onsdag 25. mars 2020

Kva skal vi gjere?

Idag har eg vore på jobb, sånn fysisk, ikkje berre på heimekontor og skype og via nett og meldingar og epost. Eg har vore på jobb, eg har hatt på kvite klær, eg har tatt meg av prøver, eg har gjort førebuing til analysene i morgon og eg har snakka med folk. Eg har ete lunsj saman med fleire, men det er ikkje utan restriksjonar. På alle bord ligg det påminning om å halde avstand, det står sprit rundt om og det er utarbeid planer for kven som skal ha lunsj når og saman med kven. Vi er delt i to lag, for å førebygge at alle blir sjuke på ein gong og vi har bemanning døgnet rundt. (eg jobbar berre på dagtid da, men halvparten av tida på heimekontor) 

Men heime kjenner eg innimellom på brakkesjuka. Eg har lyst å treffe folk, gå på kafe, gå på butikken utan å vere redd for smitte. Då er det ein ide å ha nettmøter, som i sosiale treff. Igår var det storfamilien som hadde kahoot og fellesmøte på nettet. Trur vi var ca 23 stykker. Takk til niese som tok initiativ og inviterte oss. Idag har eg snakka med begge sonene på ein gong, med video. Det kan fint kombinerast med kjeks og ein tekopp!
For det er noko med å sjå folk, ikkje berre snakke. 

Familietreff!

tirsdag 24. mars 2020

Kva skal vi finne på?

Det er viktig med rutiner i kvardagen, men det er jammen viktig med variasjon også, no når dagane er litt vel like med heimekontor og samme folka rundt bordet (mannen er triveleg selskap, men no har det berre vore oss to nokre dagar) Og no skal vi fortsette med dugnadsarbeid, vere mest mogeleg inne, ikkje ha store folkemengder til over påske, og då må vi ha planer! 
(eg legg ikkje i veg med opppussing, nedvask og slikt altså!) Eg skal ikkje berre vere heime, eg har ein jobb der eg trengs, så det er 50% heimekontor og 50% jobb på ubestemt tid framover. Ein dag skriv eg kanskje om jobben min også. Der skjer det mykje for tida!


Eg har lagt nokre planer som eg skal dele med dykk dagane framover. 

Idag har eg fått påskete i posten, og ingefærkjeks. Te skal bryggast i kanne, og så må ein velge kopp. Eg har ei plan for dei neste dagane, trur eg klarer meg godt ut karanteneperioden: 
Ny mummikopp kvar dag! (ikkje nyinnkjøpt, men arbeide meg gjennom koppane i skapet)


Mannen og eg som lurer på om det blir båtliv
til sommaren.
Og skulle karantenen vare endå lengre, skal eg sjå om eg ikkje har fleire koppar å drikke te av... Det er ikkje så veldig god plass i skapa mine!

søndag 22. mars 2020

Corana-sysler

Eg ser at folk ryddar i skap, boder, vasker hagemøbler, sår tomatfrø og vaskar vindu.

Eg?
Eg legg puslespill!


Lukta av nybakt brød

Eg har bakt brød. Det er frykteleg lenge sidan sist, så det føles på sin plass å skryte litt av meg sjøl! Som vanleg startar eg omtrent med ei oppskrift, og ender med å slumpe det saman til passe seig. Slik også idag.

Men det som gjer at eg skriv om det no, er alle minna som kom over meg medan eg stekte brød. Ute var det sol, fuglesang og snøsmelting. Ein ekte vårdag. Då eg sette brøda i omnen, måtte eg sette opp glaset på stova, for det vart så varmt inne.


