søndag 23. april 2017

Vekestart veke 17

April er ingen månad for pyser! Igår sette vi ut båten, etter vinterlagring på kand. Det var regn og snø og vind, innimellom nokre solstrålar, men generelt vått og hustrig!

Å sitte i bilen og vurdere om ein orkar gå ut og starte på jobben.... 
Båten er i lufta!

Skippern og skuta!

Med båten vel på sjøen, køyrte eg heim bil og hengar, medan mannen cruisa med båten på fjorden. Muleg eg gjorde det beste byttet, været var finare inne med tekoppen i varmen enn ute på fjorden... Der var det vind, snø, hagl, men dei gjekk fleire båtar saman, dei passa på kvarandre.

Greit inne med te og aviser 
Skansen
Admiral og skipper.
Med like jakker! (men betre enn like
grilldressar!)
Alt eg har grudd meg for med utsett av båt, var stort sett vekkasta. Ikkje hadde båten velta i løpet av vinteren(det visste vi, for vi har sett til båten) ikkje mista dei båten ned i flyttinga, med litt hjelp starta motoren som ei klokke og vi hadde ei perfekt landing på båtplassen! No gjenstår å få opp segla, vaske innvendig, flytte inn alt som har ligge heime i vinter, kjøpe ny gassflaske og starte seglsesongen og sjå om vi får gjennomført nokre planlagte tokt. Vi treng berre litt varmare vær...

Det var godt å vakne idag tidleg og tenkje på at no er båten vel plassert på plassen sin i hamna, og då gjorde det ikkje så mykje å vakne med sår hals og med 15 cm nysnø ute.

No er eg klar for vår! Litt meir varme, litt mindre snø og tid til å sitte i hagemøblane som vi tok ut sist helg (men som no er nedsnødde...)

Av hela vår soliga värld 
önskar jag blott en trädgårdssoffa 
där en katt solar sig... 
Där skulle jag sitta 
med ett brev i barmen, 
ett enda litet brev. 
Så ser min dröm ut... 


Edith Södergran 

Det kunne vore fint! 
Utsikt frå frukostbordet. Snø!


(Og litt på sida:

Og takk og pris har vi litt meir peiling på seiling enn i denne sangen :) Ikkje har eg ambisjonar om jordomseiling heller! )

fredag 21. april 2017

Helgestart

Hm...ei veke går jammen fort! Og det gjeld denne veka også. Vekestarten vart visst vekk. Men du skal få eit lite dikt her og no, som innleiing til helga. Eg kjenner meg særleg igjen i det med snøen...

Nokon gongar snør det i april. Nokon gongar
gjør det vondt i april. Nokon gongar blør det i
april. Nokon gongar er det perfekt i april.

Frode Grytten

Ut kontorvinduet i dag. Jada... Det snør. Mer enn før.
Eg seier som Ole Brumm: Tiddeleibom!

Og eg kjenner meg att i det med at det gjer vondt, eller at det er perfekt. Ok, eg kjenner meg igjen i det meste!

Plan for helga er å få båten på vatnet, eg gruar meg. Det er så mange ting som skal på rett plass, og det er dårleg vær. Men det er vel berre å kle på seg, og når det blir lyse, varme dagar, då blir det fint på fjorden!

No ventar eg berre på mannen, så skal vi ete middag og etterpå ordne det vi kan til båtliv i morgen.

(Liten "funfact", idag er det 1 år sidan siste ryggoperasjon! Står meir om den her. Ryggen er betre enn før operasjon, men heilt bra er den ikkje, dessverre. Men eg kan gå tur! )


tirsdag 18. april 2017

Mi påske

Påska har gått fort. Den har vore fin! Her kjem nokre bildeglimt.

Første del av påska var vi heime. Det var kaldt, snø og mykje inneliv! Og mat, naturlegvis. Her illustrert med eit posjert egg. Det skal vere egg i påska! Eg likar både ekte egg, maraipanegg og sjkoladeegg. Eg fann faktisk små egg med mandlar og lakris, dei er vekk no! Nam!


Ein litt frossen krokus med "beina" i snøen.

Etterpå reiste vi til familie i Romsdalen. Der vart været finare for kvar dag! Vi traff slekt og vener, rakk fjelltur, både med bil og til fots. Vi feira svigerfar og svogers fødselsdag skjærtorsdag.





