Mannen og eg inviterte til felles feiring, med vener, naboar, kollegaer. Vi fekk ein bra fest, så bra at eg har ikkje eit einaste bilde frå festen!
Men vi hadde god mat, fine gjester og nok kaker. Både eg og mannen heldt tale, og vi hadde bedt om hjelp til underhaldning. Det fekk vi! Alltid litt usikkert kva ein får, naturlegvis, men jammen er vi heldige. Naboane hadde skrive sang, med fine ord om både dei og oss. Mine venninner stilte i redningsvestar, og eg fekk både bok og redningsvet og hønsenetting! Og det er ikkje tvil om at dei kjenner meg, både kjolekjøp, skointeresse og diverse anna vart nemnt. Kompisane til mannen hadde dikta sang, og veit også kvar skoen trykker. Så kjærleg som berre vener kan påpeike det. EIn jaktkompis spela ein nydeleg vals på torader, og vi hadde kahoot og bilder. Innimellom åt vi, både middag og kaker. Eit raust kakebord, men jammen gjekk kakene unna.
 |
| Litt bordpynt og eit kjolebilde har eg. |
Sjølve 50årsdagen var arbeidsdag, og mannen sto opp og laga frukost til meg. På jobb var det lunsj med snitter og kake, blomster og gåve og fine ord. Super dag. På kvelden kom ei venninne på middag, og ein roleg kveld med prat og mat var perfekt avslutning på alle feiringane i år.
 |
| Blomster fra jobben |
Anbefaler alle å feire skikkeleg! Det er så triveleg å samle folk ein kjenner, få gode ord og ha ein fest, rett og slett. Treng jo ikkje vere 50årsdag, det kan vere ein sommarfest, haustfest eller vinterfest.
Eg avslutta talen til mannen med dette diktet, for vi feira jo sølvbryllup også, litt på forskot:
du og jeg
er ikke bare flaks
eller tilfeldigheter lenger
vi var det i starten
men nå
er vi stein på stein
steg for steg
unge for unge
ikke noe livet bare
rasket sammen på slump
akkurat
Trygve Skaug