Nybakt





Og då kom dei, minner som lukter kan hente fram. Lukta av brødbakst, lukta av vår og minna om slike dagar. Når mamma bakte brød og eg kom inn til lukta av nystekte brød, og lukta av vårdagen ute, sidan mamma hadde sett opp kjøkkendøra for å lufte på kjøkkenet. 
Og så vart det ekstra rart, sidan eg tenkjer mykje på mamma om dagane no, det er eit år sidan ho døydde, og dagane var fulle av sorg, gode minner og planlegging av gravferd. (Og eg tenkjer på dei som står midt i dette no, når det er restriksjonar på gravferder og det å få vere saman)

Så eg laga meg ei god skive med smør og brunost, og tenkte på alle skivene mamma smurte til meg. Det er mykje omsorg i ei påsmurt skive!

lørdag 21. mars 2020

Skitur i coronaens tid

Eg har vore på skitur idag.
Det er altså det finaste været, sol, ny snø, fin temperatur, skyfri himmel idag.
Og corona og "hele Norge stenger" og dugnad og idet store og det heile har det vore ei veke heime og stort sett inne, slik vi alle skal vere. Med mannen og meg med heimekontor i kvar vår etasje. Inneliv på kveldstid. Eg har vore forkjøla og har hatt heimekontor av den grunn, dei kunne nok hatt nytte av meg på jobb. Det får bli neste veke.

Men altså idag. Ikkje heimekontor, god tid og vi planla skitur.



Det var det ikkje berre vi som gjorde. Alle trong sol og lys og aktivitet!
Eg syns dei fleste var flinke til å halde avstand, få som stoppa for å prate. Nokre få såg ut som dei helst ville ha løypene for seg sjølv, og gjekk lange omvegar rundt meg. Mest var det smil! Det var ungar som gjekk nye vegar over myrene, bål og pølser, små som sov i pulk, folk som stressa og folk som arbeidde med påskefargen.


Og eg, som fekk ein lang runde på ski, medan mannen fotograferte snøkrystallar i sol.




lørdag 15. februar 2020

Folk eg er på nikk med

Eg går ein del på ski. Eg likar å gå på ski. Ut i skogen og over myrene.



Når ein går på ski, møter ein andre som går på ski. Ein møter ulik folk etter kvar ein er i marka. Og når på døgnet, eller kva vekedag det er.

I motbakkane rett etter parkeringsplassen blir eg rask forbigått av ein som sist kjøpte nye ski i 1980, for då slutta han å dra pulk og tenkte han skulle teste desse nye glasfiberskia alle snakka om. Han kjøpte nye treningsklær samtidig. Alt er godt brukt, han er lang og tynn og det ser ikkje ut som han går så fort, men det gjer han.

Går eg på formiddag ein fridag, møter eg han på godt over 80 som er på tur tilbake bilen, når eg såvidt har starta å gå. Han vil gjerne stoppe for å prate, han er på tur heim til kona -ho er ikkje så sprek lenger- og dei skal drikke formiddagskaffe. Han har ikkje vore så langt i dag "berre rundt om til Bratsberg og tilbake over Liaåsen, og kanskje ein sving om Rossmoen". Tru meg, dei fleste går ikkje så langt.

Pass deg! Brått kjem det ein med pulsklokke!

I lysløypa etter jobb møter eg han som har pulsklokke og ALT nytt i både ski og stavar og bekledning, som slett ikkje slår av ein prat, som kavar på, med Birken eller Marcialoga i blikket. Og nåde deg om du sinkar han i ein motbakke. Han er ca 42 og er svært nær ei midtlivskrise!  Eg møter også han som har betre råd enn form, og som intenst håpar på at alt i utstyr vil gje han god form, helst utan trening... men har han er allereie i midtlivskrisa!

På formiddagen kan du forresten også møte damene med boblejakke, nystelt hår(dei brukar ikkje lue, til nød pannebåd, og går aldri i dårleg vær) dei har sminke ein Grand Prix-fest verdig, og det er rettast å seie dei trippar avgarde. Sakte. Gjerne med ein bitteliten hund, evt ei venninne ved sida. På tur til nærmaste stad med kaffe og kanelbolle.