Mamma sin fødselsdag og mamma og pappa sin bryllupsdag(nr. 61!) vart feira på langfredag. Der var nesten heile min familie, 26 med stort og smått til middag! Og då trongs det litt kaker!



Nokon, ikkje eg, var på topptur ein dag. Men eg fekk meg ein fin fjelltur til fots, bittelitt hytte og sol i ansiktet!



Hytta i mitt hjerte!

Vel heime har vi fått fram hagemøblane, og sjølv om det var kaldt, er det noko med å sitte i solveggen(med pledd og dunjakke)


No er det kvardag. Igår reiste eldstejunior tilbake til militære, og yngste junior kom heim frå klassetur i Amsterdam. Idag har eg rydda vekk påskepynten, funne fram reine dukar og kjent at sola varma! No står det att å ete opp restane i påskeegget...



tirsdag 11. april 2017

Påskespel

Risk. Spelet som ikkje får fram det beste i folk. Men det ser ut til at vi blir ferdige i løpet av natta, truleg som vener.


mandag 10. april 2017

Påskegodteri

Det skal vere godteri i påska. Og naturlegvis(som dei fleste) har eg kjøpt smågodt i lausvekt på tilbud.  Men då eg var i Tromsø forrige veke, kjøpte eg litt 'luksus'-påskesnop i tillegg.
Dette ligg ikkje framme til jamnt forbruk! Det blir rasjonering ut med streng hånd og nøye fordeling av mor.


Fine marsipanegg, som er så store at vi må dele, påske-te (den er eg ikkje så streng på), eit metallegg fyllt med små egg og ein pose biscotti. Oh, lukke!

Og denne treeska,  som eg malte i 1998, den innehold smågodt!  Fri tilgang.


Og i påska passar det godt med ein liten frukostdessert. .. 




søndag 9. april 2017

Palmesøndag

Palmesøndag. Lang frukost med levande lys, te, loff og appelsinmarmelade. Dessverre ikkje heimelaga, det datt visst ut av to-do-lista. Det er det fleire ting som ikkje har vorte gjort til påske. Det fine er at det ikkje er det ytre som skaper påske!



Det blir nok ein roleg dag. Mannen er forkjøla, sonene søv. Eg skal legge lammestek i omnen og ut på tur, snart. Men først drikke opp teen min og høyre på mannen som les høgt fra avisa til meg.

tirsdag 4. april 2017

Vekestart veke 14

Fridag. Stiv rygg og heldigvis tid til å gå i skogen. Der var det full ommøblering, snø skulle smeltast, is skal smeltast, det var gjørme og store bekkar. Fuglesang og bekkebrus. Eg var nok tidleg ute idag, og møtte nesten ingen andre før eg nærma meg parkeringsplassen igjen. Det er ekstraluksus! Å ha skogen for seg sjølv!

Det er berre stykkevis og delt med skispor igjen!

Skogen er min mindfullness-plass! Ein plass for å løse opp stive musklar og tenke lange tankerekker. Eg treng ein plass som rommar begge desse, for ofte heng dei saman også!

Jeg rusler skogstien
innover i meg sjøl, lykkelig,
med strofene fra en svarttroststrupe
plantet som en kvast stritt duftende
trolldomsurter i
det gamle hjertet mitt.
Hans Børli

Vårbekken er stor!


Håpar du har fått ein god start på veka! Berre litt til no, så er det påskeferie for meg. Planene er litt flytande, som vanleg her i huset, men dei inneheld egg til frukost -og loff!- og lam til middag ein dag, arbeid med båten, eit besøk i barndomstrakter og heilt sikkert turar i skogen!

lørdag 1. april 2017

Vår, trallala vår!

Eg har vore nokre dagar i Tromsø på kurs. Lærerike, heilt fullstappa dagar med relevant program. Antibiotikaresistens frå morgon til kveld. Eg reiste åleine, og fekk trena smalltalk-muskelen. Eg rakk å sjå litt av sentrum, og har kjøpt både påskeegg og påskete. Men særleg vårleg var det ikkje!
Det snødde i Tromsø, sånn cirka frå eg kom til eg reiste. Det var rasfare og det gjekk rs rett utanfor byen. Dei lokale byrja ymte om at dei ønska seg vår.
 Turen heim vart litt forsinka pga snø, ikkje berre for meg, men for alle som skulle reise til eller frå Tromsø den dagen. (og eg kjente meg litt forfulgt av snø, for jammen var det snø på Gardermoen og meir forsinking. Og då eg kom til Trondheim dala det noko kvitt ned her også...)

