstilt på.

Men timen med kirurgen var i sum bra. Han forklarte godt, hadde god tid og svarte på alle mine spørsmål. Kan eg vaske håret før såret har grodd? Nei. Eg må kjøpe tørrshampo!(viktig? Nei. Greit å vite? Ja!) Er det vondt, undervegs og etterpå? Nei, vanlegvis ikkje(dessutan finns det smertestillande), men ta det er lurt å ta det med ro. Treng eg møte fastande? Nei. No har eg det litt klarare for meg korleis operasjonen skal gjennomførast, korleis det blir etterpå og kva som kan gå galt(ja, dei kan bore for djupt, det hadde eg ikkje trengt så mykje kunnskap om... )

Eg likar jo å tru at eg er ganske endringsvillig, men eg er ikkje det akkurat no, tydelegvis. Eg må ut og kjøpe «tålmodskrem», trur eg, for det heiter å smøre seg med tålmod... Kvar kjøper ein det? Nokon som har noko å anbefale? Hjelp det med mørk sjokolade for tålmodet? Eg må omstille meg, fortsette på jobb, vente. Det gode er at eg rekk meir av det eg skulle gjort før operasjonen!

Det melder seg ein del spørsmål om heilt uvesentlege ting også(for slike som meg gjer det det!) Ikkje spørsmål eg spurte kirurgen om, men meir private og trivielle ting ... Skal eg lese bøkene eg har kjøpt for å lese når eg skal ta det roleg etter operasjonen i ventetida? Kor mange nye bøker treng eg eventuellt? Har du nokre lesetips? Har eg «rett» på ein trøstepresang sidan eg må vente(eg «treng» ny vinterkåpe)? Treng eg kanskje noko nytt av andre ting? Ein ny te, med roande effekt? Jaja, det har eg tid til å fundere på dei neste vekene. (Og eg har det med å oppleve forviklingar rundt operasjon, det kan du lese meir om her: Forviklingar Men sjøl om dei ikkje fann det dei leita etter den gongen, så tvilar eg på at dei vil finne igjen hørselen min, sjølv om dei borrar eit hol!)

Det er jo ikkje flaut?!

Det er ikkje flaut å høyre dårleg, men det er tungvint!
Eg testar ut "Benforankret Høreapparat" (BAHA) akkurat no. Det står i informasjonen at det krev motivasjon å teste og bli vant til å bruke dette. Det kan eg skrive under på! I testperioden er høreapparatet festa på ei bøyle. For å få testeffekt, må den sitte tett inntil hovudet. Det betyr at det er stramt! Stramt kan vere ubehageleg.
Då eg fekk det utlevert tenkte eg at eg dette skulle gå greit, men det er litt meir slitsomt enn eg forventa… Og ting som er slitsomt, har eg lett for å finne ein grunn for å utsette. "I morgon, i morgon, men ikkje i dag…"
Fram til no har eg prøvd det mest heime. Men mykje av dagen er eg på jobb, og eg prøvar vere aktiv i prøvinga der no. Litt forfengeleg er eg jo også, så det er godt eg har spegl på kontoret, for det er litt dandering av bøyle, hår, og briller, slik at alt er der det skal og har den funksjonen det skal ha! Det hjelp ikkje å høyre betre, dersom eg ikkje ser, og motsett.
Meir enn 30 min i slengen er slitsomt! Difor blir det blir ein runde på laboratoriet, og ein runde i lunsjpausen kvar dag. Og no må eg finne eit møte, og sjå om fok kan snakke litt i munnen på kvarandre, så får eg testa der også.

Den er ikkje lett å sjå om du ikkje veit om den

Ikkje så lett å sjå, kanskje?!

Men tilbake til flaut. Eg syns bøylen tek all fokus, men så viser det seg at ingen andre ser den før eg snakkar om den…det er visst mest flaut for meg. Reknar med fleire enn eg har opplevd det, at det ein syns er flaut, er det nesten ingen som tenkjer på…
For å gjere det klart at bøyla er der, har eg vurdert å feste på "værhår" av piperensarar! Tenk så stilig i jula feks med hjerter? Eller med stjerner eller små figurar i toppen?











Kva er det med hørsel forresten? Når eg fortel at eg høyrer dårleg, ok, nesten ikkje på eine øyret, kjem det stadig fram at det gjeld mange! Men mange syns det er så tungvint å bruke hørepparat, så det blir ikkje. Eg trur det er lurt prøve litt til, kanskje be om å få prøve anna utstyr, for det er massevis å velge i.

Eg syns det er kjedeleg å høyre dårleg, og eg opplever stadig her heime (dei eg lever med er ikkje redde for å fortelje meg at det vart feil) at eg misforstår eller høyrer noko anna enn den som snakka til meg sa. Når eg oppdagar det, er det meir flaut enn å tilstå at eg høyrer dårleg… Sur og litt lei meg blir eg også. Eg reknar med at det stadig skjer utanfor heimen også, på butikken eller på jobb! Men der blir det ikkje oppdaga eller sagt frå om, fordi situasjonen fort går vidare. Ikkje orkar eg spørje om igjen alltid heller, så det finns sikkert ein del butikkansatte som har fått rare svar når eg gjettar på at dei spør om eg skal ha hjelp. Eg vil verkeleg høre betre, og skal fortsette å bruke bøylen så mykje eg klarer dei neste vekene! Og eg skal øve å setninga: "Kva sa du? Eg høyrte ikkje."

Er du nærgåande, derimot...

Om BAHA hjelper? Eg veit ikkje heilt enno, for det er litt nytt. Men når eg først har det på, er eg veldig gira på å kjenne etter. Kanskje det er difor det er litt slitsomt også? Full fokus på hørsel!! Igår syns eg at eg fekk med meg meir av samtalen i lunsjen, idag er eg litt usikker. Det er berre å teste vidare, altså.