Jobbveg

Eg har starta på jobb igjen. Det er fine ting å sjå på jobbvegen når ein berre ser seg rundt.

Å ta seg tid til å sjå

Eg likar å vere ute på tur, men ofte likar eg også presse meg sjølv til kjappe rundar, og ikkje rusle rundt. Trenign og kondis og alt det der.

No har eg vore tvinga til å gå sakte, og då får eg tid til å sjå meg rundt. Det er noko med å ta seg tid, eg skal ikkje love at eg skal gjere det mykje, men litt meir kanskje, for då ser eg og opplever andre ting.

Eg rekk ikkje ta inn alt dette når eg går fort, det får bli ein øvelse å gå saktare... Ekornet eg møtte, hadde ikkje reflektert over å oppleve naturen i meir sakte tempo, så det klarte eg ikkje å fange på bilde!

Blåhø

På torsdag fekk eg melding frå ei venninne som bor i Oslo at ho kom til Trondheim på søndag. Eg lurte på om ho ville komme på søndagsmiddag, sidan eg var åleine heime. Ho kom med eit motforslag; kunne ikkje eg ta toget til Oppdal laurdag ettermiddag, så kunne ho plukke meg opp og så kunne vi ete middag på Gjevilvasshytta, overnatte der og ta ein liten fjelltur på søndag?
Det kunne eg jo. Og det vart ei veldig bra helg!

På laurdag åt vi ein god, stor middag, snakka med andre på hytta, oppdaterte oss på kvarandre sin kvardag og kom aldri så langt at vi fekk planlagt kvar vi skulle gå på søndag.
Søndag vakna vi til delvis skya himmel og sol. Vi åt god, lang frukost. Det var så mykje godt å velge i! Ikkje minst heimebakt havrekjeks og geitost...snakk om god frukostdessert. Kunne jo ete fleire av den, sidan vi skulle ut på tur.

Om det vart ein liten tur, kan vel diskuterast. Vi valgte oss Blåhø, dit var det 12 km. Toppen er 1671 moh og det vart ganske mange høgdemeter opp dit. Men været var bra, turfølget topp og formen passa til forhalda. Vi prata oss opp lia, fann ei moltemyr vi gjorde vårt beste for å tømme. Vi gjekk innover fine stiar og traff andre turfolk. Det var drikkepause og nistepause og pause for å lette på antrekket.

Opp her gjekk stien!

Det var ein skikkeleg bratt bakke, og eg var litt usikker på om eg gleda med til å gå den ned igjen... Men det gjekk veldig bra! Toppen var luftig, men eg satt langt innpå og kikka ikkje ned den stupbratte fjellveggen. Vi skulle eigentleg berre opp og snu, men sidan været og utsikta var så bra vart vi sittande lenge, prate, ete nista vår og ta bilder.

Utsikt frå toppen

Fornøgd tindebestiger

Eg hadde ein fantasisk fin tur.  Eg kjenner at det var akkurat det rette, etter første veke på jobb, å få gå. Berre finne kvar foten skulle settast og gå og kjenne at eg vart sliten, men glad (at eg idag går litt stivt er berre på grunn av blemmer under fotsolane, men det går snart over!) No lurer eg på kvar eg skal gå neste gong, og når eg har tid neste gong.

Regnet kom akkurat i det vi skulle skifte sko og klær ved bilen. Godt beregna! Etter det har det stort sett regna...

Takk til Stine for impulsivt turforslag! Og idag har eg ete multer med fløte til dessert.

Ny sesong

Båten er på fjorden!

Det er så godt når akkurat båtutsettet er over. Det er ein skummel dag, syns eg. Er alt i orden? Vil den flyte? Er båten tett etter vinteren? Vil motoren starte? Eit utall spørsmål! Og eg kan ikkje gjere noko med noko!

Totalt ubrukeleg admiral, men veldig
dekorativ da!

Lekk båt? Tja, den ville gått rett ned om eg hadde ansvaret. Motor som ikkje starter? Vi ville blitt liggande ved kai... Etc!

Hurra for mannen som held hodet kaldt og som kan fikse evt feil. Det var ingen feil! Båten var tett, motoren starta på første forsøk og vi fekk opp segla. Og vi var vener gjennom heile prosessen! (eg eg seier ingenting om korleis andre par oppførte seg)

Båten har funne plassen sin!

No ligg båten på plassen sin, og med litt tilvenning, er eg nok klar for segling igjen eg og. Først skal det vaskast og ryddast og flyttast inn!

Takk for turen!

Idag var eg i skogen, og såg etter skiløypene. Det kunne jo vere at det var nok snø til ski?! Men eg var såpass realistisk at eg hadde ikkje med meg ski.
Ei veke med 20 varmegrader og sol hadde virka. Det var stort sett bart, berre litt slush-aktig snø og tett med kvistar og barnåler...
Det var supert å gå, med terrengsko og gåstavar. Ingen fare for ikkje å bli svett i motbakkane på den måten heller.

Motbakkesliten. Uten ski.

Det er fint med ski i mørkret også 

Solskinn eller snøvær, fint på kvar sin måte 

Men det er litt vedmodig! Eg har hatt så mange, fine, gode skiturar i vinter. Eg har tenkt lange tankar, gått av meg frustrasjonar, gått av meg jobbutfordringar(det har vore mange skiturar med det som årsak i vinter) eg har sett naturen, høyrt på skogens ro og kjent den krype inn i meg. Eg har gått meg svett, angra på at eg valgte den lengste runden, jubla når eg har gjort unna dei verste motbakkane, gledd meg over nedoverbakkane(nesten kvar gong) Sendt gode tankar til dei som rydder løyper og køyrer spor, det er lite som er meir luksus enn å legge ut på tur i nye spor -særleg når eg er førstemann. Eg har gledd meg over at eg slo til og kjøpte felleski hausten 2017, det har gjort skilivet mykje lettare.