Ishavskatedralen omtrent midt i bildet, ved enden av brua.

Utsikt frå hotellrommet

Igår hadde eg fri, og det var sol! Eg måtte berre prøve meg ut for vårens første terrasselunsj. Det var kaldt... sjøl på skinnfell og med dunjakke. Men eg kom meg ut, fekk sol og prøvesmakte påsketeen!


Og på tur i nabolaget fann eg hestehov, midt i skitt og søle og visna gras. Ein solstråle i seg sjølv!

Og litt vår i stova! Med pastellys og fine blomster.

mandag 27. mars 2017

Vekestart veke 13

Eg likar å prate. Eg likar å lese. Eg likar å lytte. Eg likar mykje som omfattar ord, i ei eller anna form. Av og til vil eg ha alvorsprat, ned i djupet, tungt, seriøst, tankevekkande. Ein kveld med tekopp og grovbrød, i ein sofa.
Andre gonger vil eg ha lett stemning, ordspel og ordleik. Gjerne på kafe, med latter og kake til!
Av og til lett prat om ingenting, berre nokre ord ved postkassa eller i forbifarten. Medan vi ventar på kaffemaskina eller tekokaren på jobb. Kanskje enkle kvardagsord, men som kan bety at nokon kjenner seg sett og viktige, tross alt?

Gro Dahle skriv så fint om ord! Les her, frå meg til deg på den siste måndagen i mars.

Jeg tror på ordene

Ja, jeg tror på ordene,
og jeg tror på ordenes evne til å formidle,
beskrivelser, refleksjoner, meninger,
alle disse ordene
som bærer sekker på ryggen,
vesker over skuldrene, under armene.
De viktige ordene, de store ordene
som står der på arket
som søyler i setningen, holder taket oppe,
løfter himlingen helt opp i skyene,
vegger av ord og bærebjelker,
ord hugget i marmor, støpt i bronse.

Men også de små ordene tror jeg på,
de enkle, hverdagslige ordene
som ingen ser,
som hjelper til, som støtter opp,
som holder verden i gang,
lar setningene folde seg ut
i all sin prakt.

Gro Dahle

Eg skal på kurs nokre dagar. Eg reknar med det bli alvorlege ord, klar tale. Viktige ord om viktige tema i foredrag etter foredrag. Men eg reknar også med at det blir lette ord, ord med latter og leik under festmiddagen og i enkelte foredrag(eg håpar iallfall det!)
Ha ei fin veke!

Måndag

Korleis gjekk det med fredagsmottoet? Vart det sko og kaker?
Nei.... Men det vart ny regnjakke. Oransje! Knæsj! Noko ein treng i ein grå mars, med regn frå alle kantar.



Kake? Nei, men mørk sjokolade er ganske veldig godt, og kan gjerne erstatte kake!



Og i morgon reiser eg ein tur til Tromsø på kurs, eg skal på reise også! I Tromsø snør det visst, så eg får finne fram noko anna enn regnjakke til turen.

fredag 24. mars 2017

Fredagsmotto!

Det er greit med eit motto eller slagord, slik i inngangen til helga! Kva med dette?




Reis på drømmeturen! Kjøp dei skoa du fortener. Et kaka du får, det kan fort vere det er fredagskake også på din jobb?

Eg oppfyller nok ikkje alt idag, eller i helga, men kanskje på sikt?

torsdag 23. mars 2017

Ein slik ettermiddag

Ein slik ettermiddag, som inneheld ro og familietid og tid til prat og kos. Etter middag fann eg ei kjekspakke som var gjemt bakerst i skapet, junior kokte seg ei kanne kaffe, eg brygga ei kanne te, mannen fann eit glas mjølk. Vi sette oss i sofaen, prata litt, nokon sov litt, vi las nytt på nettet, snakka om dagen, om planene for helga. Ingen velta kaffekoppar eller sneik seg til meir kjeks enn andre, slik at katastrofen var eit faktum(akkurat det har vel med å gjere at berre den eine juniore er heime, kanskje?) Eg kunne lese avisa utan at nokon hoppa på den, eller kasta ei bok etter meg for at eg skulle lese. Vi åt ikkje opp alle kjeksane ein gong!

