Vekestart veke 33

Ferietida er offisielt over. I morgon også for husets yngste. I morgon startar han på siste året på videregåande. Når skjedde dette? han brukte då ikkje vere så stor... Han er lite lysten på lekser og tidlege morgonar, men gler seg nok innerst inne på mykje lærdom om favorittsysselen musikk!

Men no blir det meir rutine på alle, og det krever instramming -for alle- på soving og ikkje minst stille vekkeklokka. Kjøleskapet og brødboksen må ha ei vis grunnutrustning til ei kvar tid. Det hadde vore fint med middagsliste. Vi får sjå...
Det er meldt sommarvær igjen, etter ei veke med grått og regn. Det blir ein liten sommar igjen! Tid til litt meir samling av solvarme i kroppen! Det blir bra for fleire ting, som bærplukking. Idag har vi ete blåbærpai, med sjølvplukka blåbær.

Full konsentrasjon og innsats!

Igår var vi på musikkfestival, ein liten sjarmerande festival i ein hage! Eg kjente litt på #min_indre_hipster, eller iallfall var det ein del andre der som var kulare enn meg. Vi høyrte junior spele saman med bandet han spelar i. Og vi fekk med oss litt anna musikk, mykje fint og heilt anna enn det eg brukar høre på. Ein kjekk konsekvens av å vere musikkmamma!

Bildet lyg, det var godt med bølger!

Og det er lettare å kome seg ut på tur når det er sol. Kanskje blir det gode tider for segling også? Vi hadde eit tur i litt frisk vind idag, iallfall friskare enn vi hadde tenkt. Men vi kom i land tørre og som vener, full av ny kunnskap(særleg eg). Det er noko med styring av båt i bølger, vindstyrke og mengde segl som skal opp og ned, vindmelding som ikkje er  heilt korrekt... Vindretning i forhald til retning på fjorden, beskjedar som blir gitt, men ikkje forstått etc. Men som sagt, vi får det til og blir betre og betre, så gode at mannen byrjar mase om at eg må lære meg å legge til kai. Det er eg slik i teorien einig i, når det kjem til praksis er eg litt meir usikker.

AUGUST

Slutten er vakrest
hvisker svaberget og
løfter den brune kroppen
din litt nærmere solen
vakrest er slutten og
august presangen til
dem med hjerte
for sirisser
rognebær og
solnedganger

Arne Ruste

Ønskjer deg ei god veke!

Fredagsgleder

Det er nok å henge seg opp i, av både viktige og mindre viktige ting. Ting som irriterar som kløe på ryggen, andre ting er større og kan ta nattesøvnen. Difor tenkte eg å lage ei liste med fredagsgleder!

Ein stamme å kvile på, når det er fredag og det har
vore ein lang motbakke først.

• eg rakk jobb tidsnok idag, til tross for at eg forsov meg. Takk til mannen som laga frukost til meg (eg har fleksitid, men av og til må eg vere der til ei fast tid lell, det er alltid slike dagar ein forsøv seg!) No gjeld det berre å finne ut kvifor "vekkarsengeristaren" ikkje starta i dag tidleg. Det kan vere eg må ringe Hjelpemiddelsentralen for å få hjelp.  Det er litt "pangstart" på dagen å forsove seg...
• eg har vore på kafe og ete lunsj. Heilt åleine, men med selskap av ei avis og ein stor kopp te. Det kallar eg kvalitetstid.

  

  Kvalitetstid

• eg har gått tur i marka. Med bøtte til å plukke litt blåbær her og der, for det er så mykje bær i marka. Ein skikkeleg kosetur, med lavt tempo, litt fotosafari og litt bær i bøtta og mykje i munnen. Tid til å høyre suset i trea, kjenne lukta av skog og sjå på humla som surrar. Det var ikkje sol, men det regna ikkje og slik været har vore dei siste dagane, er det eit avgjort pluss.

  

  Blått i blått!

• eg kom heim etter skogturen og åt ei skive av rugbrødet eg bakte i går, med kremost og blåbær på. Det var eit skikkeleg #instamoment, og eg kjente meg nesten som ein rosabloggar :) Det er hashtag på hashtag! #heimebakt #sjølvplukka_blåbær #gamalt_servise #husmorpoeng #utan_sukker #mat_frå_grunnen 
  
• eg har bakt blåbærkake av blåbæra! Den et eg lunka framfor tv´n i ei varm og tørr stove, saman med mann og son. Godt! Vi ser Ol-sending, med bueskytting og håndball.

