Rekk eg det før frostnettene?

Eg strikkar. I ull. Strikkinga vart lagt vekk før sommaren. No har eg tatt den fram igjen. Eg nærmar det nervepirrande øyeblikket, eg skal klippe opp... skal berre strikke ferdig stolpane.  Spørsmålet er: blir eg ferdig før frostnettene? Får eg ei varm jakke å ta på meg?
Eg har og lurt litt på kvifor eg starta på eit så stort prosjekt, på så tynne pinnar.  Eg har ikkje svaret. Eg kjem til å gjere det samme igjen.
.

(Vi kan også stille spørsmålet: tørr eg nokon gong klippe?! Tenk om eg gjer feil...
Men eg må det, for eg har meir garn, gult, som skal bli genser. Eg må bli ferdig med kofta, slik at eg får frigjort strikkepinnane.  Eg har bestemt at det ikkje er lov å kjøpe nye strikkepinner i storleik 3,5)

Strikking

Eg strikkar.  Det skjer ikkje kvart år.  No har eg kome så langt at eg kan tru det blir ein genser tilslutt!

Eg hadde litt startvansker,  men det vart etter nokre prøv og feil rett antall masker og ikkje snurr på strikketøyet. Eg er i gang med erme nr 2, det er alltid ein liten bøyg. .. Dei skal jo helst bli like...
No strikkar eg litt kvar dag. Og eg ser enden! Armen som hadde senebetennelse, tåler strikking igjen. Eg forstår oppskrifta.

Eg har byrja sjå på oppskrift til neste prosjekt.  Det er muleg det er litt optimistisk?!

Hæ, regnar det ikkje?

Eg er innom yr.no ganske ofte, eg vil gjerne vite kva vær det blir(og om eg ser på værmeldinga på TV kan du vere sikker på at eg går glipp av været i Trøndelag, evnen til konsentrasjon er lav). Men på yr kan eg sjå innom når eg vil :) og det er oppdatert og greier!
Igår såg eg innom. Eg vaska terrassen på laurdag og oppdaga (heldigvis) at vi ikkje hadde treolje, så eg kunne ikkje olje då. Eg skulle ha fri idag, og draumen og plana var ikkje å olje terrasse... Eg kunne feks godt ligge i sola og lese ;) Men det var meldt regn (veldig lavt hurra) og igår kveld fann eg fram symaskina(det har eg hatt ei plan om, lenge!)og leita i stoffrestar og mønster og la ei plan for kva eg kunne gjere idag.

Lesehest!

Eg vart i tvil kva eg skulle gjere då eg sto opp idag, for det regna ikkje! Det var faktisk ikkje heilgrått og lavt skydekke heller, tvert i mot glimt av blå himmel og solstrålar her og der. Eg syns vi har hatt ein finfin sommar til no, mange dagar der eg har kunne svette i sola, og bli lett solkyssa(eller brent som enklete andre kallar det) medan eg har lese om Harry Hole og alt det fæle som tydelegvis skjer i Oslo. Så det ville ikkje vere krise om det regna bittelitt, nok til at eg kunne sitte inne og gjere hyggeting.

Men tilbake til idag, kva skulle eg velgje? Det vart symaskin og radio! Eg har lese oppskrifter, sydd i glidelås, prøvd og feila, sett saman stoff som passar, eller skulle eg prøvd noko anna, og ombestemt meg igjen. Eg har brukt strykejernet som nesten ikkje huska sjølv korleis de virka... Eg hadde heldigvis mat i huset, slik at det vart middag til alle, for eg skulle berre prøve litt til før eg ga meg, gong på gong. Eg må satse på syvær i morgon etter jobb, for eg har eit par planer og prosjekt eg ikkje rakk idag, og stova er full av stoff og symaskin og synåler som eg må rydde vekk før eg trur det skal ligge utover spisebordet. (plana om at symaksina kunne stå framme på kontoret slik at eg lettvint kunne sy når innfallet kom drukna i alt rotet som alltid er på skrivebordet...)