Ein slik ettermiddag som var som ein utopi og noko som verka som uverkeleg for 17-18 år sidan. Den gongen golvet flaut av legoklossar, som ein trakka skeivt på når ein måtte springe fort for å hente sin klut for å tørke opp mjølk frå det velta mjølkeglaset med. Den gongen ein junior berre ville ha kjeksen den andre junioren hadde tatt, og bytting var uaktuelt - for begge. Då barnetv var redninga for mor, som ein liten time-out. Den gongen barnetv var kl 18 og berre då, det var viktig å få det med seg! Når det virka som ei eve til kl sju, kveldsmat og legging. Det å bygge legotårn var rutine, å prate med dukker og bamsar var ein vanleg ting å gjere. Megling og avledningsmanøvrar ei rutienøving! Då kunne eg ikkje ha duk på bordet, no kan koppane godt stå til neste ettermiddag utan at nokon prøver å knuse dei. Den gongen vart kvelden avslutta med ein runde med langkosten for å samle saman leikene når ungane var i seng. Då det vart stille kl halv åtte, ikkje som no, når eg sender melding til ungdommen når eg legg meg og lurer på når dei kjem heim...

Ein slik ettermiddag eg ikkje trudde fanst for 17-18 år sidan er no vanen. Så rart! No kan eg ikkje forstå korleis eg klarte det då, då ville eg syntest 2017-utgåva var litt satt og kjedeleg!
Kvar fase sin sjarm!

Ein slik ettermiddag har vi hatt, og den sette igang litt mimring.

onsdag 22. mars 2017

Vekestart veke 12

Eg har fridag. Ute har våren ei bittelita pause, det snør. Eg går i silkebukse(eller eiegentleg sitt eg i ro i sofaen), drikk te og har lese avisa, lenge. Eg har ein stor bukett tulipanar på bordet.



Planen for dagen er innhaldsrik! Eg skal snakke med ein oppvaskmaskinreparatør. Mannen brukte masse tid på maskina i går, og vi har ikkje flerie idear om kva vi skal gjere! Den vaskar ikkje øverste skuff, og juksar elles og... Etterpå skal eg prøve ny trening for ryggen, eg skal kanskje fortelje meir om det seinare, vi får sjå kor vellukka det blir. Eg skal på konsert med eit jazzband junior spelar i, trur vi kan kalle det improvisert jazz, mellom anna.

Eg rekk nok ikkje skitur, men eg har vore på mange fine turar i det siste.
Eg er delt om våren. Eg kjenner intenst på gleda over våren som kjem, med varme i solveggen, fuglesang tidleg på morgonen, endeleg tid til å finne fram småsko og lettare klær.
Samtidig er skogen så fin no, det er skiløyper og fint føre. Der kan du også høre fuglesangen, eg høyrer det tiner i grøftene, det klukkar her og der. Det er spor etter hare og elg, sola varmar godt i ansiktet og eg syns eg har fått litt farge! (Ein ting forresten, kvifor går folk i skogen med store øretelefonar og høyrer musikk? Er dei klar over alle lydane dei mistar? Og er dei klar over at ørene også treng pauser? Det er forsking som tyder på at ørene våre treng kvile, at dei ikkje bør få konstant påfyll med musikk etc, og skogens stille sus er veldig bra kvile!!! Ein annan ting er at dei eer farlege, dei får jo ikkje med seg det som skjer rundt. Sa den gamle damen... )

Men om ikkje lenge, då vil eg ha vår! Snart vil eg helst ikkje vakne til kvit plen, som var nesten bar dagen før. Snart vil eg ha meir varme! Eg vil sitte ute, eg vil sjå at det blir grønt og at blomstrane kjem. Eg vil ha VÅREN!


Hermed hylder jeg uten forbehold
VÅREN som det eneste effektive
middel mot sne!
Andre Bjerke

Men altså, enno taklar eg nokre dagar til med snø og sol i marka! 



torsdag 16. mars 2017

Ein kjolemonolog. Vedkjenning frå eit klesskap

Eg likar sko. Det er ikkje hemmeleg.
Men eg er svak for kjolar også! Veldig svak... Eg kikka litt etter idag, og nei, du får ikkje noko tal, men det er kjolar for fleire anledningar på stativet mitt! Og eg meiner, ein veit aldri kva ein treng! Eller når...