  

  Blåbærkake

• ryggen virkar når eg tek det med ro. Eg har klart å gjere styrkeøvingar fleire dagar den siste veka, og halde meg i skinnet når eg er ute og går(altså ikkje prøve å sette fartsrekord...) Det er så godt for humøret å kunne gå tur i skogen!
• eg har ei heil helg framfor meg, med litt planer, men også med tid til å gjere det som fell meg inn. Fredag er kanskje den beste dagen i veka slik! 
• eg har fleire gode(trur eg) bøker liggande som eg skal lese. Kanskje eg skal lese langt på natt? I morgon har eg uansett ikkje tenkt å teste vekkerklokka.

Eg skal tenkje litt meir på desse plusstinga når eg legg meg i kveld! 

Vekestart veke 32

Det er søndag kveld, det er august. Livet snusar på normal døgnrytme og normale dagar, det er berre ei veke til skulestart(eg gler meg til normal døgnrytme på junior). Vi har fått kontakt med eldste junior som har vore gjennom opptaksveker i militæret, med lite søvn, mykje gåing og lite vasking. Han greidde det! Hurra for innsatsen(og litt skrekk for mor)
Idag har vi, som vanleg nesten, vore i båten, ein liten tur på fjorden og ei lang stund i hamna med lunsj og besøk og sol! Feriesøndag i august!

August kan by på multer og bringebær!

Eit lite augustdikt på  må du få. Eg likar august, det er feks bursdagsmånaden min. Skogen er full av bær, det er tilbake til rutinene, det er ofte lune kvedar og samtidig snart på tide å sitte inne med levande lys og tekopp. Det er noko med det at variasjon er fint, sol og varme til si tid, innetid på hausten, og draumen om varme om våren...  August er slutten på sommaren, vedmodig, og starten på hausten, eit nytt semester, nye planer.

Mjuk solnedgang

August er det mykeste myke jeg kjenner,
denne skjelvende streng mellom sommer og høst,
denne dugg av avskjed i mine hender.
Dette hemmelige milde inn over jorden,
denne lyende stilhet:
Tal Herre, tal!
dette lyset som hviler
på modningens høyde,
dveler
og synker mot visningens dal.
Disse kvelder da trær
er som skygger i skyggen.
Denne etterårsfred over sted og forstand.
Jeg har drømt at jeg seilte mot evigheten,
og en kveld i august var den første
besynderlig duse kjenning av land.
Jeg vet midt i alt det jeg ikke vet:
August er det mykeste myke jeg kjenner,
myk som sorg og som kjærlighet.

Einar Skjæråsen

(og jammen er det ei setning om segling her og)

God veke til deg!

Truande skyer...

Historia bak eit bilde

I går kveld la eg ut eit fint solnedgangsbilete på Instagram. Det har eg fått mange "likes" på, både på Instagram og Facebook. Og det var nydeleg fint på Skansen, der båten ligg, kl 23 i går kveld:

Solnedgang er eit takknemleg motiv, fjord og fyr er fin framgrunn.
Men det er ei bakhistorie til kvifor eg var der så seint på kvelden...

Først på dagen var vi i byen og gjekk litt på Matfestivalen i Trondheim. Vi handla litt, og kom oss til båten. Vi slappa av, mannen fiksa litt og eg sat i cockpiten og pynta opp.

Etter litt om og men, lesing og mat, la vi ut på fjorden. Det var såpass med vind at vi fekk opp segla, og vi segla sikkert 20 minutt før det vart blank fjord og vindstille.... Men det er ikkje det som er grunnen til at eg var i hamna seint på kveld. Vi starta motoren og tøffa sakte rundt ei god stund.

Undervegs oppdaga vi at det var ein feil på pumpa til septiktanken... skulle gjerne ikkje måtte skrive det! Det kom vatn(heldigvis ikkje noko anna) inn i båten istadenfor at ting gjekk ut. Vel i land, reiste eg heim medan mannen skulle skru litt. Det vart litt meir enn litt, og solnedgangs-idyll-biletet er tatt etter at eg kom att for å vere håndlangar og moralsk støtte til reparatøren som låg og prøvde tømme kjølsvinet for ekstra vatn og skit... Det har eg dessverre/heldigvis ikkje bilete av. Men eg har vaska ei mengde håndkle og klær idag, slik til orientering.
Ifølge andre båtfolk er dette normalen, tida ein seglar på fjorden er berre ein brøkdel av tida ein brukar på å skru. Nuja, eg håpar dei tek feil! For når slikt skjer, er det ikkje til å kome frå at eg lurer på om det var lurt å kjøpe båt? Vel, eg angrar ikkje enno, og båten ligg ikkje på Finn.no. Det går seg vel til?! Og det å sige rundt ute på fjorden er ganske roleg tidsfordriv som veg opp for ein god del anna!