Symaskina er ein gammal travar eg kjøpte for 25 år sidan for pengar eg arva. Ikkje fancy på nokon måte, men den har det eg treng. Etter at den fekk service ifjor, vart den god som ny! Og no må eg berre huske kor kjekt eg har hatt det idag, kanskje eg skal rydde plass til symaskina på skrivebordet og sy meir! Kanskje prøve meg på eit større prosjekt? Men då meg eg handle meir stoff, leite etter spennande mønster...eg har mykje kos framfor meg!!!




(Men etterpå køyrde eg til OBS! og kjøpte treolje og olja terrassen. I tilfelle du lurte)

Fårikålen som vaska seg

Her ein dag laga eg ertesuppe, det er langsom mat som det tek tid å lage. Det er tradisjonsmat som vekkjer gode bandomsminner! Og ikkje minst er det matprodusjon som utløser mengder av husmorpoeng! Først kokte eg svineknoke i flerie timar, så tilsette eg ertene som hadde ligge i vatn sidan dagen før og tilslutt hadde eg oppi gulrot, potet og sellerirot. Eg hadde ikkje timian, det var ein skuffelse, men det gjekk bra lell.

Då suppa var ferdig seint på kvelden, avkjølte eg den og sette den  vaskekummen på vaskerommet til neste dag. Dei fleste likte den, særleg eg, og særleg likte eg at eg hadde ferdig middag som berre skulle varmast opp då eg kom heim frå jobb!

Samtidig fekk eg flashback til fjorårets fårikålmiddag, eg rødmar enno....

I fjor haust skulle vi ha fårikål ein dag, det er ekte haustmat, men det tek litt lang tid å lage. Men eg hadde naturlegvis høyrt at fårikål er minst like god dagen etter, så då kunne eg like gjerne lage den dagen før og ha maten raskt klar dagen etter. Eg handla inn, fann fram den store kjelen, la kjøt og kål lagvis, hadde peppar i pepparfårikålboksen, salta og slo på vatn. Gryta vart sett plata, den putra og kokte lenge, fårikållukta spreidde seg i huset(den lukta er eigentleg ikkje god, men....) Eg gledde meg til middagen neste dag!!
For å ta best mogeleg vare på maten, avkjølte eg gryta i kaldt vatn på kjøkkenkummen, og så bar eg den ned på vaskerommet og sette den i vaskekummen som eg fyllte med kaldt vatn. Snakk om å vere ei god husmor og kjenne slektskap med alle fårikålkokkar i slekters gang! Neste dag skulle eg berre koke potet og varme fårikålen.

Neste dag gjekk eg innom vaskerommet og sette på vaskemaskina, mørk 60gr-vask, og såg glad og lukkeleg på kjelen med mat.
Då eg skulle henge opp klesvvasken var det merkeleg vått på golvet å vaskerommet, og forresten, kvifor seglar fårikålkjelen rundt i vaskekummen?!
Jo...det var fordi vatnet frå vaskemaskina blei tappa opp i vaskekummen, den eg hadde korka godt igjen for at fårikålen skulle stå kaldt...Gryta var no full av såpe-og skyllevatn i tillegg til resten av maten, golvet var fullt av sauefett... Humøret sakk, husmorstoltheita fekk seg ein alvorleg knekk og det var godt eg var åleine i rommet!
Kva gjer ein når slikt skjer? Sjølv om ein har laga mat i årevis, er over 40 år og i det meste taklar livet? Jo, ein ringer mamma! "Mamma, fårikålen er full av såpe! Kan den reddast?" Svaret frå mamma var enkelt og greit: "Start på nytt!"
Eg gjekk til butikken med ei tordensky over hovudet, kjøpte inn alt eg trong, det vart sein middag den dagen, men det vart fårikål!

Nyvaska fårikål er ikkje å anbefale, såpe er ikkje godt og smaken var vaska bort... Ikkje hadde eg brukt MILO heller....

Å følgje mønsteret...

...kan kreve si kvinne, og kan vere ganske kjedeleg! Men skal ein lære seg å sy, eller kan litt , men treng litt ny inspirasjon, kan eit mønster vere tingen.

Mønster og strykejern er viktig

Klar til sømabeid :)

Friske farger og mønster gjer seg! Og stoffsaksa mi, stakkars den som brukar den på papir!

Konsentrert arbeid!