Nye løyper, "trikkeskinner", sol, og eg er på 
det høgste punktet i marka.
 (svett og andpusten) 

På søndag møter du barnefamiliar, førebudd på alt, med eit håp om å komme litt lenger enn sist søndag, med oppakning for dei fleste forhald, kriser og behov. Pølser, bleiar, ekstra vottar, sitteunderlag, ved til evt bål, akebrett og bærmeis. Og pulk. Dei fleste kjem ikkje så langt før baktroppen er kalde/ våte/ tørste/ har blitt dytta/ insisterer på å gå først/ ikkje vil gå lenger +++. Men av og til møter eg desse familiane langt inn i marka, det er solskinn og idyll og pølser på bål.  Det fortener dei!

Naturlegvis møter eg andre også, som kosar seg med nye løyper. Unge og gamle. Folk eg seier hei til, eller iallfall er på nikk med. Nokre går fort, andre glir avgarde. Det er folk med kondomdress, og andre med nikkers. Ryggsekk eller rumpetaske. Vi kan diskutere skismøring, det er vel blått som gjeld idag? "Nei, eg har kjøpt felleski", ja, kan du anbefale det?, og så snakkar vi litt til, skryt av dei som kjører løyper, før vi går kvar vår veg.


Og så har du meg. Som berre går på ski!
(Eg kjøpte felleski for 3 år sidan, eg har skidress frå i fjor,  eg er litt opphengt i kor lag tid eg brukar på faste rundar, eg veit kor mange turar eg gjekk i fjor. Eg veit om dei skjulte perlene i marka, der det går lite folk. Eg likar ikkje å bli forbigått, eg vil helst gå forbi dei eg når att. Eg tek det roleg i nedoverbakkane. Eg høyrer skiløypene rope på meg, og er innom skisporet.no mange gonger pr dag når det snør for å sjå om det er kjørt løyper. Neida, eg kjem nok ikkje inn i noko gruppe!)

lørdag 8. februar 2020

"Eit bilde kan lyge meir enn tusen ord!"

Forrige helg var eg i Romsdalen. Det kunne eg skrive mykje om, kanskje ein annan gong.
Litt tilfeldig møtte eg fleire eg for tida kun har kontakt med via Facebook og Instagram og slikt. Kjekke, tilfeldige møter med småprat. Men eg fekk ei påminning om at ingen er berre det vi ser.
For kva legg eg ut på sosiale medier?

Dagens skitur
Ikkje eit ord om bakglatte ski, evt klabb, og isete løyper

Dei eg møtte skrytte veldig av kor ofte eg er ute på tur (og ei av dei nemnte forresten bøker og sko også...) men ja, det er mykje bilder av tur på Instagram, og det er sant. Men ikkje heile sanninga!

Utsikt mot mitt fjell. Sett frå svigers si stove.
Ikkje eit ord om slaps og sludd og eit grisevær utan like.
Stort sett såg vi ikkje fjorden ein gong!
Men av og til er det ein god grunn til å sitte inne og prate :)
 Livet er jo stort sett ikkje tur. Livet er jobb, kollegaer, irritasjon, for lite tid, ting eg ikkje kan (eller utfordringar som enkelte kallar det) Lange møter. Mange møter. Oppgåver å følgje opp. Travle morgonar, og glatte fortau. Kjøkkenbenk full av oppvask, haugar av reine klær, som ventar tålmodig på at nokon legg dei på rett stad. Sko i yttergangen, jakker og skjerf utan fast plass. Ein mann på reise, soner både her og der. Uferdig strikketøy, halvferdig strikketøy, strikketøy med feil som ventar å at nokon eg tek seg meg saman. Bunker med aviser, havleste bøker. Familieliv som ikkje skal delast på sosiale medier. Sjukdom. Kjensla av å ikkje strekke til medan livet hastar avgarde!

Bildet er ikkje arrangert. Dessverre.

Men det som er på sosiale medier er gode bøker, kloke sitat, tekoppar og tulipanbukettar!  Nye sko. Kafetreff, utsikt frå kontoret, snøvær og julepynt.

Når jobben av og til gjer at eg har kontor ein annan stad i byen, og eg
må bytte buss og kan sjå på Nidarosdomen medan eg ventar på neste buss.

Eg trur ikkje eg skal byrje å legge ut alt som det er, ufiltrert! Men det var litt artig og interessant med ei påminning om kva andre ser.