Avslapping i båt før det vart skruing og fiksing...

Så: eit fint solnedgangsbilete kan lyge meir enn mange ord om realitetane rundt fotografen.

(Om pumpa virkar no? Nei. Og det foregår ein del surfing på nett etter ei liknande pumpe, og nødreparasjon av den vi har. Vi får tru "det blir likar i morra")

Vekestart veke 30

Eg lærer stadig noko nytt, om båtlivet, men óg om andre ting.
Om å vere mor feks. Til to soner som er over 18 år, som lever sine eigne liv. Den eine er i militære, utanfor dekning for tida. Eg lærer tålmod...og å stole på både son og autoriteter. Den andre er heilt klart innanfor dekning, men strekker tålmodet lell om prøvar å vere autoriteten.
Eg øver meg på å leve med ryggen som ikkje gjer som eg vil alltid. Eg må tenkje nytt om fleire ting der, som aktivitet og kvile. Eg har funne ut at eg kan gå langt om eg går sakte. Og eg kan plukke bær, om eg plukkar få kvar dag.
Eg lærer noko nytt om å vere i storfamilie, om roller og livet. Om livets gang, på godt og vondt.

Tau er viktig i båt

Og eg lærer om båt, om segl, om fokk og vindretningar. Om eg har lært meg å segle enno, veit eg ikkje, men eg plukkar stadig opp noko nytt. Eg klarer eit fleirtal av gongene å snu båten i rett retning, eg veit når det er medvind og motvind, eg les fart på gps-apparatet. Eg kveilar tau, eg fortøyer båt, eg dreg inn skjøter og brukar vinsj. Men eg er ikkje sjømann, enno...

Sjømannen ber ikke om medvind. Han lærer seg å segle. Gustav Lindborg

Ha ei strålande veke!
Eg skal i gang med den tredje veka etter ferien, eg har nesten snudd døgnet tilbake på rett kjøl(sjå der, sjølivet blandar seg inn). August er her i morgon, kanskje med eit lite drag av seinsommar? Men eg satsar på varme dagar og fløyelsmjuke kveldar!

"Noen ganger er det alright"

Blåbærskogen

Det er blåbær i skogen, i mengder! Den er akkurt vorte moden, så det er mange fine turar og god smak å glede seg til. Eg har bestemt at i år skal eg berre ha med små bøtter å plukke i, slik at eg ikkje overdriv for ryggen. Det får heller bli fleire turar!
Min indre hamster blir veldig ivrig med tanken på at det er massevis der ute som kan plukkast og syktast og leggast i frysaren! Eg har allereie jordbær og bringebær på plass, i fint merka beger. (men den er ikkje meir sjølvplukka enn på butikken)

 

Det er ikkje så dumt å ta seg tid til å sjå dei små detaljane når ein er ute på tur, som denne fine sommarfuglen midt i blomsterenga.

 

Her er dagens fangst, ca 1/2 liter blåbær. Berre tenkt deg lukta av skog og blåbær..

Vurderte å putte bæra i frysaren...men...

Eg vurderte å fryse ned bæra og ha til vinteren, men

...det var syltetøy istadenfor. Ikkje så dumt, sjølv om den er historie no. Blåbærsyltetøy på brødskiva er godt, for ikkje å snakke om blanda med yoghurt naturell.

Og eg rakk heim før regnet kom! Og det kom kraftig...

Kan det vere arv?

Vi har båt!
Ein Hallberg Rassy på 29 fot frå 1985. Båten har vore på plass i over ei veke. No er masta oppe, riggen er klar, vi har vant og segl. Vi har hatt rev i segla på tur, og det har ingenting med at eg jobbar ved Veterinærinstituttet å gjere. Ikkje noko med Ylvis og "What does the fox say?" heller. Eg utvidar ordforrådet kvar dag; det går i stag og fokk og knop. Nautiske mil og nye knutar. Segle på kryss? Ikkje noko problem, men å forklare det er verre...
Vi har segla i vind og stille(eller då var det vel eigentleg ikkje segling?) Vi har hatt oppe segla fleire gonger, både med hjelp av støttekontaktane(hurra for naboar som kan segla og har tid til å vere med på tur) og åleine. Eg veit forskjell på storseglet og fokka. Vi har lagt til og frå kai, det første er verre enn det siste. Men vi har gjort begge deler og framleis vore vener etterpå. Det er jo laga både filmar og sangar om kor ille det kan gå. Båt er ein slags ekteskapstest! Eg hoppar ikkje i land når det er meir enn ein meter til kaia. Eg hoppar ikkje i det heile, eg stegar i land, og eg knytter fast båten.