I fjor byrja eg, lillesøster og nokre vaksne nieser å snakke om at vi skulle hatt ein sydag, der vi kunne hjelpe kvarande og lære av kvarandre. Eit år går så fort, men sist helg fann vi ut at vi måtte berre sette ein dag, og det vart i dag. Alle kunne ikkje, men vi var 4 damer, 4 symaskiner, og alle kom gjennom dagen med æra i behald og ingen maskiner vart kasta i veggen(skulle tatt seg ut, dei nye, fine gipsplateveggane mine) Ungane mine lova ut at dei ikkje ville halde seg unna, dei ville ikkje bli assosiert med symaksiner, søm og tanter, men dei kikka innom. Samtidig som vi sydde, fekk vi prata mykje og eg bløffa meg gjennomdagen som "eksperten" av oss. Eg er iallfall den som har hatt symaskin lengst, og symaskina har vore på service og har no både rettsøm og sikk-sakk igjen ,og er nysmurt og går som ei klokke!

Veske, fornøgd med farge-og mønsterval på stoffet

Pose, som vart mykje større enn tenkt og trudd og det er difor litt uvisst kva den kan brukast til...Mange fantasifulle forslag kom iløpet av dagen:) Bæremeis til små gammeltantebarn? Aviskurv? Vedbærer? Skitne-klespose?

Pludreblogg

Altså ikkje å forveksle med pudderblogg, eller rosablogg som det og blir kalla. Eg har lurt litt på kva slag blogg eg har, for det finns jo så mange katergoriar, det er rosablogg, mammablogg, matblogg, interiørblogg, fotoblogg, bokblogg, og sikkert mykje meir som er høgtravande og klokt og kallast fagblogg eller meiningsblogg.  Eg er ikkje heilt der... og eg kjenner meg ikkje igjen i nokon av desse merkelappane.
Eg er kanskje litt av kvart og litt av alt, og difor trur eg at eg seier eg har ein pludreblogg!

Hadde eg ein interiørblogg kunne eg spesialisert meg på blomservasar?

Eg kunne hatt ein turblogg og skrive om mine barndoms fjell, her representert ved Ølsnøsa og Herjevatnet.

Men skoblogg, det kunne eg hatt! Desse gjer kvardagen ein touch av glamour ;)

Det er forfattaren sjølv som har vind i håret!

Hådarbeidsblogg kunne eg kanskje hatt, det mangla ikkje på prosjekt iallfall...

Eller matblogg? Tenkjer eg fortsett å pludre :)

 

 

 

Ein sommar er over...

...trur eg. Vakna til regn og gråvær etter nokre dagar med sol og varme og ei kjensla av at sommaren ikkje har vore så ille lell. Gløymer nesten at det var 9 gr og regn, regn, regn i juli...gløymer nesten.
Slik såg det ut på terrassen for nokre kveldar sidan. Godt å sitte ute, kjenne varmen og lyset som går over i fløyelsskumring og til slutt mørke med levande lys. Var så heldig å ha besøk, og satt ute saman med god prat, til slutt under pledd og med tarrassevarmarvarme.

Idag tidleg sto hengekøya åleine i regnet, ikkje mykje konkurranse om å ligge der og lese og svette i sola!

Altså er det ein dag for innesyslar, oppdatering av blogg, sitting i sofa, lesing av bøker, høyre på radio og musikk ein ikkje har høyrt på lenge, stor tekopp, laurdagsavisene, scones til frukost, frukost på spisebordet med teakbestikket(som ikkje tåler oppvaskmaskina, men det er jo søndag) Og då gjer det ikkje så mykje om det regnar ute:)

Eg fann nokre skattar i ferien! Litt 70tals servise og gamletantes nattkjole!

 Alle må då bli i godt humør av slike fat!? Ikkje mykje minimalisme :)men desto meir minner og nostalgi!

Her er det håndarbeid i lange baner og tålmod i kvart eit sting.

Det er ikkje sikkert gammeltante Karen Anna hadde sett for seg at nattkjolen hennar skulle ende på internett, internett fanns ikkje ein gong då ho levde, men eg syns slikt fint håndarbeid godt kan visast fram!