Stativet er fullt, men mannen  har skjortene sine der også. (sa ho, for å unnskylde seg litt...)
Kjole er eit kjekt plagg, det passar godt på fest, i selskap eller i sofaen ein laurdagskveld. Det er behageleg å ha på ein varm sommardag, og det er varmt og lunt med ein ullkjole på vinteren. Eg kjenner meg fin med kjole på, og det er jo fint! Det kan vere kjolen som reddar ein trist marsdag eller ein kald junidag.
(Skjørt gjer same nytte, men dei får du ikkje sjå idag) Når eg ser bildet, lurer eg litt på om eg ikkje manglar noko i grønt og/eller gult? Eg har heller ingen lange kjolar. Det var jo den absolutte toppen av lukke som barn: sidkjole! Eg har hatt "huset-på-prærien"-inspirert, eg har hatt blomstra og einsfarga. Men no? Ingen!

Her kjem nokre nærglimt av ulike skattar:

Raude kjolar av ulik type.

Denne kjolen er indisk.

 Grønn fløyel. Er alltid litt usikker på denne, er den fin eller ser eg ut som ein sofa frå 70-talet?

 Perlebroderi for dei store anledningar!

 Maritime striper for båtlivet!

 Eg har sko som passar til alt!

 Eg har visst ei eiga avdeling for blå linkjolar... Verdt å huske, eg treng linkjolar i andre farger!

"Den lille sorte" med variasjoner og vener!

Ein i rosa fløyel med glamourfaktor og ein for varme somardagar.

Og det er alltid plass til ein til, eller la oss seie to?

onsdag 15. mars 2017

Mars-kvardag #4

Mars er mars og då er det godt med vedomn!



Idag er det vind, snø, sludd og regn, i ymse blanding. Fint å sitte inne ved omnen etter ein tur ut!

tirsdag 14. mars 2017

Den siste barnebursdagen

Idag feirar vi at minstemann er 19 år. Vi har hatt nystekte rundstykker til fellesfrukost. Eg rakk til og med ein tekopp før jobb, o lukke!
Vi har ete oss gode og mette til middag, på pulled pork med potetbåtar, bakte søtpotetstavar og cole slaw. Vi har ete kake til dessert! Enno sitt til og med jubilanten i ro i sofaen, vi høyrer musikk og slappar av. Det gjer godt!



Vi har i alle år feira bursdag med dei av familie som er i nærleiken, også i år. Vi hadde faddertante med familie på taco og blåbærpai på laurdag, og det var ho so sa det, "dette er jo den siste barnebursdagen min som tante, det er vemodig".

Dårleg bilde, litt over 19 pr sidan, men du ser kanskje storleiken på magen....?

Og då slo det meg, dette er det siste året han bur heime, han flytter i august...neste år feirar han ein annan stad, mest sannsynleg. Og det er jo vemodig. Han ertar meg litt, når han får spørsmål om korleis det blir å flytte: "det blir nok verst for mamma".

Og kanskje blir det størst endring for meg? Han skal jo ut og prøve noko nytt, ta valg og lage sitt liv endå meir til sitt. Og eg? Eg skal fortsette, på same stad, men utan det som har vore ei viktig oppgåve i mange år, mammajobben. Eg må finne andre oppgåver, gjere ting på ein anna måte. På same tid blir det fint, trur eg! Det er masse som ikkje har vore i fokus dei siste åra, som no kan bli :)

(For ikkje så snakke om at eg ikkje treng ligge "på lett" i helgene og vente på nokon som er ute. Eg vil vite kor mange som kjem til middag idag, og når, og ikkje minst vite kva eg har i kjøleskapet)

Men enno gler eg meg over å ha junior heime! Nattevåk, matmangel og klesvask til tross, det er mest gleder og moro. Eg får input på jazzmusikk, eg blir dratt med i endelause dilemmadiskusjonar og elleville tankeeksperiment. Eg lagar mat, og får nesten alltid godord til takk! Huset fylles stadig av vener, og det er tilgang på levande musikk til nesten alle døgnets timer. Akkurat slik eg vil ha det! (sjølv om eg av og til syns det er bittelitt slitsomt... Det er noko med å aldri vite kven som er i huset, kva som skjer og når det skjer. Kom dei eller gjekk dei no?) Men når eg tenkjer på at det neste år ikkje er slik, då tek eg gjerne endå meir liv i huset no! (og tom brødboks, ikkje meir Pepsi max igjen i kjellaren, tom fruktskål og at den fine, dyre sjokoladen min er vekk. Eller, det siste er ikke sant! Den er min!)

Fine minstemann! For lenge sidan....
Eg kan nesten kjenne den mjuke babyhuda og den
gode lukta enno!