Ut på tur! Både storsegl og fokk oppe.

På sikt skal eg lære meg å legge til kai sjøl også. På sikt. Enno kan mannen få øve meir, med meg som sidekommentator og synsar. Men slik i tilfelle mannen ein dag får bommen i hovudet, må eg vel kunne å legge til kai.

Mannen syns eg lærer fort (snill mann som forstår at det er smartare med ros enn mas!)

Ved roret!

Og no lurer eg litt på kvar sjømannskunnskapen min kjem frå. Kan det vere arv?

Bestefar(morfar) hadde rutebåt; MB "Vega". Han gjekk mellom Eidsbygda og Molde på 30talet og under krigen. Han måtte nødvendigvis kunne å legge til kai og fortøye.
Då han vart eldre, rodde han ofte på fjorden for å fiske til eige bruk. Han røkte fisk og laga tørrfisk. Då mamma var lita, hadde ho eit styrhus frå ein gamal båt som leikestove.

Solnedgang i Trondheimsfjorden

Oldefar(på den andre sida av slekta) sydde klær og rodde/segla fra Romsdalen til Lofoten på vinteren for å selge under Lofotfisket. Det er eit godt stykke!
Då han skulle bli far for tredje gong, tok han med sonene på 5(som vart min bestefar) og 3 år på fisketur. Då dei fekk ein fisk, brukte han den same fisken gong på gong, utan at sonene oppdaga det, slik at gutane glade og fornøgde kunne dra fisk, og vere tålmodige slik at dei kunne vere ute lengst mogeleg. Eg veit ikkje kor lang tid det tok, men tilslutt gjekk dei i land og fekk møte veslesøster Solveig.

Pappa segla, som tidlegare nemnt, i ung alder. Han var på sildefiske ved Stadt fleire vintrar på 50talet. Og dei siste åra har han fiska mykje i fjorden heime. Og saman med pappa har eg sett mykje garn i fjellvatnet ved hytta. Eg har lært meg å ro i rett fram, for fisken gjekk ikkje på garn som står skeivt, så vidt eg forsto. Og han prøvde å lære meg gode knutar å knyte fast båten med. Dei sitt dessverre ikkje som spikra i hukommelsen.

Teakbestikket er arv etter tanta Marwild,
og det er ho som har måla koppen min.

Eg har hatt onklar som fiska. Huskar godt då eg fiska med onkel Iver og vi fekk storsei på 8-9 kg. Eg var kanskje 10 år, og fisken virka like lang som meg og eg var litt usikker på om båten ville velte. Stolt fekk eg med meg fleire fiskar heim til mamma.
Eg fiska med onkel Kåre også. Han lurte på kva fisk eg ønska meg til middag, eg sa "aure". Så dorga vi langs eit nes, og vips, der beit auren på! Truleg mest flask, men eg var mektig imponert! Så sette vi kurs til hytta deira og fisken vart stekt av tante Marwild og servert med nypotet med eit dryss av dill (som eg ikkje likte, men det gjorde ingenting akkurat då) og rømme. Eigentleg fortener den hytta eit eige blogginnlegg, for der var eg mykje og levde som ei prinsesse!

Fjorden eg voks opp ved.
Det går an å ha båt her!

Eg har vakse opp ved fjorden. I ei rekkje av bønder som fiska til eige bruk -for å ha mat. Båtlivet var nok meir nytte enn kos, sjølv om eg mistenker at enkelte kan ha rodd seg ein tur ein sommarkveld av rein glede.
Vår båt skal vere meir kos enn nytte. Det er planlagt at den skal virke blodtrykkssenkande og gje lave skuldre (altså må vi øve meir på å legge til) Vi har hatt ein test, med lunsj i båten, tekopp og aviser. Det var særdeles avslappande! Vi skal samarbeide om å segle, sakte i solnedgangen og litt kjappare i solgangsbris. Egg og bacon i morgonsol, og kanskje ein fisk i solnedgangen? Då kjem det godt med at eg har så gode sjømannsgener!

Son i solnedgang og stille sjø