Her gjekk eg på ski for 8 dagar sidan...

No er vinteren over! Eg tenkjer at det kjem kanskje ein vinter til, med snø og kulde, også i år. Sjøl om det er vanskeleg å sjå for seg der eg gjekk i våt myr eller mellom kvitveistuene i skogen idag. Men uansett er nok skisesongen over. Så takk for turen! Vinteren er god å ha!

Ein gong til? Please!

Som mor har eg fått spørsmålet, "Berre ein gong til? Vær så snill??? Berre ein altså!" Gjerne med verdas største og søtaste Bambiauger som følge. Det kan vere ein tur til i sklia, ein tur til med karusellen (med 30 minutt ventetid...) berre eit kapittel til frå Harry Potter-boka før leggetid (eg har lese ALLE sju bøkene høgt til kveldsmaten, det er ikkje få sider)

Nesten berre mine spor!

Eg tenkte det i dag då eg var i skogen. "Ein skitur til? Det må vere lov å spørre om ein til?" Eg prøvar å bruke opp ein del fleksitid på jobb, for fleksitid kan ein ikkje ta med dersom ein skulle finne på å bytte jobb, og det fører til skitur i sol og dagslys. Idag var det berre SÅ fint! Eg fekk lyst å sende bilder og film i alle kanalar, til alle som satt inne og jobba, alle som går på skule, alle. Eg prøvde å begrense meg, men er redd nokre syns eg ikkje begrensa meg nok.
Eg har ein favoritt-app på telefonene, særleg på vinteren, det er skisporet.no. Der kan du følge løypemaskinene i sanntid, og sjå kvar det er køyrt løype og kvar maskina er. Eg satt og fulgte med og la ei plan før eg stakk til skogs. Eg skulle først gå dit, så over der, tvers over den myra, rundt ved skyttarhuset, opp dit osv.

Overskrifter på nettet og i papiraviser er at "NÅ kommer våren". Då eg var ute i dag, tenkte eg "Ein skitur til, please?" (eller mange, var det vel eg tenkte) Det var så fint! Sola varma, det var nye spor, innimellom så nye at eg var den første som gjekk der, sola blinka i snøen utover myrene. Det var lite folk, om ein ser vekk får desse godt vaksne som ser ut som dei går veldig sakte, men som er umuleg å halde følge med, dei som berre kjører rett ned bakkane, og som er tilbake frå det innerste, øverste punktet i marka når eg spenner på meg skiene på parkeringsplassen. "Nei, det vart no ein tur i dag også", seier dei når eg spør. Det er dei samme som ser på meg og seier det er fint at også vi unge bruker marka. Eg likar dei!

Eg hadde ein så fin tur, eg vil ha fleire!

(Eg kan strekke meg til å seie at det er greit med vår rundt huset, kanskje kunne finne fram ein stol og sitte litt ute i sola med ein tekopp, kanskje ta i bruk bålpanna eg fekk til jul. Men i marka? Der vil eg ha nokre fleire skiturar!)

Skiføre!

Det kom snø. Det vart snø i marka. Det vart køyrt løyper.

Oh lukke!!!
Etter jobb var eg kjapt heimom, skifta, tok med ski og stakk i marka.

Ei humpete veke på jobb. Det har vore møter, diskusjonar, forvirring, sinne, godt kollegaskap og vanleg jobb. Det er slitsomt, men snart fell dommen. Det krever si kvinne å stå i dette. Men det er ikkje noko val akkurat no. Nokon andre vel for meg at eg må endre jobbkurs, heilt utan at eg blir spurt. Eg må henge på...eg les stillingsannonser, skriv søknader, lurer på om jobben kan bli redda i 12.time og kva vil eg då?

Nettopp no og difor er det GULL og GLEDE  å kunne spenne på seg skia! Gå. Motbakkar (eg hatar motbakkar, men det er dei som er best) gode spor og friske nedoverbakkar. Få opp pulsen, kjenne at eg blir sliten og blir svett. Å gå er terapi! Berre prøv!

Nysnø på trea, kan det bli finare??

Og etterpå vart det fredagskveld saman med mannen, god middag, god tid og lave skuldre.

«Tap for all del ikke lysten til å gå: jeg går meg til det daglige velbefinnende hver dag og går fra enhver sykdom; jeg har gått meg til mine beste tanker og jeg kjenner ingen tanke så tung at man ikke kan gå fra den.» 

Søren Kierkegaard

Novembersøndag

Eg er her.
Idag har eg brukt dagen på lang frukost saman med mannen. Egg, rundstykker og gåve, det er jo farsdag. (og lillesøster er på besøk hos pappa og leverte gåve der)

Etterpå har vi gått i skogen. Vått og skittent og eg har vaska skoa mine etterpå.

Bloggen står langt ned på lista akkurat no, men eg kikkar innom.
 

Egg og te. Fine greier!

Ett er nødvendig. Ett er nødvendig her i denne  vår vanskelige verden av husville og heimløse: Å ta bolig i seg selv. Gå inn i mørket og pusse sotet av lampen. Slik at mennesker på veiene kan skimte lys i dine bebodde øyne. Hans Børli

Italia bilder #4

Idag kom det ein pling då eg køyrte til jobb. Det var under 4 grader og fare for glatt veg. Det har vore vind, regn, sludd. Facebook melder om vintervegar. Eg er glad eg ikkje skal kjøre langt, for eg har sommardekk på bilen enno. 

Det er godt å drøyme seg tilbake til sist fredag, og tur i Italia. Sol, Middelhavet,  stiar i fjellsida, pizza på fortausrestaurant og fine byar.