Min fredag

Min fredag starta tidleg. Det var mørkt på soverommet, og eg lurte litt på om det kanskje kunne vere laurdag? Det var ikkje det nei.

Never change a winning team, er det noko som heiter. Til frukost er det havregraut med kanel og tranebær som tel, og ein kopp te. Lett å lage, lett å ete og eg kan bla i dagens aviser før det er ut i mørket.

Jobb. Det er heldigvis nokre rutiner som må gjerast først. Ta fram og sortere bakterieskåler, også kjent som petriskåler. Finne fram papir og linjal og tabellar. Småprate litt. Men så er det alvor. Kva finn vi her? Og kva betyr det? Nokre dagar er det plankekjøring, andre dagar -som igår- var det mykje hjernetrim og leiting i litteratur. Blir litt klokare kvar dag!

Pauser må ein ha. Lunsjen vart ikkje avbilda, men gulrot og cola tidleg på dag, og sjokolade klokka to. Sjokolade fordi det var fredag, det er ikkje vanleg! Men du verda så godt! Og motiverande før ein skal gjere siste innspurt før helga.

Kontorutsikta. Ikkje let tå sjå her, men på andre sida av fjorden skein sol! Lukke! 2 minutt etterpå pøsregna det, akkurat til eg skulle gå ti bilen...

Kontorplante. Fredslilje, lever på rein trass, trur eg, og kalde skvettar med te. Og når den ligg heilt flat, får den vatn. den forstår det er harde kår, og har klora seg fast i 4 år!

Kø på tur heim. Og regn. Eg står og ventar på grønt lys, eni, eg tek ikkje bilder i fart!

Vel heime var det ein ting å gjere: fyre i omnen!

Plukka med meg årets siste stemor frå hagen. Den har sådd seg sjøl i ei krukke. Det var i siste liten, for i dag tidleg var det frost og dei eg ikkje plukka inn var døde.

Og omsider kom mannen heim frå jobb, det var lang dag på han igår. Det vart elgkalv med potetskiver og grønsaker. Ein roleg kveld i sofaen, fredag er på mange måtar vekas høgdepunkt!

Arbeid som vises

I vinter var det kaldt, og vi fyra mykje med ved. Så mykje at vi måtte ha meir ved no. Det passa jo berre sånn passe at den vart levert den laurdagen vi skulle feire 50årsdag, og veka etter var fullbooka og vi skulle vekk i helga. Men den vart lagt under tak, og mannen rakk faktisk å bære ein del i bua sist veke. Men mesteparten litt framleis i carporten, så bilen står ute. 

Kan det vere difor bilen sutrar og tente ei varsellampe igår? Det er tross alt regn og haustkalde netter for tida, og det oppleves sikkert surt å måtte stå i friluft. No har eg omsider fått tak i verkstaden, som ikkje kunne seie noko om kva dette betyr, kva det kostar eller j´kor lang tid det vil ta å reparere, og eg kjenner lommeboka tømmest og eg blir mindre glad i bilen.

Idag er det fridag, og eg hadde planene klare. Tur i skogen, handle mat, kanskje lunsj på kafe. Ute regnar det, det har det gjort sidan eg vakna klokka sju, endå Yr seier det er opphaldsvær og gløtt av sol. Det regnar jamnt og trutt! Å sykle til skogen kom langt ned på lista. Så såg eg at i carporten ligg det ved. Mykje ved. Den skal ikkje ligge der. Den skal inn i bua, og stablast opp.

Mykje av det eg gjer til dagleg, vises ikkje så lett. Eg ser på bakteriar som er bittesmå, eg skriv brev som blir sendt elektronisk, eg lagar mat vi et opp og klesvasken blir skitten rett etter at den er rein. Akkurat det plagar meg lite til vanleg, men når eg gjer noko som vises, så er det litt fint. 

Idag har eg stabla eit la med ved! Trur det tel som trim. Og det er fint å sjå på det ein har gjort!

Noko som vises!

(I år bakte eg forresten brød, det visest ei stund, heldigvis. Og luktar godt! Ved luktar også godt.)